به مناسبت سالروز شهادت آیت‌الله مدنی؛

شهادت در محراب علم و ایمان و عمل

... این رادمرد عرصه علم و معرفت و اندیشه و عمل، چه در حوزه تحصیل علوم دینی و چه در حیطه تلاش و جهاد عملی، در مبارزه با رژیم شاهنشاهی یکی از پیشکسوتان و بزرگانی به شمار می آمد.

کد خبر: ۲۰۴۹۰۳

يکشنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۹۱ / September 09, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ 20 شهریورماه سالروز شهادت حضرت آیت الله مدنی از پیشگامان مبارزه در سال های نهضت انقلابی مردم ایران و از علمای برجسته حوزه اندیشه دینی و علوم و معارف اسلامی است.

آری؛ آیت الله سید اسدالله مدنی، شهید محراب و براستی و درستی و خلوص و پایمردی، از احیاگران مبارزه و نقش آفرینان اصلی جهاد در نهضت اسلامی امام خمینی (ره) و از یاران انقلابی مردم ایران بود.

این رادمرد عرصه علم و معرفت و اندیشه و عمل، چه در حوزه تحصیل علوم دینی و چه در حیطه تلاش و جهاد عملی، در مبارزه با رژیم شاهنشاهی یکی از پیشکسوتان و بزرگانی به شمار می آمد که حضور او مایة حرکت های جدی و حیاتی برای انقلاب بود.

شهید محراب حضرت آيت‌الله مدني در سال 1293 ه‍.ش (1323 ه‍.ق) در دهخوارقان (آذر شهر) به دنیا آمد. پدر ايشان، محرم آقامير‌علي در بازارچة آذرشهر به شغل شریف بزازي اشتغال داشت.

دوران کودکی با از دست دادن مادر و پدر همراه شد و وي در عنفوان جوانی گرد یتیمی را بر چهره و دل خویش دید و در طول این سال ها، رنج و تعبی بیش از پیش ناشی از هجرت و غربت و درد بی کسی گریبانش را گرفت.

اما او حتی لحظه ای از پای ننشست و هم در عرصه تحصیل علوم دینی و هم در بعد اخلاقی و کسب فیوضات معنوی تلاشی مجاهدت گونه در پیش گرفت.

ایشان در جوانی برای کسب علوم اسلامی و معارف دینی راهی شهر مقدس قم شد. در حوزه علميه قم، پس از گذراندن مراحل مقدماتي، از محضر اساتيد بزرگ فقه و اصول و فلسفه مستفیض گردید و از دروس بزرگانی همچون درس مرحوم آيت‌الله حجت ‌كوه‌كمري (ره) و آيت‌الله سيدمحمدتقي خوانساري (ره) بهره برد و مدت چهار سال نيز در محضر امام خميني (ره) بار يافت و از دروس فلسفه و عرفان و اخلاق ايشان استفاده نمود.

ایشان پس از مدتي و به رسم آن روزگار که سنتی بایسته و شایسته در میان علمای دین و طلاب آیین و عشاق معارف دین بود، راهی نجف ‌اشرف شد و در حوزه علميه نجف اشرف، در كنار تكميل تحصيلات عالي خويش، تدريس در سطوح مختلف را شروع كرده و به دستور مرحوم آيت‌الله حكيم (ره)، جلسات تدريس کتاب های لمعه، رسائل، مكاسب و كفايه را به عهده گرفت و در جرگه مدرسان آن سامان درآمد.

آیت الله اسدالله مدنی (ره) در نجف ‌اشرف، در درس خارج مرحوم آيت‌الله سيد عبدالهادي شيرازي (ره)، مرحوم آيت‌الله حكيم (ره) و مرحوم آيت‌الله خوئي (ره) شركت كرده و از مراجع بزرگي از جمله آيت‌الله حكيم در نجف و آيت‌الله حجت ‌كوه‌كمري در قم و آيت‌الله خوانساري اجازة اجتهاد دريافت كرد.

شهید محراب مدنی در کنار فعالیت های تحصیلی و علمی خود به عنوان یک مبارز نستوه، به فعالیت های سیاسی و فرهنگی نیز پرداخت که از مقابله و پیکار با بهائیت گرفته تا مخالفت با سلطه رضاخانی و دستورات و رفتارهای ضد اسلامی و غرب گرایانة او و نیز حضور در طول سال های نهضت انقلابی و اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی (ره) را شامل می شد.

همراهی و همگامی با آیت الله کاشانی و شهید نواب صفوی و نیز سفرهای تبلیغی متعدد به نقاط مختلف کشور و نیز دوران مبارزاتی در نجف اشرف، همگی گویا و جویای حیات انقلابی و حرکت های مجاهدت آمیز این رادمرد عرصه علم و ایمان و عمل بود.

همین امر هم باعث شد تا ساواک با دستگیری و زندان و تبعید این عالم وارسته تلاش کند ضمن ضربه زدن به روحیه و خدشه وارد آوردن بر عزم او، جلوی این حرکت های اصلاح گرایانه و انقلابی را بگیرد.

اما زهی خیال باطل که چنین رویکردی نه تنها در عزم پولادین ایشان خللی واد نیاورد که بر قوت و قدرت و عزم و ارادة ایشان هم افزود.

سال های متمادی تبعید و شکنجه و زندان و ظلم نه تنها از حرکت این مجاهدان راه خدا نکاست که به پیروزی نهضت اسلامی ملت ایران در بهمن 57 انجامید و نهال ایمان و ایثار و مقاومت روییدن گرفت.

با پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی نیز شهید مدنی با حضور در جبهه های جنگ، یکی از خاطره انگیزترین و زیباترین تصاویر را در ذهن و دل و دیدة همگان ثبت و ضبط نمود.

تصویر روحانی سپید محاسنی که با آن چهرة نورانی در خاکریزهای جبهه و در میان خیل رزمندگان سپاه اسلام حضوری شمع گونه یافت و محفل آسمانی و زلال آنان را رنگ و بویی دیگر بخشید.

تا آنکه خود نیز جامة زیبای شهادت را در هنگامة اقامة نماز بر تن کرد و توسط منافقین کوردل در محراب خانة خدا شهد نوشین شهادت نوشید و به دیدار وجه الله شتافت.

امام خمینی (ره) در پیامی به مناسبت شهادت این عالم عامل فرمودند:

«...سید بزرگوار و عالم عادلِ عالی قدر و معلم اخلاق و معنویات، حجت الاسلام والمسلمین شهید عظیم الشأن مرحوم حاج سید اسدالله مدنی رضوان الله علیه، همچون جد بزرگوارش در محراب عبادت به دست منافقی شقی به شهادت رسید.

اگر با به شهادت رسیدن مولای متقیان اسلام محو و مسلمانان نابود شدند، شهادت امثال فرزند عزیزش شهید مدنی هم آرزوی منافقان را برآورده خواهد كرد. اگر خوارج سیاه بخت از شهادت ولی الله الاعظم طرفی بستند و به حكومت رسیدند، این گروهك های خائن نیز به آمال خبیث خود كه سقوط حكومت اسلام و برقراری حكومت آمریكایی است، می رسند. آنان لعنت خدا و رسول و ننگ ابدی را برای خود و اینان عذاب ابدی خدا و نفرت و لعنت قادر متعال و امت اسلام را برای خود و هم‌پیمانان و اربابان خونخوار خویش به بار آوردند.

ملت بزرگ و روحانیت معظم، چون صفی مرصوص ایستاده اند كه هر پرچمی از دست توانای سرداری بیفتد، سردار دیگری آن را برداشته و به میدان آید و با قدرت بیشتر در حفظ پرچم اسلامی به كوشش برخیزد. شهید مدنی با شهادت مظلومانه خود ضد انقلاب و منافقین ضد اسلام را به كلی منزوی كرد. این چهره نورانی اسلامی عمری را در تهذیب نفس و خدمت به اسلام و تربیت مسلمانان و مجاهده در راه حق علیه باطل گذراند و از چهره های كم نظیری بود كه به حد وافر از علم و عمل و تقوی و تعهد و زهد و خودسازی برخوردار بود... .»

پر رهرو باد راه سبز و سرخ شهادت و زنده و جاوید باد خاطرة علمای راستین عرصة ایمان و عمل و خاصه حضرت آیت الله سید اسدالله مدنی(ره).