گزارش «خبرگزاري دانشجو» از آسايشگاه خيريه كهريزك

كهريزك جايي براي زنده ماندن يا زندگي؟

آسايشگاه خيريه كهريزك با قدمتي 40 ساله در نگهداري سالمندان و معلولان اين روزها ديگر براي خود شهري آباد و زيبا شده براي‌ آسايش آنهايي كه توان زندگي در شهرهاي دودزده و زندگي‌هاي هسته‌اي ما را ندارند.

کد خبر: ۲۰۸۳۵۳

دوشنبه - ۱۰ مهر ۱۳۹۱ / October 01, 2012

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ شلوغي‌هاي اتوبان بهشت زهرا را كه پشت سر بگذاري راهت را كه در ميان صداي گوشخراش اتومبيل‌ها و بوي تند اگزوزهاي‌شان پيدا كني به شهري آرام و بي‌هياهو مي‌رسي به نام كهريزك.

مي‌گويند كهريزك جايي است براي زندگي نه زنده ماندن بيش از 1700 مددجوي ساكن در آسايشگاه با شركت در كارگاه‌هاي هنري، خياطي، قاليبافي و كاشت و گل و گياه فعاليت‌هاي اجتماعي‌شان را گسترش مي‌دهند آنها توانايي‌هاي نهفته جسم رنجورشان را آشكار كنند تا به همه بگويند شايد آنقدر رنجور و خسته‌ باشند كه از شهر آدم‌هاي هميشه عجول دور افتاده باشند اما هنوز هم مي‌توانند شاد و پرانرژي زندگي كنند.

1700 سالمند معلول و بيماران MS آسايشگاه خيريه كهريزك با حضور و فعاليت در 30 كارگاه توليد و توان بخشي به دست‌هاي رنجورشان توان زندگي مي‌دهند.

نوروزيان يكي از مسئولان آسايشگاه خيريه كهريزك در اين مورد مي‌گويد: ما در اين كارگاه‌ها فقط به دنبال بهانه‌اي هستيم تا مددجويان را از تخت‌هايشان جدا كنيم وقتي سالمندي از تخت بيرون مي‌آيد و در كارگاه شركت مي‌كند علاوه بر اينكه كاري ياد مي‌گيرد، روابط اجتماعي‌اش هم گسترش مي‌يابد.

كارگاه قاليبافي پر است از دارهاي قالي كوچك و بزرگ. بعضي دارها صندلي دارند و بعضي ندارند دارهايي كه صندلي ندارند براي مددجويان ويلچردار است.

فرزانه كريمي، مسئول كارگاه قاليبافي مي‌گويد: اينجا به مددجويان قاليبافي و گليم‌بافي ياد مي‌دهيم محصولاتشان هم در بازارچه‌هاي خيريه و فروشگاه آسايشگاه به فروش مي‌رسد سودش هم به نفع خود مددجويان استفاده مي‌شود.

3 سال پيش بخش گليم‌بافي هم به كارگاه اضافه شد حالا ديگر بيماران ناتوان MS هم مي‌توانند در اين كارگاه‌ها شركت كنند چون بافت گليم آسان‌تر از قالي است بيماران MS كه توانايي دست هايشان را از دست داده‌اند راحت‌تر مي‌توانند با آن كار كنند.

انتهاي كارگاه قاليبافي زنان  پير و از كار افتاده‌اي را مي‌بيني كه پشت ميز بزرگي نشسته‌اند نخ‌هايي را گلوله مي‌كنند و مي‌تابانند آنقدر با قدرت و انرژي اين كار را مي‌كنند كه فكر مي‌كني حتما اين نخ‌ها به كار مهمي مي‌آيد.

فرزانه كريمي مي‌گويد: اين كار فقط با هدف افزايش توانايي دست‌هاي آنها انجام مي‌شود وگرنه اين گلوله‌ها هيچ كاربردي ندارند. از طرفي سالمند و معلول براي تاباندن نخ هم كه شده از تختش بيرون مي‌آيد و ارتباط اجتماعي‌اش با ديگران زياد مي‌شود.

كارگاه قاليبافي خانم كريمي را كه تا انتها بروي به كارگاه سفال مي‌رسي بوي گل و خاك و صداي خنده‌هاي ريز ريز مددجويان جوان نخستين چيزي است كه نظرت را جلب مي‌كند.

جواناني كه معمولا از ناحيه پا و دست دچار محدوديت و كم‌تواني هستند پشت ميز بزرگي نشسته‌اند و با دقت گلوله‌هاي گل را با قالب‌هاي فلزي شكل مي‌دهند.حاصل كارشان مي‌شود گلدان، آينه، كوزه و شايد عروسك كوچك سفالي كه مي‌تواند زينت خانه‌هايمان باشد.

از پله‌هاي كارگاه توان بخشي كه بالا بروي به طبقه دوم كه رسيدي حتما تابلوي كارگاه گلدوزي و گل‌سازي را مي‌بيني كنجكاويت كه براي فهميدن حال و هواي كارگاه زياد شد زهرا برايت از زندگي‌اي مي‌گويد كه با وجود معلوليت‌هاي جسمي مي‌تواند خلاق، زيبا و پر از گل‌هاي رنگي باشد.

زهرا و فاطمه روبان‌دوزي مي‌كنند روبان‌هاي قرمز و زرد و آبي در دست‌هاي جوان‌شان مي‌چرخد و مي‌چرخد تا مي‌شود يك پارچه تزئيني كوچك.

فاطمه مي‌گويد: من به همراه همسرم در شهرك زندگي مي‌كنم و يك بچه كوچولو هم دارم. فاطمه بعد از ازدواج با يكي ديگر از مددجويان آسايشگاه حالا براي خودش يك زندگي كوچك در شهرك اميد آسايشگاه درست كرده فاطمه جاي خالي دست‌هاي قطع شده شوهرش را بررسي مي‌كند و شوهر براي زهرا پاهاي توانايي مي‌شود براي زندگي.

كمي‌ آنطرف‌تر فوزيه خانم پشت چرخ گلدوزي نشسته و كار مي‌كند 21 سال پيش بود بعد از پشت سر گذاشتن بيماري سرخك دچار معلوليت شد از آن موقع تا حالا او يكي از ساكنان آسايشگاه شده خودش مي‌گويد اينجا از لحاظ امكانات خيلي خوب است ولي مهر و محبت خانه را هيچ چا نمي‌تواني پيدا كني.

از كارگاه گلدوزي و ساخت بسته‌هاي كادو و شمع كه بگذري به قسمت مونتاژ مي‌رسي مددجويان اين قسمت قطعات الكتريكي و قطعات دكمه‌هاي آيفون را مونتاژ مي‌كنند آنها با پول كمي كه به عنوان حق‌الزحمه مي‌گيرند انگيزه بيشتري براي ادامه كار پيدا مي‌كنند.

كارگاه كفش پر است از كفش‌هاي كوچك و بزرگ زنانه و مردانه كه روي قفسه‌هايي دور تار دور اتاق چيده شده‌اند نوروزيان يكي از مسئولان آسايشگاه خيريه كهريزك مي‌گويد: كفش‌هايي كه مردم به آسايشگاه هديه مي‌دهند در صورت نياز در اين بخش تعمير و بازسازي مي‌شوند. ساكنان آسايشگاه هم مي‌توانند از اين كفش‌هاي تعمير شده استفاده كنند.

كارگاه خياطي آن قدر بزرگ و فعال است كه فكر مي‌كني وارد يك كارگاه كاملا حرفه‌اي شده‌اي اما چرخ‌هاي كوچك و بزرگ خانگي و صنعتي نشان مي‌دهد كه تمام اين چرخ‌ها هديه خيرين به‌ آسايشگاه است اين چرخ‌ها بر اساس نوع معلوليت مددجوياني كه با آنها كار مي‌كنند و تغيير شكل پيدا كرده‌اند.

نورزيان مي‌گويد: در اين كارگاه ابتدا نيازهاي كهريزك و بعد سفارشات بيرون دوخته مي‌شود.

رمضان بابايي 28 سال است كه در آسايشگاه كهريزك كار مي‌كند، او مي‌گويد: ما در قسمت برش، پارچه‌ها را برش مي‌دهيم و بعد به دست مددجويان مي‌دهيم تا كار دوخت و دوزش را انجام دهند.

كارگاه معرق پر است از صداي خش‌خش سايش چوب زير دست‌ها و شايد هم پاهاي مددجويان، اميد و علي دست‌هايشان را در حادثه‌اي از دست داده‌اند و مدت‌هاست كه پاهاي توانمندشان نقش‌هاي زيبايي هنري را بر روي چوپ مي‌سايد. آنها آسايشگاه را خانه خودشان مي‌دانند همين جا ازدواج كردند و همين جا هم بچه‌دار شدند، كار مي‌كنند و حقوق مي‌گيرند و زندگي خوبي دارند زير سايه نگاه‌هاي مهربان ياران كهريزكي‌شان.

شهر 1700 نفري كهريزك مزرعه كوچكي دارد كه مددجويان در آن انواع سبزي و صيفي‌جات مي‌كارند حتي با كمك بانوان نيكوكار در كنار اين مزرعه كارگاه كوچك توليد ترشي و مربا هم راه انداخته‌اند تا زندگي در آسايشگاه را براي ساكنانش سبز و پرانرژي كنند.