کودکی که مزار پوریای ولی خراسان را شست‌وشو می‌داد/ افراد سودجو باعث ناراحتی خانواده مرحوم شورورزی می‌شوند

دختر پوریای ولی خراسان گفت: بعد از فوت پدرم متوجه شدیم هر روز مزارش توسط فرد ناشناسی شست‌وشو می شود و بعد از تحقیق چند روزه متوجه شدیم که...

کد خبر: ۲۰۸۶۷۸

سه‌شنبه - ۱۱ مهر ۱۳۹۱ / October 02, 2012

به گزارش گروه ورزشی «خبرگزاری دانشجو»، صدیقه شورورزی، دختر پهلوان یعقوب‌علی شورورزی گفت: با حقوق کم پدرم سفره ما همیشه پربرکت بود و پدرم همیشه به اطرافیان، مستمندان و هرکسی که نیازمند بود، کمک می کرد.

وي افزود: مرحوم شورورزی هیچگاه طعم ناداری و ذره ای از مشکلاتي که باعث استرس و پریشان خاطری اعضای خانواده می شد را به خانواده منتقل نکرد.

مادر پهلوانان امیر و امین رشید لمیر گفت: پهلوان شورورزی همیشه احترام مادرم که بانویی خانه دار با سواد قرآئی بود را آنگونه نگه می داشت که فرزندان هم تابع ایشان با بهترین رفتارها از همسر پهلوان پذیرایی می کردند.

شورورزی تصریح کرد: بعد از فوت پدر تازه متوجه ناگفته ها شدیم که عطوفت و منش پهلوانی وی را به صورت عمیق به خانواده ثابت کرد.

وی از جمله کارهایی که بعد از فوت پهلوان شورورزی متوجه آن شدند را فیش حقوقی 37 هزار تومان در سال 1378 تلقی و بیان داشت: با این حقوق کم هیچ گاه پدرم از کمبود حرفی نزد و چهار فرزندش را با آبرو سرو سامان می داد و مهمانان سفره اش را پذیرایی می کرد.

دختر پهلوان یعقوب‌علی شورورزی همچنین تصریح کرد: بعد از فوت پدرم متوجه تقبل جهیزیه و خرج عروسی چندین جوان و کمک به خیریه ها توسط وی شدیم.

شورورزی با گفتن خاطره ای جالب افزود: بعد از فوت پدرم متوجه شدیم هر روز مزارش توسط فرد ناشناسی شستشو می شود و بعد از تحقیق چند روزه متوجه شدیم که این کار را کودکی انجام می دهد که پهلوان شورورزی روزی برایش دوچرخه ای خریده است.

وي گفت: مرحوم پهلوان شورورزی همیشه اعتقاد داشت که انسان را باید به خاطر معرفت و مهمانپذیری بخواهند نه مال و ثروت و اینچنین بود كه نام خود را ماندگار کرد.

مادر پهلوانان امیر و امین رشید لمیرادامه داد: گذشت و محبت بزرگترین خصوصیات پهلوان شورورزی بود که او را به پهلوان مهربان ملقب کرده بود؛ بارها ورزشکاران و تماشاچیان پهلوان را بابت گذشت و بزرگواری مورد ستایش قرار دادند.

افراد سودجو باعث ناراحتی خانواده مرحوم شورورزی می شوند

دکتر امین رشید لمیر، نوه مرحوم پهلوان یعقوب‌علی شورورزی گفت: مردمداری، خلوص نیت و قابلیت غربالگری تاریخ، نام پهلوان شورورزی را با گذشت بیش از یک دهه زنده نگه داشته است.

وي افزود: تفاوت بین آدمیت و انسانیت مرز باریک ولی عمیق روحانیت است که این عنصر دلیلی برای ماندگاری و پهلوانی پدربزرگم شد.

نوه مرحوم پهلوان یعقوب‌علی شورورزی بیان داشت: پهلوان شورورزی 18 سال رکورددار قهرمانی ایران و دارای سه بازوبند پهلوانی بودند.

رشید لمیر همچنین از قید حیات بودن همسر اين پهلوان خبر داد و اظهار کرد: بعد از درگذشت مرحوم شورورزی افرادی نالایق مشکلاتی را برای محل سکونت همسرشان ایجاد کردند که امیدوارم با توجه مسئولان استان حل شود.

وي ادامه داد: در خصوص رسیدگی به پرونده منزل پهلوان تاکنون بعد از گذشت 12 سال و علیرغم حکم دادگاه مبنی بر محکوم کردن آن افراد، سودجویانی باعث ناراحتی خانواده اين مرحوم می شوند.

شورورزی پهلوان مهربان دوران ما بود

پهلوان ابراهیم آزمون که در دوران شادروان پهلوان شورورزی 15 سال هم تیمی او بود، گفت: لقب پهلوان مهربان را به دلیل عطوفت و محبت شورورزی به او داده بودیم.

وي افزود: شورورزی پوریای ولی دوران خودش بود و من هیچ رفیقی به افتادگی و معرفت و تعصب خراسانی شادروان شورورزی ندیده بودم.

اين پهلوانان خطه خراسان با اشاره به تعصب خراسانی بودن شادروان شوروزی گفت: این تعصب بومی باعث شد در سن 43 سالگی برای امتیازآوری خراسان وارد میدان شود و در یک کشتی هیجان انگیز کسب امتیاز کند.

آزمون در خصوص منش و مردممداری پهلوان شورورزی تصریح کرد: وقتی ایشان برای مسابقات به خارج از استان می رفتند همه مردم به خاطر علاقه فراوان به پهلوان شورورزی با احترام به استقبال وی می آمدند.

وي همچنین اظهار داشت: پهلوان شورورزی همیشه از پیشکسوتان و بزرگان ورزش کشتی و زورخانه ای به نیکی یاد می کرد و سعی در زنده نگه داشتن خاطره هایشان با سرودن شعر داشت.

هم تيمي پهلوان شورورزي ادامه داد: مرحوم شورورزی همیشه در زنده نگه داشتن خاطره پهلوان لطیف که با زندگی ساده و درویشی هیچ گاه منش پهلوانی اش را از دست نداد، تلاش می کرد.

آزمون همچنین در پایان الگو برداری از این پهلوان در سن 20 سالگی را سرلوحه خود تلقی و گفت: تعصب بومی، معرفت و عطوفت این پهلوان علاوه بر من سرلوحه خیلی از ورزشکاران دیگر شد.

پهلوان یعقوب‌علی شورورزی چهارم شهریورماه 1302 هـ .ش در روستای شورورز نیشابور دیده به جهان گشود. پدرش کشاورز و در روستا احترام و اعتبار خاصی داشت و مادرش هم خانه دار بود و هر دو تنومند و قوی اندام بودند.

وی از همان کودکی پرجنب و جوش و ورزیده بود. در کودکی با هم سن و سالانش نزد نائب نامی می رفتند و او برایشان داستان های پهلوانان را می گفت.

یعقوب‌علی سه برادر و یک خواهر داشت و خودش پسر کوچک خانواده بود اما از لحاظ جثه از همه بلندقامت تر بود. از سن 12 سالگی شروع به انجام ورزش کشتی باچوخه کرد تا جایی که در روستاهای اطراف همتایی نداشت.

پس از مدتی علی رغم میل باطنی خانواده به خدمت سربازی اعزام شد و چون از هیکلی درشت و قامتی بلند برخوردار بود هیچ لباس و کفشی هم اندازه خود نیافت و به دستور فرمانده پادگان عشرت آباد تهران، لباس و کفش اختصاصیبرايش  می دوختند و همچنین جیره غذایی وی را افزایش دادند.

بالاخره وي توسط یکی از افسران به گروهان ورزشی لشکر 2 منتقل و از همان موقع کشتی روی تشک را شروع کرد. استعداد ذاتی و قدرت فراوان باعث رشد او در رشته کشتی شد و با سه ماه تمرین، در مسابقات کشتی آزاد و فرهنگی ارتش مقام اول و سپس در مسابقات قهرمانی تهران به مقام قهرمانی دست یافت.

یعقوب‌علی در سن 20 سالگی 97 کیلوگرم وزن داشت و در همین زمان پس از کشتی با پهلوان مدیر قوامی که بازوبند پهلوانی داشت، آوازه اش به گوش شاه مخلوع رسید و به دستور وي رسیدگی هایی به او شد؛ هرچند که مرحوم شوروزی در دربار نماند و به روستا و کنار خانواده برگشت و به کشاورزی پرداخت.

سرانجام در سال 1326 مرحوم شورورزی قهرمان کشور شد و بنا به اعتقادات مذهبی خودش صبح روز پیروزی با پای پیاده به زیارت شاه عبدالعظیم مشرف شد.

در سال 1329 به استخدام پیمانی فرهنگ درآمده و در شهر نیشابور اسکان گزید. فعالیت های او در زمینه کشتی قهرمانی در سال 1332 به اوج شهرت رسید و همان روزها در اردوی تیم ملی با جهان پهلوان تختی آشنا شد. با این که پهلوان تختی چهار سال از یل نیشابور کوچکتر بود و در وزن زیر 90 کیلوگرم کشتی می گرفت، اما همیشه یار تمرینی مرحوم شورورزی بود.

نقطه اوج شهرت پهلوان شورورزی 1332 بود و تا هجده سال به طور مرتب مقام اول کشتی آزاد و فرنگی کشور را از آن خود ساخت و هرگز به خاک نرسید و در سال 1960 به افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی نائل شد و همراه تیم ملی ایران در المپیک رم شرکت و مقام ششم را کسب کرد.

مرحوم یعقوب‌علی شورورزی در سال 1340 در یکی از رقابت ها که برای بوسیدن سرحریف شکست خورده رفته بود، او با سیلی پهلوان شورورزی را برگرداننده بود و مردم به اين فرد حمله كردند و مأموران وي را از پنجره فراری دادند؛ در همان مسابقه شورورزي کاپ اخلاق را دریافت نمود.

مرحوم شورورزی در سال 1340 زمانی که 38 ساله و دارای سه فرزند بود علاوه بر کاپ اخلاق، بازوبند پهلوانی کشور را دریافت كرد و از آنجا كه کسی حاضر به کشتی گرفتن با ایشان نبود، طبق رسوم کشتی پهلوانی بازوبند برای همیشه نزد پهلوان شورورزی ماند.

در سال 1376 طی مراسمی از ایشان و کلیه پیشکسوتان قدردانی شد و پس از گذشت سی و سه سال از خدمت فرهنگی و ورزشی از پست معاونت تربیت بدنی نیشابور بازنشسته شد. پهلوان شورورزی علاوه بر بازوبند پهلوانی، کاپ اخلاق و کلیه احکام ورزشي و مدال هایش به عنوان احترام ضرب و زنگ زورخانه های کشور نائل گردید.

وی در سال 1376 تمام اسناد افتخارات خود را به موزه تاریخی شهر نیشابور در کاروانسرای شاه عباسی اهدا  كرد و سرانجام در سال 1378 دارفانی را وداع گفت و در قطعه مشاهیر آرامستان نیشابور به خاک سپرده شد.

پهلوان شورورزی نمونه بارز تواضع و فروتنی و الگوی بارز تواضع و منش پهلوانی است.

تاریخ نام پهلوان شورورزی را در خاطره ها نگاه داشته است.