وبلاگ «دل نوشته‌ها»

شخصیت رهبر انقلاب نیازی به تمجید «بان کی مون» ندارد

یامان باشد که «‌بان کی مون» اولین سفر کاری‌ خو را در مقام دبیر کل سازمان ملل، به دیدار از واشنگتن و تل‌آویو اختصاص داد.

کد خبر: ۲۰۴۴۹۱

پنجشنبه - ۱۶ شهريور ۱۳۹۱ / September 06, 2012

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «دل نوشته‌ها» چنین آمده است:

موفقیت برگزاری نشست تهران و اعتماد جهانی به مدیریت ایران و جلو افتادن جمهوری اسلامی ایران در عرصه دیپلماتیک با کمترین هزینه که جایگزین صد‌ها سفر و مراودات بین المللی در چند سال بود و برکات چشمگیر دیگر از دستاوردهای بزرگ ریاست جمهوری اسلامی ایران بر جنبش عدم تعهد می‌باشد.

آیا «بان کی مون» که ریاستش در «واشنگتن» و «تل‌آویو» مهر خورده برای ما ملاک است؟!

ولی متأسفانه در حاشیه اجلاس پر بار «جنبش عدم تعهد» توسط عوامل غیر دولتی مواردی مشاهده شد که اصل این اتفاق مهم بین المللی را خدشه دار کرد، مثلاً برخی از شخصیت‌ها که از تجربه بالای سیاسی نیزبرخوردارند، با بزرگ کردن قطعه‌ای از سخنان «بان کی مون» دبیرکل سازمان ملل دربارهٔ رهبر معظم انقلاب اسلامی سعی کردند تا آن را دلیل تأثیر گذاری رهبری معظم انقلاب اسلامی در جهان قرار دهند.

اگر ایشان به سابقه‌بان کی مون و مواضع اخیرش توجه داشتند و یادشان بود که «‌بان کی مون» اولین سفر کاری‌اش را پس از گرفتن این مسئولیت جدید به دیدار واشنگتن و تل‌آویو اختصاص داد هیچگاه برایشان جمله‌ای از وی اینقدر هیجان انگیز نبود و رسانه‌هایی که به جای پرداختن کار‌شناسانه به اجلاس بی‌نظیر عدم تعهد به دنبال سوژه‌های دم دستی هستند نیز آنقدر آنرا بزرگ نمی‌کردند تا بار دیگر پس از افتضاح ترجمهٔ غلط سخنان مرسی در سیما که مورد اعتراض وی قرار گرفت، حال باید شاهد بیانیهٔ رسمی دفتر‌بان کی مون بر تکذیب سخنش دربارهٔ رهبر معظم انقلاب اسلامی باشیم.

به راستی چه پیش آمده که برخی گمان می‌کنند که منزلت والای ولایت محتاج تعریف شخصیت مذبذبی چون دبیر کل سازمان ملل شده و از کنار واقعیت‌های پیش چشمشان به راحتی می‌گذرند.

شاید هم برای اینکه افکار عمومی در تحلیل مسائل سطحی نگر شوند، برخی ترجیح می‌دهند که از امثال «‌بان‌کی‌مون» شخصیتی منصف نمایش دهند.

هدف از منصف نشان دادن‌بان کی مون چیست؟!

ضیافت ناهار سؤال انگیز:

طبیعی است وقتی‌بان کی مون شخصیتی معقول نمایش داده شود بیانیهٔ روز قدس وی در محکومیت سخنان رئیس جمهور که از آن سخنان، با عبارت «اهانت آمیز و فتنه انگیز» یاد کرده بود، به جای اینکه سرسپردگی دبیرکل سازمان ملل به صهیونیست‌ها را اثبات کند، می‌تواند القای تندرو بودن رئیس جمهور کند، و در نتیجه کلام نورانی امام خمینی در «غدّهٔ سرطانی» خواندن رژیم رو به نابودی و مجعول اسرائیل - که‌بان کی مون به دلیل به کار گیری آن توسط رئیس جمهور به خود اجازهٔ چنین اهانتی را داد - کلامی نامعقول و خارج از عرف سیاسی تلقی می‌شود و...

از طرف دیگر برگزاری ضیافت ناهار از طرف رئیس مجلس برای‌بان کی مون و نشست مشترک خبری با وی به جای رئیس جمهور، بر خلاف عرف دیپلماسی و مشاهدهٔ بازتکرار‌‌ همان سخنان‌بان کی مون در افتتاحیه اجلاس که با بی‌توجهی رئیس جمهور شجاع وانقلابی روبه رو شد حاشیهٔ دیگر این ماجراست که در همین راستا ارزیابی می‌شود.

خودباختگی رسانه‌ای عوامل گاف‌های حاشیه ساز اجلاس تهران:

مورد دیگری از این نوع اقدامات، اظهارات مشاور رئیس مجلس در سیما بود که رئیس جمهور مصر را «نا‌پخته» خوانده بود که متأسفانه فرصت طلبان باردیگر سخنان بدون ملاحظهٔ وی را در سطح رسانه‌های مصر و منطقه منتشر کردند و بهانهٔ اختلاف انگیزی ویا تضعیف مرسی قرار دادند.

حال که جریان سلطه پس از شکستش از برگزاری این اجلاس به دنبال حاشیه سازی است، به جاست خواص، تریبون داران و اصحاب رسانه مراقب چنین ظرائفی باشند و چون این ماجرا که در هر دو مورد گل خودی را خوردیم بهانه تراشی و فضای جنگ روانی ایجاد نکرده و با کارهای غیر حرفه‌ای اصل پربار اجلاس را به حاشیه نبرند.

یادمان نرود ما در این دوره به رهبری توانمند و بی‌نیاز به تعریف افراد و به رئیس جمهورکاردان و مبتکری که با همراهی بی‌نظیر با رهبری انقلاب اسلامی مفاد بیانیه تهران را به نفع شعارهای انقلاب به انجام رساند، مفتخریم.

و آنچه که مسلم است ما بنابر اعتماد به داشته‌های خود، هیچگاه منتظر نمی‌مانیم تا امثال آقای‌بان کی مون و آقای مرسی برای ما عیار مشخص کنند بلکه ما ایشان را با عیار انقلاب اسلامی و شاخص‌های ولایت می‌شناسیم که در این اجلاس به نسبت‌های متفاوت هر دو از عیارهای ما باز ماندند.

(شیخ عمر عبدالرحمن رهبر انقلاب مصر که سال‌ها دربند امریکاست.)

(دیدار صمیمانهٔ «مرسی» با «کلینتون»، یکی از وعده‌های مرسی به مردم انقلابی مصر تلاش برای آزادی «شیخ عمر عبدالرحمن» از زندان‌های امریکا بود.)

«شیخ عمر عبدالرحمن» یا «مرسی»؛

کدام نمایندهٔ انقلاب مردم مصر:

امّا درباره آقای مرسی که برخوردار از آرای حدود نیمی از انتخاب کنندگان مصری شده است و در نبود نامزدهای اصلی انقلاب بالا آمده، ایشان را نباید نماینده انقلاب بزرگ مردم مصر و برآورندهٔ تمام آرمان‌های آنان دانست واین اشتباهی است که خیلی از رسانه‌های داخلی مرتکب شدند و دست‌های پنهان ضدانقلاب مصر نیز مروج آنند، در صورتی که آقای مرسی نماد بخشی از مطالبات مردم مصر می‌باشد.

پس از مواضع وی در تهران بر علیه دولت سوریه به گزارش شبکه المنار لبنان، آمریکا یک میلیارد دلار بدهی مصر به این کشور را بخشید!!! که به گزارش «عربی پرس» این نشانهٔ رضایت آمریکا از مواضع مرسی در اجلاس تهران می‌باشد.

تبلور انقلاب مردم مصر را باید در اشخاصی چون «شیخ عمر عبدالرحمن» رهبر اسلامی مصر که در آمریکا زندانی است جست، چرا که ایشان الگوی حرکت خود را نهضت عاشورا می‌داند و جناب مرسی نیز تلاش برای آزادی وی را از شعارهای انتخاباتی خود قرار داده بود.

عمر عبدالرحمن حدود بیست سال پیش هنگامی که حرکت اسلامی خود را آغاز کرد پیش از ربوده شدن توسط آمریکایی‌ها در مصاحبه‌ای که در ایران داشت از مکر دشمن در انحراف انقلاب کشورهای اسلامی با ترفند به ظاهر دموکراسی می‌گفت که بر آنند آنچه را که ملّت‌ها با خون به دست آورده‌اند را سر صندوق‌های رأی معامله کنند و این پیش بینی این پیرمرد انقلابی نابینا دربند رژیم آمریکا قابل تأمل است.