رونمايي از شش دفتر محسن پزشكيان؛

گلايه‌هاي ميرشكاك از فرهنگستان زبان و ادب فارسي/ خاطره‌اي ناگفتني درباره پزشكيان از زبان رحماندوست

مصطفي رحماندوست گفت: من و محسن پزشكيان در دوره دانشجويی در دانشكده ادبيات با هم همكلاسي بوديم و من هميشه به محسن حسوديم مي‌شد ...

کد خبر: ۲۰۶۱۲۶

دوشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۱ / September 17, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، اولين شب شعر از سلسله شب شعرهاي شعر حافظ كه به مناسبت روز بزرگداشت شعر وادب فارسي تشكيل شده بود امروز بعداز ظهر در تالار مهر حوزه هنري با حضور محسن مومني، رئيس حوزه هنري؛ يوسف‌علي ميرشكاك؛ مصطفي رحماندوست و ديگر شاعران برگزار شد.

در بخشي از اين مراسم كتاب شش دفتر مرحوم محسن پزشكيان، شاعر انقلابي كه در خرداد سال 58 در تصادفي در راه ديدار با امام خميني  از دنيا رفته بود رونمايي شد.

يوسف‌علي ميرشكاك به عنوان يكي از سخنرانان برنامه رونمايي از كتاب شعر محسن پزشكيان در خصوص شب شعري كه در تالار مهر حوزه هنري برگزار شد، گلايه‌اي كرد و گفت: پيشنهاد مي‌دهم از اين به بعد برگزاري شب‌هاي شعر در سالن كوچك‌تري برگزار شود چرا كه متأسفانه صندلي‌هاي خالي اين گونه برنامه‌ها بيشتر از افرادي است كه در آن شركت مي‌كنند.

وي خاطرنشان كرد: امروز روز شعر و ادب فارسي است و ما زمزمه‌هاي را شنيده‌ايم كه ممكن است روز شعر و ادب فارسي را از سالگرد شهريار جدا كنند و ما با اين كار موافق نيستيم.

ميرشكاك در خصوص شش دفتر محسن پزشكيان ضمن تشكر از دكتر تركي و بقيه دوستاني كه باعث شدند اين كتاب به چاپ برسد در خصوص اين شاعر گفت: پزشكيان در راه رفتن به قم و براي رسيدن براي ديدار با امام خميني (ره) بر اثر تصادفي جانش را در جاده قم از دست داد، اين واقعه دلخراش براي خانواده پزشكيان در حدي غيرقابل باور بود كه همسر ايشان از اين فضا رويايي ساخته بود و اجازه نمي‌داد كسي به آثار و دست‌نوشته‌هاي همسرش نزديك شود.

وي در خصوص ويژگي‌هاي شعري پزشكيان افزود: مرحوم پزشكيان در خصوص ويژگي شعر بومي و شعر منطقه جنوب استعداد زيادي داشت و الحق در شعر گفتن در فضاي بوشهري و برازجاني انسان توانايي بود.

اين شاعر پيشكسوت خاطرنشان كرد: شعرهاي فارسي پزشكيان حاصل يك دهه شاعري اوست اگر بخواهيم آثار پزشكيان را در طول زمان بررسي بكنيم به اين نتيجه مي‌رسيم كه در مرحله اوليه شعري پزشكيان اين شاعر تأثير زيادي از ديگر شاعران مثل سهراب و نيما گرفته است.

ميرشكاك آشنايي پزشكيان را با مرحوم نعمتي و استاد آتشي نقطه عطفي براي ادبيات اين شاعر ذكر كرد و گفت: آشنايي پزشكيان با نعمتي و آتشي باعث شد كه تأكيد اين شاعر بر محور بومي گرايي و جغرافيايي جنوب يكي از مهم‌ترين شاخصه‌هاي شعري‌اش شود.

ميرشكاك ورود پزشكيان را به عرصه سياست يكي ديگر از دوره‌هاي شعري اين شاعر ذكر كرد و تأكيد كرد: ورود پزشكيان به عرصه سياست و درافتادنش با نظام پهلوي باعث شد در دوره‌اي از زمان شعر پزشكيان بوي شعار بگيرد و تأثير بيشتري بر روي مخاطب زمان خودش بگذارد اما همان‌طور كه مي‌دانيد شعر شعارگونه داراي تأثير موقتي زمان است و به دهه‌هاي بعد منتقل نخواهد شد.

وي در خصوص از دست رفتن پزشكيان ادامه داد: متأسفانه محسن پزشكيان در حالي از دنيا رفت كه همكلام با انقلاب و زبان مردم و امام خميني بود پزشكيان اگر حضور داشت و در قيد حيات بود قطعا يكي از شاعران بزرگ ادبيات معاصر به شمار مي‌آمد.

ميرشكاك در آخر صحبتش با تشكر از دكتر تركي كه از طرف گروه ادبيات فرهنگستان زبان فارسي اين كتاب را منتشر كرده بود به پايان برد و گفت: اميدوارم بخش ادبيات فرهنگستان زبان و ادب فارسي بر خلاف ديگر بخش‌هایي كه متأسفانه صرفا وقتشان را به ساخت واژه‌هاي اختصاص داده اند كه مورد خنده و تمسخر طنزپردازان قرار گرفته است بتواند كار جدي و مفيدي انجام دهد.

در بخش ديگري از برنامه مصطفي رحماندوست كه با محسن پزشكيان در سال‌هايی از دانشگاه‌ هم‌كلاس بود به بيان خاطره‌اي از اين شاعر انقلابي پرداخت و گفت: من و محسن پزشكيان هر دو در سال 49 وارد دانشگاه‌ شديم آن زمان به شعرهاي محسن حسوديم مي‌شد.

رحماندوست در خصوص خاطره‌اي كه از پزشكيان در ذهنش است ادامه داد:‌ آن زمان در زاهدان خشكسالي شده بود و ما به عنوان دانشجويان انقلابي تصميم گرفتيم به زاهدان برويم و به مردم اين استان كمك كنيم.

وي ضمن قرائت جملاتي از محسن پزشكيان كه براي مردم زاهدان سروده بود، خاطرنشان كرد: آن زمان محسن براي مردم زاهدان شعري سرود كه يكي دو جمله آن در ذهنم نقش بسته است.

باز هم امسال لفظ باران خشكيد و گوش باران نشنيد/ جوانه‌هاي گندم خلعت جواني را در اوجاق سبز سوزاندند.

رحماندوست بعد از اداي جملاتي از پزشكيان گفت: محسن در زمان دانشجويي اش براي من معلم غيرحضوري بود و هميشه خاطراتش در ذهنم خواهد ماند و ايمان دارم اگر از دنيا نرفته بود قله‌هاي زيادي را فتح مي‌كرد.

رحماندوست صحبتش را با نكته‌اي از خانواده‌ پزشكيان به پايان برد و افزود: همين الان به من گفتند كه محسن پزشكيان داراي دو نوه است كه اسم يكي از آنها را به نام او محسن نام‌گذاري كرده اند و اسم ديگر را به اسم نازنين دختر محسن كه در تصادف به همراه پدرش از دنيا رفت نام نهادند و اميدوارم اين دو نوه بتوانند خاطره آن از دست رفته‌ها را براي خانواده زنده نگه دارند.

بعد از اتمام حرف‌هاي مصطفي رحماندوست، محمد تمدن يكي ديگر از دوستان محسن پزشكيان روي سن آمد و خاطره‌اي از پزشكيان نقل كرد و گفت: من از سال 49 با محسن در دانشكده ادبيات همكلاسي بودم هنوز كه هنوز است داغ محسن بر دلم مانده چرا كه در طول زندگي‌ام اتفاقاتي افتاد كه نتوانستم محسن را ببينم و وقتي كه زمانش پيش آمد ديگر نتوانستم آن را ببينم.

وي ادامه داد:‌ در تابستان 53 در سفري بودم كه متوجه شدم محسن توسط نيروهاي ساواك دستگير شده است من هم چند وقت بعد توسط نيروهاي رژيم دستگير شدم تنها چيزي كه برايم خوشحال كننده بود اميد اين بود كه مي‌توانم با محسن ملاقات كنم.

تمدن ادامه داد: زماني كه سلولم را عوض كردم و وارد سلول ديگري شدم يكي از دوستان مشترك ما به من گفت كه چند روز پيش محسن در همين سلول زنداني بود و آزاد شد.

بعد از اينكه من هم از زندان آزاد شدم آن اتفاق ناگوار افتاد و ما فرصت نكرديم با هم ملاقات كنيم.

همكلاسي محسن پزشكيان در خصوص خاطره‌ ديگري از اين شاعر انقلابي ادامه داد:‌ من و محسن در دوران دانشجويي نمايشنامه‌اي كار مي‌كرديم كه به نام صيادان بود خاطرم است محسن در اين نمايشنامه ديالوگي داشت كه اهانت به افرادي بود كه مي‌خواستند تعدادي از صيادان را استثمار كنند و هر وقت محسن اين ديالوگ را مي‌گفت دستش را بلند مي‌كرد و خطاب به عكس شاه ايران كه در بالاي سن نصب شده بود اين ديالوگ را ادا مي‌كرد.

تمدن در آخر شعري از محسن پزشكيان قرائت كرد كه اين شاعر انقلابي در طول اسارتش در زندان براي همسرش سروده بود.

بعد از اتمام خاطره‌گويي تمدن، تركي به عنوان گردآورنده كتاب شش دفتر محسن پزشكيان به روي سن آمد و گفت: حفظ و گردآوري آثار محسن پزشكيان به دست خانواده ايشان بوده و اين كتاب حاصل زحمات افراد زيادي از جمله خانواده پزشكيان و دوست محقق من آقاي شيخ‌الحكماي و ميرافضلي است كه تلاششان باعث به چاپ رسيدن اين كتاب شد.

وي ادامه داد: ما در اين سي و چند سال كوتاهي كرديم و شخصيت محسن پزشكيان را تا به امروز نشناخته‌ايم.

تركي در خصوص تأثيرپذيري شعر پزشكيان خاطرنشان كرد: محمدرضا نعمتي زاده از جمله شاعراني است كه حق استادي بر گردن پزشكيان دارد به حدي كه مرحوم پزشكيان شعري را به ايشان تقديم كردند اما متأسفانه كم‌كاري ما باعث شده در شناساندن امثال محمدرضا نعمتي‌زاده هم كوتاهي كنيم.

تركي گفت: نعمتي‌زاده بعد از انقلاب پابه‌پاي رزمندگان در جبهه حضور داشته و لازم است اين شخصيت بزرگ به مخاطبان معرفي شود.

وي صحبت‌هايش را با بيتي از نصرالله مرداني كه به محسن پزشكيان اهدا كرده بود به پايان برد و گفت: نصرالله مرداني در اين شعر به مخاطب مي‌فهماند كه پزشكيان از دنيا به شكل عادي نرفته است و بايد او را شهيد به حساب آورد.

تركي در خصوص الهامي كه قبل از مرگ به پزشكيان شده بود گفت:  اين شاعر انقلابي شعري دارد كه يكي دو روز قبل از مرگش سروده اگر اين شعر را بخوانيد متوجه خواهيد شد كه پزشكيان در جريان حادثه مرگش قرار داشته و اين واقعه به او الهام شده بود.

وي در آخر تأكيد كرد: محسن پزشكيان شخصيت چندجانبه‌اي بود كه علاوه بر شعر گفتن نقاشي، تئاتر، خطاطي و حتي در عرصه موسيقي و مجسمه سازي فرد حاذقي بود و ما بايد تلاش كنيم كه در شناساندن شخصيت اين شاعر انقلابي هم آنچه كه در توان داريم انجام دهيم.

در بخش ديگري از برنامه برادر محسن پزشكيان با حضور محسن مومني، يوسف‌علي ميرشكاك مورد تقدير قرار گرفت و پسر عموي پزشكيان نيز به خاطره‌گويي از اين شاعر انقلابي پرداخت.

در بخش مختلفي از برنامه هم شاعران بزرگي همچون عباس براتي‌پور، محمدرضا سهرابي نژاد، رحيم ظرفيان، يوسف‌علي ميرشكاك، رضا اسماعيلي، حامدي، مهدي مظفري ساوجي به شعرخواني پرداختند.