حمزه سيدالشهداء؛ كسي‌كه شهادتش بزرگترين مصيبت براي پيامبر بود

مصیبت شهادت سیدالشهدا حمزه به قدری بر پیامبر(ص) گران آمد که جملاتی چنین سنگین بیان کرد: «بزرگ تر از این مصیبت نخواهم دید و هرگز جایی بر من به سختی اینجا نگذشته است.

کد خبر: ۲۰۳۷۵۸

يکشنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۱ / September 02, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ امروز سالروز شهادت حضرت حمزه در جنگ احد است. مصیبتی بزرگ در تاریخ اسلام که هیچگاه التیام نیافت.

در سال سوم هجرت، جنگی رخ داد که در آن مسلمین از نفس خویش شکست خوردند. زمانی که در کوه های احد، در نبرد با مشرکین مکه به ظاهر پیروز شده بودند، بر خلاف دستور پیامبر خدا، تنگۀ پشتی این کوه ها را رها کرده و به خیال جمع آوری غنایم، از موضع خویش سر برتافتند.

نتیجۀ آن جنگ، بسیار تلخ بود. دندان رحمت عالمیان شکسته شد. پیامبری که سال ها از همه چیزش گذشته بود تا اعراب جاهل به عزت راه یابند، به قیمت چند تکه غنیمت تنها ماند.

تن ولی الله به 70 زخم مجروح گشت تا حس دنیا طلبی مشتی غافل، ارضا شود. تنها شست و شوی این زخم ها چه وقتی از پیامبر اکرم گرفت!

و از همه زیان بارتر شهادت حضرت حمزه، عموی پیامبر بود. زخمی که هیچ وقت از قلب حضرت پیغمبر پاک نشد. حمزه به تنهایی تکیه گاهی بود برای اسلام و پیامبر خدا.

از روزی که حضرت حمزه اسلام آورد، نوع بیان و خطاب مشرکین نسبت به مسلمین تغییر کرد. از آن پس پند و اندرز جای تهدید و شکنجه را گرفت.

پیامبر اسلام آنقدر به حضرت حمزه علاقه داشتند که این نام برای فرزندان اصحابشان پیشنهاد می کردند. جابربن عبداللّه انصاری نقل می کند: یکی از یاران ما صاحب فرزندی شد. پس خدمت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رسید و از ایشان پرسید چه نامی بر او بگذارد. حضرت صلی الله علیه و آله در پاسخ فرمود: «محبوب ترین نام ها را نزد من برای او انتخاب کن؛ نامش را حمزه بگذار.»

پیامبر اکرم از سال ها قبل از شهادت این یاور بزرگ اسلام، به وی وعدۀ بهشت داده بودند. هنگامی که در جنگ بدر امیرمؤمنان علی علیه السلام و حمزه و عبیده بن حارث به جنگ سه تن از سران بزرگ قریش، یعنی عتبه، شیبه و ولید رفتند و هر سه تن را به هلاکت رساندند، خداوند متعال آیات 23 و 24 سوره حج را در شأن امیرمؤمنان، حمزه و عبیدة بن حارث نازل فرمود: «آنان که به خدا ایمان آوردند و نیکوکار شدند، البته خدا آنان را در بهشت هایی داخل گرداند که زیر درختانش نهرها جاری است و در آنجا طلا و مروارید بر دست زیور بندند و تن به جامه ابریشم بیارایند.»

همچنین حضرت رسول و ائمۀ طاهرین سلام الله علیهم وی را با لقب «اسداللّه و اسد رسوله» خطاب می کردند. روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله خطاب به خواهر حمزه، صفیه چنین فرمود: «مژده باد شما را، اکنون جبرئیل نزد من آمد و به من خبر داد که در هفت آسمان نوشته شده است: حمزه پسر عبدالمطلب شیر خدا و شیر رسول خداست.»

مصیبت شهادت سیدالشهدا حمزه به قدری بر پیامبر گران آمد که جملاتی چنین سنگین بیان کرد: «بزرگ تر از این مصیبت نخواهم دید و هرگز جایی بر من به سختی اینجا نگذشته است. خدا تو را رحمت کند که همواره در کارهای خیر کوشا بودی و به صله رحم علاقه داشتی... . ای عموی رسول خدا، ای شیر خدا و رسول، ای نیکوکار، ای حمزه و ای مدافع و پشتیبان رسول خدا.»

احد نماد غفلت آغازین مسلمین است؛ به قیمت هفتاد زخم بر تن حبییب الله، به قیمت حیات الدنیا.

احد آغاز سرپیچی ظالمانه ای است که نتیجه اش شد سنت آکلت الاکبادی.

جگر مردان خدا را بعد از این به خون خواهند کشید.