چگونه پيامبرى بود؟

زمانی که کاریکاتورش را می‌کشند و فیلم برایش می‌سازند، فرصتی است تا با مطالعه بیشتر و بهتر بشناسیمش؛ پس می‌خوانی آنچه را که هر مسلمان و غیرمسلمانی باید بداند.

کد خبر: ۲۰۸۲۵۲

يکشنبه - ۰۹ مهر ۱۳۹۱ / September 30, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ روزی شتری را دید که زانوهایش بسته شده و هنوز بار سنگینی بر روی آن است. گفت: به صاحب شتر بگویید خود را برای مواخذه خداوند در روز قیامت آماده کند.

کافری را که در جنگ اسیر شده بود، آزاد کرد؛ زیرا اعتقاد داشت که او مرد خوش اخلاقی است که همواره با عفت رفتار می کند.

مردی بادیه نشین در زمانی که او در مدینه هم پیامبر و هم حاکم بود، به سراغش آمد و یقه او را گرفت که باید خرماهایی که از من قرض گرفته بودی، برگردانی. اصحاب عصبانی شدند و خواستند با آن مرد برخورد کنند اما پیامبر برآشفته شد و گفت: شماها باید طرف صاحب حق را بگیرید. من برای همین مبعوث شده ام تا هرکسی بتواند حق خود را از حاکم بدون لرزش صدا بگیرد.

گفت: اگر در حال کاشتن نهالی بودید و علائم روز قیامت فرا رسید، به کار خود ادامه دهید و نهال را بکارید.

گروهی از اصحاب خود را برای تبلیغ اسلام به منطقه ای دیگر فرستاد. قبل از سفر از او پرسیدند تا چگونه این کار را انجام دهند. گفت: تعلیمشان دهید و آسان بگیرید. سه بار از او این را پرسیدند و هر بار جواب همین بود.

مردی در ماه رمضان به سراغش آمد و گفت که در روز با همسر خود نزدیکی کرده و لذا روزه اش را به عمد شکسته و می خواهد کفاره بدهد تا خداوند او را ببخشد. پیامبر گفت: باید 60 روز روزه بگیری. جواب داد: توانش را ندارم. گفت: برده ای را آزاد کن. جواب داد: برده ای ندارم. گفت: 60 فقیر را سیر کن. جواب داد: بی پولم. پیامبر قدری خرما به او داد و گفت: به مردم مستحق بده. جواب داد: خودم از همه مستحق ترم. پیامبر لبخند زد و گفت: برو و با همسرت این خرماها را بخور تا خداوند تو را ببخشد.

بارها گفت که بر مردم آسان بگیرید زیرا مبعوث نشده ام تا آن ها را به زحمت بیاندازم.

گفت مبادا قبل از ذبح گوسفند، در جلوی چشمان گوسفند چاقو را تیز کنید. بدانید که حیوان هم می فهمد، حق ندارید در دل حیوان غصه بیاندازید.

گفت: زنی به بهشت رفت و تنها کار خوبش این بود که به گربه ای غذا می داد.

روزی زنی را دید که ناخن های خود را از ته کوتاه کرده بود. گفت: برای زن ها زیباتر است که ناخن های خود را بلند کنند.

روزی مردی را دید که ژولیده است. گفت: آیا در خانه ات روغن نبود تا با آن موهای خود را مرتب کنی؟

گفت: اسراف همیشه حرام است مگر برای خرید و استفاده از عطر. خودش همیشه عطر گل بنفشه می زد و در سفر هم همواره آن را با خود می برد.

می گفت: ریش های خود را کوتاه نگه دارید؛ زیرا به تمرکز و حافظه تان می افزاید.

در زمانی که قدری با کفار صلح شده بود، به قصد خریدن زمینی در منطقه خوش آب و هوای طائف، عازم آنجا شد. چند روز بعد برگشت و گفت که قبلا همه زمین ها را مردم خریده اند... نخواست به عنوان حاکم به زور چیزی را تصاحب کند.

در زمانی که دختران زنده بگور می شدند، دختران خود را برروی زانو می نشاند و در جلوی دیگران آن ها را می بوسید تا محبت را بیاموزند. از او پرسیدند: فرزند پسر بهتر است یا دختر؟ گفت: هر دو خوبند اما دختر ریحانه است، برگ گل است.

وقتی پسرش ابراهیم در سن خردسالی فوت کرد، بسیار گریست. گفتند: چرا اینقدر بی تابی می کنی؟ گفت: گریه از رحم است. کسی که رحم ندارد، خدا هم به او رحم نمی کند.

هنگام دفن پسرش ابراهیم، کسوف شد. همه مردم این را به دلیل مصیبتی دانستند که به پیامبر وارد شده، حتی کفار هم کم کم داشتند ایمان می آوردند اما او از این موقعیت استفاده نکرد. به بالای منبر رفت و گفت: خورشید نه برای من و نه برای هیچ کس دیگر نمی گیرد و نخواهد گرفت. خورشید گرفتگی نشانه قدرت خداوند است.

روزی در حال عبور از حاشیه شهر به گروهی یهودی برخورد که در حال ساز زدن و خواندن بودند، او را به بزم خود دعوت کردند و او پذیرفت. شخصی از اصحاب او را دید و به یهودیان حمله کرد که چرا با این کار به پیامبر خدا اهانت می کنید. پیامبر بر آشفت و به صحابی گفت که آن ها قصد محبت داشته اند و باید از آن ها عذر بخواهد.

گل را می بویید و می گفت که این بوی بهشت است و باید به گل ها و درخت ها احترام بگذارید.

به او گفتند: این که در قرآن آمده است که مسیحیان و یهودیان، کشیشان و احبار (علمای دین یهود) را به جای خدا می پرستند، به چه معنا است؟ گفت: همین که حرفای علمای دین خود را به عنوان حرف خدا می پذیرند و تحقیق نمی کنند، یعنی پرستش. به اصحاب گفت که هر چه بر سر یهود و مسیحیت آمده، بر سر امت من هم خواهد آمد و زمانی می رسد که آن ها نیز، علمای دینشان را به جای خدا بپرستند.

روزی گروهی مردان رقاص سیاه پوست از آفریقا به مدینه وارد شدند و از قضا وارد مسجد پیامبر گشتند و در مسجد شروع به ساز زدن و رقاصی نمودند؛ او آن ها را بیرون نکرد و نگفت که به خانه خدا توهین نموده اید؛ بلكه لبخند می زد و حتی دختران خانه خود را بر دوش سوار کرد تا بتوانند رقص سیاهان را ببینند.

او پیامبر اسلام بود، رحمة للمومنین، رحمتی برای جهان. مهم نیست که امروز  به نام او و مکتب او سرها را  قطع می کنند و با نشان دادن چنگ و دندان بر مردم سخت می گيرند و احاديث و روايات جاهليت و غير انساني را به نام او و خاندانش جعل مي كنند؛ مهم آن است که او چنین نبود. او پیامبر و موسس دین اسلام، محمد(ص) بود. رحمتی جاودانه برای مردم جهان.