اسدپور در همايش فعالان بين المللي جبهه فكري:

ما پيگير رسيدگي به جنايات جنگي سازمان مجاهدين خلق نبوده ايم

کارشناس حقو بشر در همايش فعالان جبهه فكري انقلاب با بيان اينكه بخش هايي از جنگ نرم دشمن تروريسم فرهنگي است گفت ...

کد خبر: ۲۰۵۵۶۰

شنبه - ۲۵ شهريور ۱۳۹۱ / September 15, 2012

به گزارش خبرنگار بين الملل «خبرگزاري دانشجو» دكتر اسدپور‌ استاد دانشگاه، در سخنراني خود با عنوان «حقوق بشر و تروريسم» در همايش فعالان بين المللي جبهه فكري انقلاب اسلامي به تشريح ابعاد مختلف تروريسم بين الملل و ارتباط آن با حقوق بشر پرداخت.

وي در ابتدا با اشاره به تعاريف ارائه شده از حقوق بشر ‌تصريح كرد: افراد، ‌دولتها و شهروندان و اجتماعات انساني اعم از داخلي و بين المللي وقتي مي توانند مدعي رعايت حقوق بشر باشند كه رفتارشان مستند به اعلاميه جهاني حقوق بشر، ضمائم آن و يا ديگر كنوانسيون هاي بين المللي حقوق بشر باشد.

اسد پور در ادامه با اشاره به لزوم تفكيك ميان حقوق بين الملل بشر و حقوق بين الملل بشر دوستانه گفت: حقوق بشردوستانه عنوان جديدي است اما قواعد آن بسيار قديمي تر از حقوق بشر است.

اين استاد دانشگاه با بيان وجود جنگ و تعارض در ميان انسان ها از زمان هاي بسيار دور،‌ تاكيد كرد: جنبه حقوقي تعارض ميان اجتماعات انساني تا قبل از قرن بيستم و حتي قبل از سال 1945 و تاسيس سازمان ملل متحد براي انسان ها مفهوم شناخته شده اي نبود و پيش از آن ارتباط ميان جوامع انساني يا جنگ بود و يا عدم جنگ و متاركه آن.

وي در ادامه با اشاره به اينكه مفهوم حقوقي صلح براي انسان ها از زمان تاسيس سازمان ملل تعريف و شناسايي شد،‌ تصريح كرد: صلح براي انسان ها پيش از آن مفهوم خاص و تعريف شده اي نداشت و اين در بحث تروريسم نكته مهمي است.

این کارشناس حقوق بشر افزود: تروريسم به لحاظ حقوقي يكي از ديرپاترين رفتارها با انسان هاي ديگر در زماني است كه نمي توانند با ابزارهاي حقوقي و مدني با همديگر كنار بيايند.

اسدپور در ادامه با اشاره به تعريف ذكر شده براي تروريسم در كانتكست هاي حقوقي گفت: عبارت است از «سياست يا فعاليت استفاده از ترور و وحشت براي درهم شكستن روحيه مقاومت طرف مقابل»، تاكيد كرد توجه به اين تعريف در مواضع عملي و تبليغاتي اتخاذ شده عليه ايران لازم است.

وي با اشاره به اينكه براساس تعريف خود غربي ها، تروريسم الزاما جنبه عملي يا بيروني ندارد، گفت: سخن ازتروريسم فرهنگي يا جنگ نرم در اين بخش از تعريف آنان از تروريسم مي گنجد.

اسد پور با اشاره به اينكه بخش هايي از جنگ نرم به تروريسم فرهنگي برمي گردد،‌ گفت سياست استفاده از وحشت به دنبال تاثيرگذاري دراز مدت و تبليغاتي و رواني بر طرف مقابل است.

وي همچنين با اشاره به اينكه سياست يا فعاليت مورد نظر در اقدام تروريستي جنبه هاي مختلف و متفاوت دارد،‌ گفت: شيوه هاي تلقين ترس از مرگ يكي از جنبه هاي اين سياست است و اين همان چيزي است كه صهيونيست ها به ويژه در هفته هاي اخير به كرات در اظهارات جنگ طلبانه خود عليه ايران آن را به كار برده اند.

دكتر اسدپور همچنين با اشاره به اظهارات اخير سخنگوي پنتاگون كه گفته بود يكي از سياست هاي ما در قبال ايران سياست غيرمستقيم تلقين ترس از مرگ براي ايراني هاست،‌ گفت: غربي ها اين جنبه تروريسم يعني سياست وحشت را در قبال ايران بسيار به كار مي برند.

وي در ادامه با اشاره به تعريف ارائه شده از تروريسم در برخي منابع ديگر حقوقي از جمله «ديكشنري انديشه هاي حقوقي» كه در آن تروريسم را به دو نوع دولتي و انقلابي تقسيم كرده است،‌ گفت: مخالفان ايران از جمله سازمان منافقين براي تبرئه خود در محافل حقوقي بين المللي به اين تعريف استناد كرده اند.

این کارشناس حقوق بشر در ادامه تاكيد كرد وكلاي سازمان منافقين و اتحاديه اروپا با استناد به همين تعاريف ترورهاي صورت گرفته توسط اين سازمان را كه براساس آمارهاي رسمي بيش از ده هزار شهروند عادي است،‌ناديده گرفته و اتحاديه اروپا چند سال پيش سازمان تروريستي مجاهدين خلق از ليست گروه هاي تروريستي خارج كرد.

وي در ادامه با اشاره به لزوم هشياري و آگاهي از جنبه هاي حقوقي بحث از تروريسم در محافل بين المللي براي دفاع از حق كشورمان گفت: ما پيگر رسيدگي به جنايات جنگي سازمان مجاهدين خلق و طرح آن در مجامع بين المللي نبوده ايم.

اسد پور با بيان اينكه  حمله مجاهدين خلق به كشور از خاك عراق بعد از پذيرش قطعنامه 598 يعني در زمان ترك مخاصمه صورت گرفته است،‌ افزود: اگر ما تمام ترورهاي سازمان مجاهدين خلق پيش از سال 1367 را كنار گذاشته و تنها به عمليات موسوم به «فروغ جاويدان» توجه كنيم قطعا هم به استناد قوانين مربوط به حقوق بين الملل بشر و هم به استناد قوانين مربوط به حقوق بين الملل بشر دوستانه اين سازمان مرتكب جنايت جنگي و نقض صلح و امنيت بين المللي شده است.

وي در پايان تاكيد كرد كه با توجه به اين مسئله و به استناد منشور ملل متحد كشورهاي ديگر در برخورد با اين سازمان مي توانند به فصل هفتم منشور استناد كنند كه راجع به استفاده شوراي امنيت از ابزار زور عليه كشور يا سازماني است كه ناقض صلح و امنيت بين المللي است.