روستایی که 60 سال رنگ مسئولی را به خود ندیده بود

روستای فیض آباد از توابع شهرستان چایپاره در آذربایجان غربی، روستایی محروم است که شصت سال آبشخور اهالی با احشام یکی است و در این سالها رنگ هیچ مسئولی را به خود ندیده بود.

کد خبر: ۲۰۵۹۹۵

دوشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۱ / September 17, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ارومیه، چشم های نگران و پرامید روستائیان، دست های تاول زده جهادگران دانشجو را نظاره می کند و با هر نگاه، گویی هزاران دعای خیر را بدرقه راهشان قرار می دهد، به راستی اینها مصداق کسانی هستند که تلاش می کنند گوشه ای از رنج و مهنت جامعه مهدوی را بزدایند تا شاید مرهمی باشند بر زخم های کهنه کسانی که امام خمینی (ره) آنان را وارثان انقلاب نامیدند.

به همراه گروهی از مسئولان استانی، راهی روستاهای چایپاره و شوط از توابع آذربایجان غربی شدیم تا از نزدیک، جهاد دانشجویان بسیجی را نظاره گر باشیم. بعد از طی مسافتی به اولین روستا با نام گوزلوخانه ای رسیدیم، روستایی در دل کوهستان با مناظری چشم نواز از طبیعت بکر و دست نخورده؛ روستا بیش از 12 خانوار نداشت. 4 نفر از دانشجویان بسیجی در قالب اردوهای جهادی مشغول مرمت مسجد روستا بودند. از سرگروه این تیم جهادی درباره چگونگی کارشان پرسیدم. با تمام حس و حال بسیجی وار و جهادگونه ای که داشت، خود را سعید نصیری معرفی کرد و گفت: این روستا از مناطق صعب العبور است که در زمستان راه آن به دلیل بارش سنگین برف تا ماه ها بسته است. من و دوستان قرار است مسجد این روستا را بازسازی و مرمت کنیم.

مسیر خود را برای بازدید از روستای فیض آباد از توابع چایپاره تغییر دادیم، روستایی با قدمت 60 سال که اولین ساکنان آن را پیر زن و پیرمردی تشکیل می دادند که به اصطلاح ریش سفید روستا بودند.

در ابتدای روستا، چشمه ای با همان قدمت 60 ساله که مردم هر روز مجبور بودند برای تهیه آب مورد نیاز خود گرد آن حلقه زنند، وجود داشت. آب چشمه گوارا بود اما انواع آلودگی ها را در خود داشت. بنا به گفته اهالی روستا چندین کودک در اثر استفاده از آب این چشمه به بیماریهای صعب العلاج دچار شده بودند.

این روستا فاقد لوله کشی آب بود و از همان چشمه، هم مردم روستا برای مصارف شخصی و آشامیدن استفاده می کردند و هم احشام و چهارپایان. تنها نعمت این روستای محروم، هوای پاک بود که آن هم موهبتی از سوی خداوند محسوب می شد و البته نیروی برق که بسیاری از اوقات، ساکنین مجبور بودند به علت قطعی، تا ساعت ها از آن استفاده نکنند.

معلوم بود در طی این شصت سال مسئولی به خود جرات رفتن به این روستا و برآوردن مایحتاج اولیه اهالی آن را که استفاده از آب شرب سالم و بهداشتی است، نداده بود.

روستا گویی برای اولین بار بود که بازدید مسئولی را به خود می دید. مردم روستا گرداگرد مسئولان جمع شده بودند و از مشکلات روستا می گفتند. آنان فقط می خواستند از آب شرب که از احتیاجات اولیه هر شهروند است، بهره مند شوند.

بنا به گفته هاتف حاجی زاده، سرگروه اکیپ جهادی دانشگاه صنعتی ارومیه که در این روستا مشغول خدمات رسانی بودند، طی سالهای گذشته چند کودک در محوطه اطراف چشمه که عمیق تر به نظر می رسید، در کنار والدین بی بضاعت خود دست از زندگی شسته بودند و همین مسئله نگرانی هایی برای سایر اهالی ایجاد کرده بود.

بچه های جهادی دست به کار شدند تا این دغدغه اهالی روستا را چاره کنند. در همین راستا آبگیری در اطراف چشمه ساختند تا مرهمی باشند بر درد خانواده هایی که شب را در فکر از دست دادن فرزندانشان به صبح می رسانند.