صفار هرندی در اختتاميه اجلاس سالانه بسيج‌اساتيد:

از دولت اصلاحات 3 برنامه معارض هم بيرون آمد/ احزاب كنوني در حد اداره كشور نيستند/ ظرفيت مساجد بالاتر از احزاب‌است

ما حزب نداريم و مي‌دانيم احزاب كنوني هم حد و اندازه‌شان آنقدر نيست كه بخواهند اداره كشور را به دست بگيرند و كساني كه فكر‌شان در يك ...

کد خبر: ۲۰۴۲۶۳

چهارشنبه - ۱۵ شهريور ۱۳۹۱ / September 05, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از مشهد، محمدحسين صفارهرندي صبح امروز با حضور در اختتاميه اجلاس سالانه بسيج اساتيد در مجموعه تالارهاي كتابخانه آستان قدس رضوي با اشاره به سابقه انتخابات پس از انقلاب اسلامي ضمن تاكيد بر جايگاه تضعيف شده جريان اصلاح‌طلبي خاطرنشان كرد: ما از سنت انتخاباتي نظام در دو دهه نخست آن فاصله گرفته‌ايم، در واقع بعد از انتخاب شهيد رجايي به عنوان نامزد انتخابات رياست جمهوري تا اوايل دهه 70 عملا انتخابات بر حسب وفاق انجام مي‌شد.

وي با اشاره به دوره اول و دوم رياست جمهوري هاشمي رفسنجاني گفت: اولين دوره رياست جمهوري هاشمي رفسنجاني مطابق با آنچه كه در خصوص شهيد رجايي صورت گرفت با توافق عمومي تعيين شد اما همزمان با دور دوم رياست جمهوري هاشمي با به صحنه آمدن احمد توكلي رقابت جدي‌تر شد و البته راي قابل‌ توجهي هم از مجموع آراء هاشمي رفسنجاني كم شد.

وزير سابق ارشاد با اشاره به افزايش رقابت‌ها در دوم خرداد 76 بيان كرد: رقابت‌هاي جدي‌تر در موضوع دوم خرداد 76 اتفاق افتاد، در واقع حركتي بود كه از آن به عنوان راي بيدار شده تعبير مي‌كردند؛ يك شبهه شورش عليه شرايطي كه براي مردم به وجود آمده بود، در واقع عامل اصلي آن به ستوه آمدن جامعه بر اثر فشارهاي اقتصادي دوره سازندگي و بي‌عدالتي آن زمان بود.

صفار هرندي ادامه داد: اين فاصله‌اي كه به وجود آمده بود منتظر تغييري بود كه از گزينه نامناسبي متوقع شده بودند، در واقع اين حركتي نبود كه روي سياست‌هاي خاص مردم برنامه‌اي داشته باشد و عملا سيئات گذشته به علاوه شكستن ساختارهاي نظام و اصول صورت گرفته و بعدها به خروج از حاكميت و تحصن كردن زمامداران كشور انجاميد.

وي تاكيد كرد: اين اتفاقات در سال 76 رخ داد و بعدها نيز شاهد انتخابات رقابتي بوديم در واقع در سال 84 نيز اين اتفاق به گونه‌اي ديگر مشاهده شد.

عضو مجمع تشخيص مصلحت با اشاره به تفاوت انتخابات در اوايل انقلاب و زمان كنوني عنوان كرد: در اينكه جنس انتخابات در دو دهه نخست به صورتي بود كه فردي توسط عقلا و علما مورد توجه قرار مي‌گرفت و عموم مردم هم براي پيروزي او تلاش مي‌كردند شكي نيست، اما نمي‌توان اين حركت را در دوره جديد هم به همان روش انجام داد در واقع شرايط كنوني حرف از دموكراسي و رجوع به آرای عمومي جامعه را به ميان مي‌آورد.

يكي از مشكلات اساسي انتخابات نداشتن برنامه هدايت شده است

صفار هرندي يكي از مشكلات اساسي انتخابات را نداشتن برنامه هدايت شده دانست و ابراز داشت: كساني كه در دوره‌هاي مختلف مجلس و رياست جمهوري انتخاب شدند را نمي‌توان نماينده يك جريان فكري مشخص دانست، مشكل اساسي اين زمان ما در اين است كه در هيچ يك از انتخابات برنامه‌اي وجود نداشته كه هدايت و امتحان شود و مردم خودشان بخواهند به سمت آن بروند يا از آن روي‌گردان شوند.

ما نيازمند تشكيلاتي هستيم كه كارهاي هم‌فكر در آن انجام شود

وي با تاكيد بر جايگاه تحزب در نظام فكري ما تصريح كرد: در نظام فكري ما ممكن است تحزب جايگاه مثبتي نداشته باشد اما نمي‌توانيم تحزب را به لحاظ محتواي كاري كه در آن صورت مي‌گيرد ناديده بگيريم، ما نيازمند تشكيلاتي هستيم كه كارهاي هم‌فكر در آن انجام شود و برنامه‌اي منسجم براي كشور تدوين كنند و آن را ارائه دهند تا مردم براي برنامه‌ خود راي بگيرند.

عضو مجمع تشخيص مصلحت انتخاب خاتمي را انتخابي بر مبناي خواسته جريان اصلاحات دانست و خاطرنشان كرد: انتخاب خاتمي در واقع انتخاب فردي بود متناسب با ادعاي اصلاح‌طلبان، اما آنهايي كه پيرو خاتمي هستند، خاتمي را مولد جريان اصلاح‌طلبي مي‌دانند.

صفار هرندي تاكيد كرد: اصلاح‌طلبي به عنوان يك برآورد در جريانات اجتماعي موجوديت دارد، هر چند اين جريان تضعيف شده و مقبوليتي ندارد، اما در واقع جريان اصلاح‌طلبي در مقوله‌هاي مختلف به نتايج متفاوتي رسيده و براي خودش مديريت فكري قائل است.

وي عنوان كرد: اگر جريان اصلاح‌طلبي را سرخط يك جريان اپوزيسيوني داخلي بدانيم در طرف مقابل آن جرياني به نام جريان اصولگرايي قرار دارد كه وفادار به انقلاب و نظام است.

صفار هرندي در رابطه با قانون اساسي و انعطاف آن گفت: در قانون اساسي پيش‌بيني شده است كه مي‌توان برخي اصول را تغيير داد، ولي روي جمهوري اسلامي بودن اين نظام نمي‌توان چنين كرد و همه بايد به اين اصل توافق داشته باشند.

وي با اشاره به برنامه‌هاي دو جبهه اصولگرا و اصلاح‌طلب افزود: در دو جبهه‌اي كه اصولگرا و اصلاح‌طلب هستند، هر كدام كه پا به صحنه مي‌گذارند، بايد برنامه هاي خود را به تصويب عامه جريان‌هاي موجود در جبهه‌شان برسانند و برنامه‌هايشان هم با هم تضاد نداشته باشند. نمي‌توان برنامه‌اي داشت كه يكي با نظام همكاري داشته باشد و ديگري نظام‌برانداز باشد؛ كاري كه اصلاح‌طلبان در دوره خودشان با نظام كردند و اتفاقاتي را در سال‌هاي 78، 82 و 88 رقم زدند و به بيت رهبري رفتند و براي كاستن از ظرفيت‌هاي قانوني نظام و سردرآوردن نظام از جاهاي ديگر چانه‌زني كردند.

عضو مجمع تشخيص مصلحت خطاب به اين دو جبهه گفت: ‌كساني كه ادعاي اصلاح‌طلبي دارند بايد سر يكسري از برنامه‌ها به توافق برسند و در برنامه‌هاي كلان هم همه يك نتيجه‌گيري داشته باشند. اصولگرايان بايد بر سر امهات كنترل كشور به توافق برسند. شايد چند نفر مشرب‌شان فرق كند ولي اين اشكال ندارد و همين اختلاف‌ها حتي مي‌تواند موجب پيشرفت شود، ولي اصول موضوعه در جبهه اصولگرايان بايد مورد توافق باشد. كسي نبايد اصولگرا به مجلس برود و در ميانه راه بگويد اصولگرايي را قبول ندارم و مي‌خواهم طرحي نو براندازم اصول اصولگرايي لباس نيستند كه بخواهيم عوض‌شان كنيم.

تحزب به معناي واقعي نداريم

صفار هرندي با اشاره به تعريف تحزب و شرايط تشكيل آن گفت: تحزب يعني اجتماع نيروهاي هم فكر سياسي و اجتماعي در كنار هم، كه به دنبال تشكيل كادر منسجم و جذب هوادار هستند، اما فقدان و خلاء چنين تشكل قدرتمندي احساس مي‌شود. ما حزب نداريم و مي‌دانيم اين احزاب كنوني هم حد و اندازه‌شان آنقدر نيست كه بخواهند اداره كشور را به دست بگيرند و كساني كه فكر‌شان در يك جهت است، تعدادشان كم است.

وي با انتقاد از حزب‌هاي فعلي و عملكردشان گفت: سود تحزب به مردم ما نرسيده است، ولي رزق آن گردن ما را گرفته، همه مساجد ما ظرفيت‌هايشان بالاتر از احزاب است. هيئت‌هاي ما از احزاب تشكيلاتي‌تر عمل مي‌كنند. بسيجيان ما به مفهوم ميليون‌ها انسان سطح جامعه آن‌جاهايي كه به هم پيوند مي‌خورند و آنجايي كه علايق و سلايق خود را بازگو مي‌كنند از همه احزاب قوي‌تر عمل مي‌كنند.

عضو مجمع تشخيص مصلحت درباره شرايط انتخاب فرد مناسب براي در دست‌گيري قدرت افزود: اگر قرار شد به نيابت از مردم انتخابي صورت گيرد، آن انتخاب بايد از روي برنامه باشد. ما بايد عادت كنيم وقتي از ما مي‌پرسند براي دفعه بعد چه كسي را مناسب مي‌دانيد، ما بگوييم سوال درست اين است كه چه چيزي را مناسب مي‌دانيم. اگر توانستيم به اين سوال پاسخ دهيم بعدها و در وسط راه نمي‌گوييم كه فلاني را كه ما انتخاب كرديم چرا اين طور عمل كرد، چرا اين طور صحبت كرد و چرا فلان اتفاق افتاد.

صفار هرندي با تاكيد بر اينكه هر كسي كه مي‌خواهد وارد صحنه شود بايد برنامه منسجم داشته باشد گفت: در يكي از دوره‌هاي قبلي مناظره‌اي براي مباحث مختلف در حوزه‌هاي سياست و فرهنگ و ديپلماسي برقرار شده بود و قرار بود از طرف كانديداي رياست جمهوري دو نماينده بر سر مناظره حاضر شوند بعد از مدت‌ها من با يكي از اين نمايندگان صحبت كردم و گفتم شما كه در مناظره صحبت كرده‌ بوديد حرف‌هايتان را با كانديداي خود هماهنگ كرده بوديد ايشان گفت هماهنگ نكرده بوديم و كانديدا به من گفته بود هر چه خواستي همان را بگو.

صفار هرندي افزود: اين نوع حضور پيدا كردن در صحنه مديريت كشوري كه به لطف خدا و به خاطرپيامي كه به كشورهاي دنيا صادر كرده بود به جايگاهي رسيده كه ساير كشورها آرزويش را دارند شايسته نيست و ما بايد برنامه‌ريزي‌هاي دقيقي داشته باشيم كه متناسب با عظمت انقلاب باشد.

وي با اشاره به ظرفيت‌هاي عظيم جامعه اساتيد بسيجي براي حضور در صحنه گفت: يك ظرفيت بالاي در حال حاضر در جامعه اساتيد علاقه‌مند به اصل نظام هستند كه بايد در يك جمع كوچك اجرايي جمع شوند و وارد صحنه شوند.

عضو مجمع تشخيص مصلحت در پايان با اشاره به پرهيز از بي‌برنامگي و فردگرايي گفت: در دوره اصلاحات 3 برنامه از دل دولت بيرون آمد كه هر 3 معارض همديگر بود اين چه طور اجتماع واحدي است كه مي‌خواهد كشور را اداره كند ما بايد از فردگرايي هم پرهيز كنيم و نبايد يك فرد را آنچنان بزرگ و قبله عالمش كنيم كه بعدها و در وسط راه از برنامه‌هاي متناقض او ضربه بخوريم و نبايد هول قد و قواره آدم‌ها ظرفيت‌هاي انقلاب را ببريم.