دانشجوي شهيد حسين نوچه:

در لحظه شهادتم نسوختم از ضربه زنندگان به اسلام سوختم

اين را بدانيد كه در لحظه شهادتم نسوختم، بلكه لحظه سوختنم وقتي بود كه ديدم عده‌اي از خدا بي خبر آگاهانه با بد حجابي و با سخنان لغو و احتكار موارد مورد استفاده مسلمانان، ‌ضربه به اسلام مي‌زنند.

کد خبر: ۲۰۴۸۶۷

يکشنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۹۱ / September 09, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ شهيد دانشجو حسين نوچه در نهم ارديبهشت سال 1344 به دنيا آمد او چهارمين فرزند خانواده بود و با آغاز جنگ دانشگاه و جبهه را با هم جلو برد، سرانجام در 11 تير 1365 پا و پهلويش با تركش گلوله توپ متلاشي شد و بدنش در آتش كين دشمن سوخت ‌و تنها از روي كارت شناسايي نيم سوخته اش شناسايي شد.

شهيد نوچه در قسمتي از سخنان خود در مصاحبه اي كه قبل از شهادتش با او شده بود، مي گويد: چيزي كه لازم است بگويم مهم دفعات آمدن به جبهه نيست و اين افتخار محسوب نمي شود، مهم اين است كه چه كرده ايم در اين دوره ها؟ آيا با همان وضعي كه آمده بوديم، برگشتيم، واي بر ما! جهاد اگر فقط جهاد اصغر باشد كه اين فايده ندارد.

وي در ادامه مي گويد: انگيزه اي كه مرا به اينجا كشاند، يكي اين بود كه خودم را مسلمان مي دانم و دفاع از اسلام بر هر مسلماني واجب است و ما بايد به شعار هيهات من الذله جامه عمل بپوشانيم.

اين شهيد بزرگوار بيان مي دارد: اگر امام حسين (ع) اين شعار را داد، به پايش ايستاد و جانش را در اين راه گذاشت، بر ما كه خودمان را مسلمان مي دانيم واجب است كه اين ذلت را نپذيري چرا كه ذلت براي اسلام نيست، براي جبهه كفر است و جبهه نا حق.

شهيد حسين نوچه مي افزايد: انگيزه من از شركت در جنگ لبيك به نداي رهبرم مي باشد، وقتي به جبهه آمدم درس هاي بسياري از همين بسيجي هاي كم سن و سال آموختم و مي دانم كه ما با چشم باز به جنگ آمده ايم و اين جا كشته شدن دارد، اسير و جانباز و مجروح شدن دارد و همه اينها براي ما افتخار است؛ زيرا قران مي فرمايد اينها زنده هستند و در نزد خداوند متعال روزي مي خورند،‌ چه سعادتي بالاتر از اينكه بنده اي در نزد مولايش روزي بخورد؟

وي ادامه مي دهد: بايد سعي كنيم انقلاب را بشناسيم، بايد بدانيم امام حسين چه مي خواست و چه هدفي داشت، بايد بدانيم علي (ع) چه دردي داشت، بايد بايد در راهي باشيم كه دردها كاسته شود يعني شيعه واقعي باشيم،شيعه بودن يعني مسئوليت داشتن بنابراين مسئوليت بزرگي برعهده ما است كه هر كسي نمي تواند آن را تحمل كند.

اين بسيجي شهيد تصريح مي كند: عده اي هستند آگاهانه به اين نظام ضربه مي زنند و عده اي هم ناآگاهانه، اي عزيزاني كه در خط هستيد! بياييد آنها را شناسايي كنيد و اگر اصلاح نمي شوند كنارشان بزنيد و نگذاريد در جامعه بمانند.

شهيد نوچه در پايان مي گويد: اين را بدانيد كه در لحظه شهادتم نسوختم، بلكه لحظه سوختنم وقتي بود كه ديدم عده اي از خدا بي خبر آگاهانه با بد حجابي و با سخنان لغو و احتكار موارد مورد استفاده مسلمانان، ‌ضربه به اسلام مي زنند.