شهري با 492 نفر جمعيت!

پس از اعلام نتيجه نهايي سرشماري سال گذشته، كوچكترين شهر كهگيلويه و بويراحمد شهري با جمعيت 492 نفر اعلام شد.

کد خبر: ۲۰۱۴۴۳

چهارشنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۹۱ / August 15, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از ياسوج، پس از مشخص شدن آمار سرشماري نفوس و مسكن سال گذشته در كشور، جمعيت كشور مشخص و به تبع آن جمعيت استان ها به تفكيك شهرستان، ‌شهر، ‌بخش و روستا نيز معلوم شد.

حمزه کرمی، مدیر کل آمار و اطلاعات استانداری کهگیلویه و بویراحمد صبح امروز در جمع اصحاب رسانه جمعيت اعلام شده  اين استان را بر اساس نتايج نهايي سرشماري سال گذشته، 658 هزار و 629 نفر اعلام كرد.

شايد در هنگام اعلام اين آمار به صورت كلي، 629 نفر پاياني اين عدد به چشم نيامده و جمعيت اين استان را در حدود 659 هزار نفر اعلام كنند.

اما نكته نهفته در اين آمار اين است كه اين عدد سه رقمي پاياني جمعيت كهگيلويه و بويراحمد،  از جمعيت يكي از شهرهاي اين استان به اندازه 137 نفر بيشتر است!

حمزه کرمی پر جمعيت ترين شهر كهگيلويه و بويراحمد را مركز اين استان با 108 هزار و 505 نفر جمعيت اعلام كرد.

وي همچنين كم جمعيت ترين شهر اين استان را نيز «گراب سفلي» با جمعيت 492 نفر اعلام كرد!
اين در حالي است كه بر اساس ماده 4  قانون تقسيمات كشوري، شهر اين گونه تعريف شده است: شهر. محلي است با حدود قانوني كه در محدوده جغرافيايي بخش واقع شده و از نظر بافت ساختماني، اشتغال و ساير عوامل، داراي‌سيمايي با ويژگيهاي خاص خود بوده به طوري كه اكثريت ساكنان دائمي آن در مشاغل كسب، تجارت، صنعت، كشاورزي، خدمات و فعاليتهاي اداري‌اشتغال داشته و در زمينه خدمات شهري از خودكفايي نسبي برخوردار و كانون مبادلات اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي حوزه جذب و نفوذ‌پيرامون خود بوده و حداقل داراي 10 هزار نفر جمعيت باشد.

هر چند معاون وزیر راه و شهرسازی در نشست معاونین شهرسازی و معماری کلان شهرهای کشور كه سال گذشته در مشهد برگزار شده بود بيان داشت: با توجه به اصلاح قانون تقسیمات کشوری تبدیل روستاها به شهرها از 10 هزار نفر به 3هزار و 500 نفر کاهش یافته است.

اما با احتساب همه اين شرايط كوچكترين شهر كهگيلويه حتي قابليت تبديل شدن به دهستان را نيز ندارد.
لازم به تذكر است اين شهر نوساز بر اساس ماده 4 تعريف شده،‌ علاوه بر جمعيت ديگر شرايط شهري را نيز ندارد.

گراب سفلي، شهري است كه در آن بافت ساختمان ها با حالتي نيمه روستايي و در بعضي مناطق عشايري مي باشد. ساكنين اين شهر به خاطر نبود هر گونه صنعت كوچك و بزرگ معمولا به كار كشاورزي و دامداري مشغولند.

اين شهر در زمينه زير ساخت هاي شهري از كمترين امكانات شهري برخوردار است به گونه اي كه براي استفاده از بنزين، بايد به نزديك ترين شهر كه حدود 45 دقيقه اي گراب واقع است مراجعه كنند.

تنها ادارات مستقر در اين شهر علاوه بر مدارس، كميته امداد، خانه بهداشت، نمايندگي سازمان تبليغات اسلامي، مركز مخابرات ،‌كتابخانه عمومي و شهرداري مي باشد.

مردم اين شهر براي تامين نياز هاي اوليه خود معمولا به مارگون در 45 دقيقه اي اين شهر و يا مركز استان در  2 ساعتي آن مراجعه مي كنند.

در اينجا اين سوال مطرح مي شود كه هدف مسئولين از  ارتقاي يك روستا به شهر با وجود نداشتن كمترين شرايط شهري چيست و آيا اين ارتقا تاثيري در ارتقاي شاخص هاي پيشرفت استان خواهد داشت؟