در دانشگاه شيراز

پيش‌اجلاسيه‌ طرح «بررسي و نقد نظريه عدالت جان راولز» برگزار شد

پيش‌اجلاسيه‌ طرح «بررسي و نقد نظريه عدالت جان راولز» با ارائه بهرام اخوان‌كاظمي  با حضور نخبگان و دانش‌پژوهان در سالن اجتماعات مجموعه فرهنگي دانشكده‌هاي علوم انساني دانشگاه شيراز برگزار شد.

کد خبر: ۲۰۷۸۱۸

پنجشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۱ / September 27, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، پيش‌اجلاسيه‌ طرح «بررسي و نقد نظريه عدالت جان راولز» با ارائه بهرام اخوان‌كاظمي روز گذشته با حضور نخبگان و دانش‌پژوهان در سالن اجتماعات مجموعه فرهنگي دانشكده‌هاي علوم انساني دانشگاه شيراز برگزار شد.

در نظريه عدالت راولز اين پرسش اساسي مطرح است كه «مناسب‌ترين تلقي اخلاقي عدالت براي كار بست در يك جامعه دموكراتيك چيست؟» وی اين پرسش را به منزله بخشي از يك پژوهش كلي‌تر در چارچوب بحث از ماهيت عدالت اجتماعي و سازگاري آن با طبيعت انسان و خير شخصي دنبال مي‌كند.

در اين نشست علمي  مرتضي بحراني ناظر علمي دبيرخانه هيات حمايت از كرسي‌هاي نظريه‌پردازي، جلال درخشه استاد دانشگاه امام صادق(ع)،  علي بيگدلي استاد دانشگاه شهيد بهشتي و  علي مرادخاني دانشيار دانشگاه آزاد اسلامي در مقام داوران و فرشاد شريعت دانشيار دانشگاه امام صادق(ع) و مصطفي يونسي استاديار دانشگاه تربيت مدرس به عنوان كميته ناقدان حضور داشتند.

علي اصغر حاتمي هم مديريت اين جلسه را برعهده داشت.

بهرام اخوان كاظمي در اين نشست علمي با نقادي نظريه عدالت راولز و ارايه نواقص آن، بیان داشت: با وجود نزديك به چهار دهه تلاش فكري جان راولز براي ساماندهي به مدل و نظريه خويش در باب عدالت، متأسفانه تلاش اوليه و حتي تجديد نظر‌طلبي و انجام اصلاحات تئوريك وي در دهه هشتاد قرين موفقيت نبوده است.

وي افزود: اگرچه كوشش فكورانه او به توسعه فضاها و مجادلات علمي مباحث پيرامون عدالت در جهان انجاميد، اما نظريه او از فقدان نوآوري، وحدت و يكدستي، انسجام و نابساماني در رنج است.

اين عضو هيئت علمي دانشگاه شيراز تصريح كرد: به هيچ‌وجه نمي‌توان نظريه عدالت جان راولز را مدل عملي ـ چه براي احياي ليبراليسم ناكارآمد و چه براي بهره‌گيري ساير مكاتب و نظام‌ها ـ به شمار آورد.

اخوان كاظمي گفت: نظريه عدالت راولز از عدالت، مفهومي خنثي و فاقد بار اخلاقي و ارزشي ساخته و آن را همچنان بر مدار فايده‌انگاري پيش رانده و آن را نه تنها بر ملاك‌هاي وحياني و اخلاقي مبتني نكرده است.