آزمون بزرگ سوريه

صهيونيسم بين‌الملل به خاطر ضرباتي كه در جنگ 33 روزه با حزب الله و 22 روزه با حماس خورد و قدرت پوشالي و هژموني نظامي‌اش به دست عده‌اي مبارز و شهادت طلب به شكست انجاميد، براي انتقام از سوريه با تمام قوا...

کد خبر: ۲۰۲۲۹۲

پنجشنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۹۱ / August 23, 2012

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»- فرهاد وفایی؛ تحولات سوريه به مرحله حساس رسيده است در اين تحولات شاهد حضور دو طيف  به سركردگي امريكا و رژیم صهيونيستی  و همراهي كشورهاي مرتجع عربي عربستان و قطر و هم چنين تركيه و در سوي ديگر روسيه، چين، ايران و محور مقاومت اسلامي هستيم.

در این راستا اهمیت سوریه نیز از این لحاظ می باشد که این كشور  به عنوان شريك راهبردي ايران در منطقه ژئوپلتيك و استراتژيك خاورميانه و مرز امنيتي ايران قلمداد مي شود.

نقش سوريه در حمايت از گروه هاي اسلامي حماس و حزب الله لبنان در منطقه و حمايت مادي و معنوي از آن ها بر هيچ كس پوشيده نيست و صهيونيسم بين الملل به خاطر ضرباتی كه در جنگ 33 روزه با حزب الله و 22 روزه با حماس خورد و قدرت پوشالي و هژموني نظامي اش به دست عده اي مبارز و شهادت طلب به شكست انجاميد،‌ براي انتقام از سوريه با تمام قوا وارد ميدان شده است و با حمايت مالي و مادي و رسانه اي و اجير كردن و استخدام تروريست از ساير نقاط جهان با همراهي مخالفان حكومت اسد و با دلارهاي قطر و عربستان و سلاح و مهمات امريكا درصددند تا حكومت بشار اسد را ساقط كنند كه سلاح ها و مهمات كشف شده توسط حكومت سوريه نشلان دهنده اين واقعيت است.

در این میان رفتار کشورهای عربی منطقه در قبال تحولات سوریه با توجه به اوضاع داخلی خود آنها جاي بسي تعجب است كه پادشاهان منطقه كه كاسه داغ تر از آش شده اند،‌ در جامعه خود هيچ گونه اعتراض و دموكراسي و آزادي هاي مدني را بر نمي تابند. در واقع اتفاقات و حوادثي كه در عربستان خصوصا ناحيه شيعه نشين آن روي مي دهد و كشتار مردم و زنداني كردن جوانان و رهبران آنها نشانه اين مدعاست.

در بحرين و يمن نيز وضعيت به همين منوال است و با اینکه شاهد سرکوب حرکت های مردمی در این کشورها هستیم واکنش و فشاری از سوی رژیم های منطقه و کشورهای غربی علیه آنها صورت نمی گیرد بدین نحو که می توان ادعا کرد که  آنچه امروزه نظام بشار اسد در مقابل غرب و کشورهای عربی منطقه هزينه مي كند به خاطر حمايت از آرمان فلسطين و محور مقاومت اسلامي است.

در اين بين رفتار كشورهای روسيه و چين در رابطه با موضوع سوریه را نیز باید در مقابل سیاست های رقبای جهانی آنها یعنی امریکا و متحدانش تحلیل و بررسی کرد بدین نحو که این دو کشور با حمايت از حكومت سوريه و وتوي قطع نامه هاي شوراي امنيت بار ديگر نمي خواستند كه به چاه غرب بيفتند و از اشتباهي كه در قضييه ليبي بر سرشان آمد پند و عبرت گرفتند.

از زاويه ديگر با توجه به اينكه كشورهاي بلوك شرق و همسايگان روسيه به ناتو پيوسته و از ترس دومينويي  براي روسيه ايجاده كرده اند و چين نيز با توجه به اينكه همسايگانش از شريكان راهبردي امريكا و غرب  هستند با دقتي بسيار درصددند كه موقعيت جهاني و بين المللي خود را حفظ كنند و با اعزام ناوهاي جنگي خود به سوريه پاسخي آشكارا به سياست هاي جنگ طلبانه غرب داده اند.

با توجه به اشاره به مواضع بازیگران منطقه ای و جهانی در قبال موضوع سوریه باید بیان داشت که هر كشور يك مرز امنيتي و يك مرز جغرافيايي دارد و كشور سوريه به عنوان مرز امنيتي ايران و روسيه و چين  قلمداد مي شود. در اين بين سوريه به دليل جايگاه و موقعيت سوق الجيشي در انديشه سياستمداران ايران  نقش ممتازي دارد و در کنار روابط استراتژیک و  دوجانبه سوریه نقش مهمی در انتقال پیام انقلاب اسلامی و مقاومت اسلامی در منطقه داشته است و در واقع از این نقطه نظر مقاومت نظام کنونی سوریه در مقابل توطئه های خارجی امر مهمی برای جمهوری اسلامی به شمار می رود و در این راستا در بحران داخلی سوریه ایران خود را در کنار دولت سوریه قرار داده است.

البته عوامل دیگری نیز مانند دخالت برخی بازیگران منطقه ای مانند ترکیه و یا عوامل داخلی مانند مواضع کردهای سوریه نیز در میزان موفقیت دولت سوریه در عبور از بحران می توانند نقش آفرینی کنند؛ در این میان هر چند دولت ترکیه در ابتدای ناآرمی ها در سوریه به شدت از مخالفین دولتی حمایت کرد ولی این امر هزینه های سنگینی برای ان به همراه داشته است که با افزایش فعالیت کردها و ناآرامی ها در جنوب این کشور مواجه شده است که در نهایت باعث عملکرد هوشمندانه تر و اعمال فشار کمتر بر دولت سوریه شده است.

در واقع باید خاطر نشان ساخت که هر چند فشارهای زیادی از سوی دولت های غربی و عربی علیه سوریه وارد شده است ولی با مقاومت دولت کنونی سوریه و عدم همراهی روسیه، چین و ایران با توطئه های غربی به دلیل اهمیت سوریه برای این کشورها احتمال موفقیت دولت سوریه برای عبور از بحران به مراتب بیشتر شده است.