مشروح سخنراني آیت‌الله مصباح يزدي در جمع دانشجويان

حواسمان جمع باشد تا بفهمیم حرف چه کسانی را گوش می دهیم، کسانی که ثابت شده اند و در طول چندسال بعد از انقلاب امتحان خودشان را پس داده اند و به هیچ چیز غیر رضای خدا نمی اندیشند.

کد خبر: ۲۰۲۹۲۳

دوشنبه - ۰۶ شهريور ۱۳۹۱ / August 27, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، آیت الله مصباح یزدی، عالم و فیلسوف برجسته شیعی روز گذشته در دیدار با 600 نفر از دانشجویان بسیجی شرکت کننده در پنجمین دوره از طرح ولایت استانی فارس در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمیني (ره) قم به ايراد سخن پرداخت.

بسم الله الرحمن الرحیم

تشریف فرمایی خواهران و برادران را در این مؤسسه خوشامد عرض می کنم و از اینکه این توفیق نصیب بنده شد که در خدمت یاوران مهدی (عج) و یاوران آیت الله خامنه ای باشم، خدا را شکر می کنم.

برای موجودی که خودآگاه است و به مرحله ای می رسد که در مقابل او دیگرانی هستند که از حال غفلت در می آیند؛ اولین چیزی که باید به آن توجه کند این است که من کی هستم و در کجا زندگی می کنم و چه نقشی می توانم داشته باشم و تا جایگاه خود را در عالم هستی درک نکند، نمی داند چه مسئولیتی دارد.

تمامی کم و بیش همین جوری هستیم. نزدیکي های سن بلوغ به حد مسئولیت وجودی می رسیم و برای خود هویتی قائل می شویم. به این نگاه کنم و به دنبال شناختن خود باشم و اينكه چه کار کنم که به خیر و صلاح و سعادتم تمام شود؛ یعنی راه صحیح را بشناسد و اینکه چه نقشی را ایفا کند که بعد پشیمان نشود و نهایتا باید ببیند چه موانعی سر راهش وجود دارد و چه خطرهایی سرراه او است. انحراف پیدا نکند، حواسش را جمع کند و به چاله نیفتد.

هرموقع انسان عاقل به این مرحله برسد این مسائل برایش حل می شود. بعضی انسان ها در سن جوانی هم همان راه کودکی را ادامه می دهند؛ اگر بخواهیم بدانیم خصوصیت این دوران چیست، این دوران یک خصوصیت حیوانی دارد یا پرنده و چرنده و خزنده است.

یک احساسی در وجودش است، گرسنگی و تشنگی دارد و می خواهد آن را رفع کند؛ این ها در انسان ها هستند.

بعد از اینکه انسان به سن بلوغ می رسد باز همان احوال کودکانه و جوان صفتانه را ادامه می دهد و اینکه ما کی هستیم و به کجا می توانیم برسیم، حوصله اش را ندارند.

قرآن در آیه سه سوره مبارکه حجر می فرماید: «ذَرْهُمْ يَأْکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ» آنان را (به حال خود) واگذار تا بخورند و (از لذائذ دنیا) برخوردار شوند و آرزوها مشغولشان کند، که به زودی خواهند فهمید.

یعنی خوردن و بهره جستن از لذایذ و فکر در مورد آرزوها. خداوند به پیامبرش فرمود: این مردمی که به فکر شکم هستند رهایشان کن به زودی خواهند فهمید چه اشتباهی کرده اند.

این یک دسته از آدم ها هستند كه قرآن اسم آنها را غافلین گذاشته است و می فرماید: آنها عقلشان را به کار نمی برند، چشم داده ایم ولی چشمشان را به کار نمی برند و این ها مثل چهارپایان هستند بلکه بدتر هستند و آنها غافلانند.

انسان ها اگر پا بر روی دایره انسانیت گذاشتند و از شبه چارپایی خارج شدند، به این می رسند که من کجا هستم و کی هستم، کجا می روم و چه باید کنم و چه مانعی است.

خدا اول نیروی عقل داده است و باید انسان عقلش را به کار ببرد. انسان وقتی در مورد عظمت عالم فکر می کند، می گوید خدایا اینها بازیچه نیست؛ حالا که این جور است پس حساب و کتاب داریم و باید بترسیم از اینکه عاقبت بدی داشته باشیم.

پس اول باید فکر کنیم در کجا و در چه عالمی هستیم. بیهوده نیست مسئولیت داریم و مسئولیت را باید درست انجام دهیم تا به عاقبت شومی دچار نشویم.

برای اینکه همه ریزه کاری ها را بشناسیم، عقل ما کافی نیست؛ پس یک راه دیگر انبیا هستند که خداوند فرستاده؛ پس عقل انسان نیاز به کمک دارد و خدا انبیا را برای کمک به عقل فرستاده است.

برای وقتی که انسان می خواست این راه را بپیماید و در مقام عمل با مشکلات روبرو می شود و در این راه عمده مشکلاتی هستند که مزاحم انسان می شوند.

قرآن به کسانی که می گفتند ما گمان نمی کنیم قیامتی باشد، اگر بود بهترینش برای ما فراهم می شود مي گويد اینها باورشان نیست که عالم حساب و کتابی دارد.

به همین دلیل مزاحم آدم می شوند و می خواهند در این زندگی محدود زندگی کنند و همه را در محاصره خود درآورند؛ آدم باید بفهمد چه چالش هایی در پیش است و باید بفهمد چه راه هایی برود که به این معابر برنخورد.

یکی از بهترین ابزارها، مطالعه تاریخ گذشتگان است

یکی از بهترین ابزارها، مطالعه تاریخ گذشتگان است. زندگی الان ما خیلی شبیه گذشته است یک روایت متفق بین شیعه و سنی است که پیامبر (ص) می فرمایند: این داستان های بنی اسرائیل که خدا ذکر می کند برای این است که مشابه این برای شما اتفاق خواهد افتاد، تا شما به دام های آنها نیفتید.

همین اتفاقات صدر اسلام هم کسی نتوانست باور کند؛ تا این حوادث که بعد از انقلاب پیش آمد باورشان شد؛ چرا که همین داستان های آنها تکرار می شود.

برای اینکه انسان خطرها و خطوط انحرافی را بشناسد، مطالعه گذشته موثر است؛ بنابراین توصیه ای که ما به همه می کنیم این است که از حال غفلت خارج شوید و فکر کنید کجاییم، برای چه آفریده شده ایم و چه نقشی به ما سپرده شده است؛ بعد که باور کردیم اینها بی حساب و کتاب نیست بهترین نتیجه را از عمرمان ببریم.

بسیاری از مردم می گویند: خدایا ما را برگردان؛ فهمیدیم چه کنیم. آنها در قیامت اینها را متوجه می شوند و خدا می گوید: دیگر گذشت ما به شما عقل دادیم، فرصت دادیم تا فکر کنید و پیامبر دادیم. دیگر گذشت.

درباره آسیب های راه و خطرها بیندیشید که در دره ها نلغزید

خدای متعال در این زمانی که ما زندگی می کنیم، دانستیم انسان های قرن ها پیش از ما بوده اند و مواظب اعمال خود نبوده اند.

تا جایی که مطالعات و سن من اجازه می دهد جایی سراغ ندارم در تاریخ؛ زمانی را که برای طیف وسیعی از مردم زمینه رشد فکری، فهمی، خودآگاهی و انتخاب مثل این زمان باشد.

تاریخ کشورمان تاریخ سلاطین است؛ یعنی آنها در زندگی مطرح بوده و بقیه طفیلی بودند. کی بوده زمانی مردم کشور ما قدرت انتخاب داشته باشند، من سراغ ندارم.

در بهترین دوران های تاریخ کشور ما بعضی از سلاطین با بعضی از متدینین ارتباط ظاهری داشته اند

از طرف دیگر، در دوران تاریخ اسلام سراغ ندارم که این امور اجرایی برای آنها مؤثر باشد. در بهترین دوران های تاریخ کشور ما بعضی از سلاطین با بعضی از متدینین ارتباط ظاهری داشته اند.

بر اساس مطالعات در دوره جوانی فکر اینکه یک عده جوان بیایند سر کار و ظالمین را کنار بزنند و در مسیر اجرایی احکام قدم بردارند برای ما خنده دار بود. مگر می شود یک مرجع تقلید جای شاه بنشیند؟ این یک افتخار بود که یک مرجع تقلید در حرم حضرت معصومه (س) با شاه ملاقات کند.

یک وقت عده زیادی از علما از تهران، اصفهان و مشهد جمع شدند و از پهلوی بزرگ خواستند یک ساعت در هفته برای درس قرآن اختصاص داده شود. بنده در آن زمان در یزد شاگرد مدرسه دارالعباد کلاس ششم ابتدایی بودم.

یک درس قرآن داشتیم. معلمان مدرسه هیچکدام روخوانی قرآن بلد نبودند و یک معلم زرتشتی داشتم که روخوانی قرآن بلد بود؛ حال نمی دانستم از کجا یاد گرفته بود.

باید بفهمیم که در محیطی زندگی می کنیم که زمینه برای رشد انسان ها بسیار زیاد است

حالا در هر روستایی چقدر قرآن خوان، حافظ قرآن، مجامع قرآنی و دانشگاه های قرآنی است. کسی فکرش را می کرد؟ برای وجود این شرایط نعمت بسیار بزرگی است. در چنین موقعیتی که ارزش های قرآنی ارزش است؛ در این محیط زندگی کردن خیلی شیرین تر از محیطی است که معلمش روخوانی قرآن بلد نباشد. باید بفهمیم که در محیطی زندگی می کنیم که زمینه برای رشد انسان ها بسیار زیاد است.

البته هزاران مشکل هم در کنار است. آن زمان یک دانشجو در دانشگاه جرأت نداشت نماز بخواند و وی را مسخره می کردند؛ حالا ببینید در ایتام اعتکاف داوطلبین اعتکاف كه جا گیرشان نمی آید، زار زار گریه می کنند.

من هر دو دوران را دیده ام؛ هم گذشته و حال. این نعمت هایی که خدا به ما داده در قبالش مسئولیت ایجاد می کند. وقتی خدا به انسان نعمت می دهد شکرش را هم واجب می کند.

خدا به جامعه ما رهبری داده که در میان رهبران عالم بی نظیر است

در روزنامه نخست وزیر اسرائیل گفت: «رهبر ایران از تنگه خیبر تا جبل الطارق را متزلزل کرده است.» خدا به ما همچین رهبری داده است و این نعمت عظیمي است که کجاییم و در چه زمانی هستیم و در چه شرایطی هستیم؛ اما در کنارش عوامل خیر و شر هم هستند که انسان آزمایش شود كه چه کسی نیکوکارتر است.

برای اینکه این شرایط تعادل دو متضاد به وجود آید، عوامل بیشتری هم باید باشد.

«در مقابل هرچیزی یک شیطانی قرار دادیم». در مقابل این نعمت ها عوامل فساد هم وجود دارد که در هیچ زمانی نبوده. 30 سال پیش اگر کسی می خواست یک فیلم مبتذل ببیند جایش در بعضی سینماها بود؛ ولی الان در هرکجا برایش فراهم است. این سایت ها که دائما لجن پراکنی می کنند و شبهه پراکنی می کنند و صدها سايت تبلیغات وهابیت، بی دینی و ... وجود دارد.

همانطور که نعمت های خدا زیاد شده باید بدانیم خطرها و لغزش ها هم زیاد شده است

همانطور که نعمت های خدا زیاد شده باید بدانیم خطرها و لغزش ها هم زیاد شده است و وارد آنها نشویم؛ یعنی شخصی است و بعضی مختص جامعه است.

تبلیغاتی در سایت علیه رهبری و جامعه می کنند و می خواهند خون بهای صدها هزار شهید را راحت به باد دهند. این ها خطرهایی است که پیش روی ماست. حواسمان جمع باشد تا بفهمیم حرف چه کسانی را گوش می دهیم. کسانی که ثابت شده اند و در طول چندسال بعد از انقلاب امتحان خودشان را پس داده اند و به هیچ چیز غیر رضای خدا نمی اندیشند.

والسلام علیکم و رحمة الله.