آنچه در «هفت» گذشت؛

از جای خالی فراستی تا خداحافظی طباطبایی از بازیگری!

برنامه دیشب «هفت» با قسمت‌هایی همچون یادی از رسول ملاقلی‌پور به بهانه تولدش و مرور فیلم‌های وی، گفت‌وگو با «لادن طباطبایی» و خداحافظی وی از دنیای بازیگری و برگزاری میزگرد «رونق در سینمای ایران» به روی آنتن رفت که ...

کد خبر: ۲۰۴۶۴۱

شنبه - ۱۸ شهريور ۱۳۹۱ / September 08, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، برنامه دیشب «هفت» گرچه بخش مهم و جذاب نقد فیلم را به همراه نداشت، اما خالی از لطف هم نبود و بخش های نسبتا جذاب و متنوعی را برای بینندگانش تدارک دیده بود؛ بخش هایی که با پخش مستقیم و غرورآفرین مسابقات پارالمپیک و کسب مدال طلای پرتاب دیسک همراه شد و شوری دیگر به برنامه بخشید.

در برنامه دیشب «هفت» قسمت هایی همچون یادی از رسول ملاقلی‌پور به بهانه تولدش و مرور فیلم‌های وی، گفت‌وگو با «لادن طباطبایی» و خداحافظی وی از دنیای بازیگری و برگزاری میزگرد «رونق در سینمای ایران» به روی آنتن رفت که البته قسمت مهمتر و تا حدودی هم شوکه کننده برنامه، همان بحث خداحافظی لادن طباطبایی از دنیای بازیگری بود.

در بخش ابتدایی برنامه این هفته لادن طباطبایی در گفت‌وگویی با محمود گبرلو درباره خداحافظی‌اش از دنیای بازیگری گفت: «از یک سال پیش تصمیم داشتم تا از دنیای بازیگری خداحافظی کنم که با پیشنهاد سریال «راز پنهان» این تصمیم قطعی شد و خواستم این آخرین بازی من باشد.

وی در ادامه گفت: 20 سال است که کار حرفه‌ای کرده‌ام و با نقد آشنا هستم. زمانی منتقدان بزرگی نقد فیلم می‌نوشتند که هر کدام مانند کلاس درس بود. نقد سینمایی یعنی سخنان حکیم سینمایی و منتقد کسی است که در حوزه هنرهای نمایشی واقف است، اما این روزها که ادعای فرهنگ داریم دیگر از صحبت کردن با یکدیگر خبری نیست.

این بازیگر ادامه داد: تعجب می‌کنم که در یک سایت خبری دولتی نقد به همراه فحش نوشته می‌شود و سپس یک روزنامه تخصصی هنری همان نقد را با حذف فحش‌ها استفاده می‌کند.

طباطبايي ادامه داد: دل نازک نیستم که با هر صحبتی عرصه را خالی کنم، اما ما زمانی خانواده بودیم؛ حالا سیاستگذاران ما هم اختلاف سلیقه‌ها رو عمومی کردند و همه چیز با حاشیه همراه است. عاشق بازیگری هستم، اما فروشنده بازیگری نیستم. نقش‌هایم را به زور نمی‌گیرم، اما برای ایفای هر یک زحمات فراوان می‌کشم، اما متاسفانه وضعیت سینمای ما تغییر کرده و سال به سال شاهد پس‌رفت آن هستيم.

وی تصریح کرد: سینمای ما به عرصه و صحنه منازعات و مبارزه تبدیل شده است و در این میان جایی برای من نیست؛ ما از فرهنگ ایرانی و اسلامی صحبت می‌کنیم، اما این امر در ظاهر دیده می‌شود و سال‌هاست که سکوت‌کننده‌ها بیشتر می‌شوند.

اين بازيگر گفت: از سال گذشته برخی مسائل پیش آمد که حواشی زیادی را به همراه داشت از جمله دستمزد بازیگران و بعد از آن اظهار نظر یک کارگردان دینی که تمام حرمت زنان بازیگر را زیر سئوال برد. تعجب می‌کنم این کارگردان چرا این اظهارنظر را کرد که هنوز هم صدمات آن در سینمای ایران باقی مانده است. من نسل بعد از انقلاب هستم که رشد کردم و دیگر این تضادها از تحمل من خارج شده است.

طباطبايي بیان داشت: همیشه دوست داشتم بی‌حاشیه زندگی کنم و دیگر آب از سرم گذشته؛ چرا که هر کاری می‌کنیم حاشیه دارد. امیدوارم روزی فرهنگ ما و فرهنگی دینی و میهنی ما گسترش پیدا کند و این گفت‌وگوهای ناشی از بی‌دانشی ما نیز پایان یابد.

این بازیگر تئاتر و سینما و تلویزیون در پایان اظهار داشت:دیگر جلوی دوربین نمی‌روم و معتقدم بازیگر تا زمانی که ابزارش را دارد باید بازی کند و اگر ابزار در اختیارش نیست بايد از این عرصه خداحافظی کند.»

در بخش میزگرد این هفته از برنامه هفت، پرویز شیخ طادی، کارگردان و غلامرضا موسوی، تهیه‌کننده سينما و تلويزيون درباره رونق در سینمای ایران صحبت کردند.

شیخ طادی در این برنامه با اشاره به وضعیت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور بخش‌های مختلف سینمایی از جمله ساختار، محتوا و تکنیک را در ساخت فیلم موثر خواند و بیان داشت: باید بدانیم در چه مقطعی از تاریخ قرار داریم و وضعیت اجتماعی و اقتصادی را در ساخت فیلم مدنظر قرار دهیم.

وی در ادامه افزود: در کشورهای در حال توسعه که مشکلات زیادی دارند به طور حتم استرس و فشار فراوانی وجود دارد و این گونه کشورها به لحاظ روان شناختی نیازمند آرامش هستند و به نظر می‌رسد سینمای مفرح بیشتر به درد این کشورها مي خورد، گر چه در همه کشورهای دنیا سینمای کمدی و طنز جواب می‌دهد ما در کشور ما نیاز این ژانر بیشتر است.

غلامرضا آزادی نیز در ادامه سخنان این کارگردان، رونق سینمای ایران را در اعتماد میان مردم، مسئولان و هنرمندان دانست و بیان داشت: بی‌اعتمادی میان هنرمندان و مسئولان بر روابط حرفه‌ای در سینما تاثیر زیادی گذاشته است و در میان این بی اعتمادی‌ها مشکلات دیگری چون فیلمنامه و مشکلات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری نیز از رونق سینمای ایران کاسته است.

وی افزود: مشکلات ایجاد شده باعث شده تا ذهن هنرمندان در تولید فیلم درگیر شود و باید گفت هر اندازه اعتماد متقابل وجود داشته باشد، تولید بهتری از فیلم‌ها را می‌بینیم و اگر به همین شیوه پیش برویم به طور حتم دیگر فیلم‌های خوب نخواهیم داشت و عدم اکران فیلم خوب، ریزش مخاطب را در پی دارد.

این تهیه‌کننده سینما به تولیدات دولتی در سینما نیز اشاره و خاطرنشان كرد: در حال حاضر به سمت تولیدات دولتی پیش‌ می‌رویم که در این فیلم‌ها کارگردان و تهیه‌کننده دغدغه فیلم را ندارند، بلکه به فکر تدوین و تولید سریع فیلم هستند و مخاطب را در نظر نمی‌گیرند.

آزادي سینما را یک هنر-صنعت خواند و اذعان داشت: حضور مردم در سینما بخش صنعت و چرخه صنعت در سینما را نشان می‌دهد و اگر تماشاگر به سینما نیاید، هنر- صنعت سینما موفق نخواهد بود.

شیخ‌طادی نیز در ادامه اظهار داشت: نظام سینما بدون در نظر گرفتن اخلاق در سینما، بدون فایده است. این سئوال پیش می‌آید که آیا سینما محل سرگرم کردن مخاطب است یا تولید اندیشه؟ هر یک از این‌ها برای سینما لازم است اما باید افق سینمای ما مشخص شود.

کارگردان فیلم «روزهای زندگی» در ادامه تصریح کرد: در حال حاضر تولیدات ما در سینما به لحاظ تکنیکی نیز سخیف هستند، عوامل اصلی فیلم هزینه تولید و زمان تولید را پایین آورده و در نتیجه ساختار فیلم نیز ضعیف می‌شود.

شيخ طادي افزود: اگر در سینمای ایران سیاست کلان داشته باشیم و افق مخص باشد می‌توان فیلم‌های خوبی تولید کرد، بنابراين باید در سیاستگذاری‌ها از منظر جامعه‌شناسی و روان شناسی نیز نگاه کرد و بدون فکر نمی‌توان برای جامعه در زمینه سینما نسخه پیچید و همه اینها بر عهده سیاستگذار سینمایی است.

وی در ادامه تاکید کرد: در کشورمان برای منافع اقتصادی، مالی و ارزی و گاها اجتماعی برنامه داشته و به آن توجه می‌کنیم، اما در زمینه منافع فرهنگی و اخلاقی هیچ دقتی نداشته و در سینما نیز رونق اقتصادی را بالاتر از رونق فرهنگی و اخلاقی در نظر گرفته‌ایم.

این کارگردان رونق در سینما را به دو نگاه تقسیم کرد؛ نگاه اقتصادی که از فروش فیلم‌ها به دست می‌آید و به عقیده این کارگردان این فیلم‌ها ماندگار نیستند و رونق فرهنگی که برخی فیلم‌ها دارند و ممکن است در فروش موفق نباشند، اما در زمینه فرهنگ موفق هستند.

شیخ‌طادی همچنین حضور بخش خصوصی در تولید فیلم را مهم خواند و بیان داشت: این بخش می‌تواند در تولید فیلم برای فروش سرمایه‌گذاری کند.

البته غلامرضا موسوی در ادامه بیان داشت: برخی از فیلم‌های پرفروش نیز در سینمای ایران ماندگار شدند و نمی‌توان با ابلاغ و بخش‌نامه به هنرمندان به سینمای ایران رونق بخشید.

وی تاکید کرد: با ابلاغ و بخشنامه به هنرمندان موافق نیستم، بلکه باید به هنرمندان اعتماد کرد و گذاشت هنرمندان وارد مضامین گوناگون شده و در موضوعات مختلف فیلم بسازند؛ زمانی می توان سینمای ایران را هنر-صنعت خواند که بخش خصوصی به طور کامل فعال باشد و در این میان دولت زمینه و بستر را برای هنرمندان ایجاد کند.

این تهیه‌کننده با اشاره به سینمای جهان و مقایسه آن با هنرمندان ایرانی اذعان داشت که هنرمندان ما نسبت به سینمای جهان دارای خلاقیت بالاتری بوده که می توانند در این بستر و شرایط و امکانات محدود فیلم بسازند.

موسوی در ادامه گفت: تبلیغ رفتن به سینما نیز بسیار مهم است و ما تبلیغ ضدسینمایی داریم تا سینمایی؛ به طور مثال در سال 1388 که طرح اکران فیلم «تا نیمه شب» در سینما مطرح شد، حمایت خوب آقای ضرغامی و تبلیغ از سوی رسانه ملی باعث شد که سینما در آن سالها از رونق خوبی برخوردار باشد، اما الان این تبلیغ کمتر دیده می‌شود وعلاوه بر تبلیغ مسئله سخت‌افزاری نیز وجود دارد، ما در ایران سالن سینما نداریم و از حداقل 2000 سالن سینما، تنها 300 سالن داریم که باید به آن افزوده شود.

شیخ‌طادی در این برنامه با اشاره به اکران فیلم‌ها در حال حاضر بیان داشت: در حال حاضر بحث ما بر نبود امکانات است؛ بر خود می‌بالیم که یک فیلم دو میلیارد تومان فروش داشته و با یک حساب سرانگشتی می بینیم که در این فیلم دو میلیارد تومانی تنها 500 هزار نفر از جمعیت بالای هفتاد میلیونی ما به سینما رفتند ما زمانی موفق هستیم که 15 میلیون ایرانی به سینما بروند.

وی به نبود سالن‌های سینما اشاره و خاطرنشان كرد: در حال حاضر کلاه قرمزی در 32 سینما این فروش را داشته و اگر قرار بود در 120 سینما اکران داشته باشد به طور حتم فروش خوبی داشت؛ همه دولت‌ها می‌آیند و هدفشان رونق سینماست و نیت‌ها خیر است، اما این به تنهایی کافی نیست.

اين كارگردان گفت: متاسفانه مولفه‌های فروش فیلم نیز سخیف شده و ارتباط مردم با سینما قطع شده، البته باید به حوزه اندیشه نیز رجوع کنیم؛ در این میان علاوه بر سیاستگذاری و ساخت سالن، فرهنگسازی نیز مهم است تا زمانی که فیلم در سالن‌های چراغ روشن اکران می‌شود، مشخص می‌شود که سینمای ما سینما نیست.

شيخ طادي نيز در ادامه گفت: به حداقل‌ها در سینما اکتفا کردیم و تا زمانی که استرس و اضطراب در سینمای ما باشد، این سینما رونق نخواهد یافت.

موسوی نیز در پایان بار دیگر اعتماد را مهمترین وجه از رونق اقتصاد در سینما عنوان کرد و افزود: باید به هنرمندان اجازه داده شود که در زمینه‌های مختلف فیلم بسازند و در صورت اعتماد نتایج خوبی عاید سینمای ایران می‌شود.

جای خالی بخش نقد فیلم در این قسمت از سری جدید برنامه «هفت» کاملا احساس می شد و معلوم هم نبود با وجود اینکه چند فیلم نسبتا پرفروش و مهم روی پرده هستند، چرا این هفته از این بخش جذاب و مفید و پرمخاطب برنامه خبری نبود!