به بهانۀ سالروز تخریب بارگاه قبور ائمۀ بقیع(ع)؛

مذهبی که در ایران قوی‌تر شده است

جوانان کشورمان آنقدر به دین و دینداری وابسته شده‌اند که هر لحظه به دنبال بهانه‌ای برای فرار از دنیازدگی شهر می‌گردند و علاقه دارند ...

کد خبر: ۲۰۲۶۱۵

يکشنبه - ۰۵ شهريور ۱۳۹۱ / August 26, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ امروز سالگرد واقعۀ دردناک تخریب قبور ائمۀ بقیع است. نود سال قبل حکومت متعصب، متحجر و غربی سعودی قبور ائمۀ بقیع و سایر بزرگان دینی از جمله حضرت عبدالمطلب (ع)، ابي‌طالب (ع)، خديجه (س) و همچنین مراکز تاریخی بسیار مهمی همچون زادگاه پيامبر (ص) و «خيزران» عبادتگاه سري پيامبر (ص) را تخریب کردند.

این واقعه نه تنها برای شیعیان بلکه برای تمام جهان اسلام بسیار گران تمام شد. تاریخ صدر اسلام را وهابیت خشک مغز به کلی نابود کرد. این بی فکران حتی به کربلا نیز یورش برده، ضریح مقدس امام حسین (ع) را تخریب و جواهرات آن را به یغما بردند. شاید این اتفاقات نیز در بیان جملۀ حضرت امام خمینی (ره) مؤثر بود. آنجا که فرمودند: «ما اگر با صدام كنار بياييم، اگر با امريكا صلح كنيم، هرگز با خاندان آل سعود كنار نخواهيم آمد...»

به همین مناسبت دیشب برنامه ها و مراسم های گوناگونی در سراسر ایران برقرار بود. مراسم های عزاداری که به سوگواری جسارت و توهین به ائمۀ بقیع نشسته بودند.

اما نکتۀ مهم آن است که تا چند سال قبل خبری از چنین مراسم هایی نبود و حتی کسی از چنین اتفاقی خبر نداشت. از نسل قدیم که بپرسیم می گویند مگر قبور مطهر ائمۀ بقیع گنبد و بارگاهی داشته است که برای تخریبش عزاداری می کنید؟ اما جوانان امروز همچون محرم و فاطمیه برای این توهین به ائمۀ اطهار (ع) عزا گرفته به سر و سینه می کوبند.

نکتۀ حائز اهمیت آن است که این جوانان، همان جوانانی هستند که نسل قدیم، آنها را دور افتاده از دین و جدا مانده از انقلاب اسلامی قلمداد می کنند.

اما جوانان کشورمان آنقدر به دین و دینداری وابسته شده اند که هر لحظه به دنبال بهانه ای برای فرار از دنیازدگی شهر می گردند و علاقه دارند مدام در دامان دین جای گیرند. به تازگی یک هفته از ماه بندگی در دامان خداوند گذشته است که جوانان باز دلشان هوای گشتن حول دین می کند. این که پیرمردان می گویند «این مناسبت ها در تقویم های گذشته نبوده و معلوم نیست جوانان این مناسبت ها را از کجا پیدا می کنند» نشان می دهد چقدر دل جوانانمان به سمت دین کشش دارد.

تا چند شب دیگر به مناسبت شهادت امام صادق (ع) همگی شاهد خواهیم بود که به رسم چند سال گذشته، چه محرمی در ایران به پا خواهد شد. مشاهده خواهیم کرد که جوانانمان چگونه به یاد از دست رفتن ماه رمضان به عزا خواهند نشست. کجا چنین فضایی در زمان قدیم وجود داشت؟ آیا نسل اول انقلاب اینگونه مراسم های مذهبی را بر پا می داشتند؟

البته قصد نداریم دینداری نسل گذشته را زیر سؤال ببریم بلکه تنها می خواهیم به قدرت مذهبی انقلاب اسلامی و حرکت رو به جلوی جمهوری اسلامی اذعان و خاطرنشان کنیم اکنون فصل خوشه چینی انقلاب است و نه تنها دین داری و دین مداری در ایران ضعیف نشده، بکله بسیار قوی تر از گذشته به راه خویش ادامه می دهد.