بسیج دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد:

تحمیل سیاست‌های یک طرفه و بدون اطلاع دانشجویان هیچ کمکی به حل مسائل نخواهد کرد

بسیج دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد با صدور بیانیه‌ای در خصوص مسائل صنفی این دانشگاه تاکید کرد: بی‌شک دانشجویان از همکاری با مسئولان دانشگاه در حل مشکلات پدید آمده استقبال خواهند کرد و تحمیل سیاست‌های یک طرفه هیچ کمکی به حل مسائل در بلند مدت نخواهد کرد.

کد خبر: ۲۰۹۱۹۱

شنبه - ۱۵ مهر ۱۳۹۱ / October 06, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، بسیج دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد با صدور بیانیه ای در خصوص مسائل صنفی این دانشگاه بیان می کند: آغاز دوباره بهار تحصیلی دانش جویان اگر چه امسال در شرایطی آغاز می شود که پاییز دلان کمر به نابودی بهار بسته اند، اما بهار همواره شور و سرور خودش را بر تمام ناملایمات غالب می کند و چرا نباید این گونه باشد، وقتی که جان دانشگاه با بهار آمیخته است و پاییز عارضی است بی قواره،که به سرعت محو خواهد گردید.

مدعیان حقوق ملت ها در این آخرین روزهای حیات خود و در فرجامین نبردشان با حق، چهره درنده خویانه و ددمنشانه خود را آشکار کرده، با تمام وسعت ضیقشان به جنگ با شریف مردمی روی آورده اند که چندی پیش شعار حمایت از حقوق آن ها را در شیپور هایشان فریاد می کردند. این که چه شده است که شیطان از پشت نقاب حقوق بشر و دموکراسی و غیرهم بیرون آمده و صراحتا به مبارزه با مردمی آمده است که در قلب تمام ملت های آزاده به انسان دوستی و صلح و برادری شهره اند، نکته مهمی است که در این گزیده شرح آن ممکن نیست ولی آن چه اکنون حائز اهمیت است، راهبرد گذشتن از این گردنه و پیروزی در این عرصه است.

بدیهی است که تحریم ها باعث فشار بر زندگی مردم گشته و افزایش هر روزه قیمت کالاها جزو واقعیت های غیر قابل انکار است، اما این چالش نیز چون هر چالش دیگر، حائز فرصتی است که با خود به ارمغان آورده است و در صورت توجه به آن نه تنها مضر به حال کشور نیست، بلکه در دراز مدت ثمرات مفیدی به همراه خواهد داشت.

لزوم بازنگری در الگوی مصرف افراطی در کشور و مخصوصا دانشگاه اکنون به روشنی درک می گردد. اسراف اگرچه در آیین ما نکوهیده است اما سال هاست که به دلیل سیاست های اشتباه اقتصادی در بخش های انرژی، خدمات رفاهی کارمندان، تعیین ردیف بودجه های هر بخش و ... بخشی از زندگی مان گشته است.

لزوم بازنگری جدی در اصول پذیرفته شده و بدیهیات مدیریتی کشور و مخصوصا دانشگاه که باید مبدا تحولات در کشور باشد، هم چنین اتخاذ تدابیر لازم جهت مقابله با گرانی بی رویه و توزیع عادلانه منابع مالی دانشگاه در جهت عدم وارد آمدن فشار به قشر دانشجو، مسلماتی است که اهمال در آن ها نتایج تلخی در پی خواهد داشت.

پر واضح است که روی صحبت در این شکواییه نه فقط با مسئولان دانشگاه است که سیاست های نادرست اعمال شده از طرف وزارت علوم، خود علت بخش مهمی از اشکالات و نارضایتی های پدید آمده است.

آن چه از دید عمودی این عرصه موجب نگرانی و تشویش خاطر ما و سایر دوستان می گردد، نقص در تدبیر امور است؛ نقصی که مشاهده آن در این شرایط موجی از نارضایتی و بعضا یأس را بر دانشجویان عارض می گرداند. این که دانشگاه در شرایطی به سر می برد که با شرایط عادی کاملا متفاوت می باشد مورد تأیید دوستان است - و اگر در قسمتی از این عرصه نیز این شرایط مورد توجه نیست باز دلیلی جز نقصان در تدبیر مسئولین امر نمی تواند داشته باشد - اما آن چه موجب نارضایتی در این فضا می گردد اقداماتی است که این نظر را به ذهن متبادر می نماید که مسئولین دانشگاه شرایط حال و لوازم تدبیر درست امور را ندانسته و مشغول اقداماتی هستند که نه تنها مقتضای شرایط حال نبوده، بلکه موجب تضییع استعداد های حاضر گشته و به جای آنکه استقامت و قوت جبهه علمی را در پی داشته باشد با به ارمغان آوردن سستی و ضعف، تباهی این جبهه را موجب می شود.

به صورت مشخص اگر بخواهیم یکی از این موارد را جهت روشن شدن بیش تر این سخن مثال بیاوریم باید به سیاست های مالی ای نظر بیفکنیم که به صورت مشخص با کارآمدی دانشجویان سر و کار دارند؛ نظیر تغذیه، حمل و نقل و غیره و در عرض آن سیاست های عمرانی که در این شرایط هیچ ضرورت منطقی و معقولی برای آن متصور نمی گردد؛ نظیر ساخت آمفی تئاتر پردیس و برخی ساخت و ساز های دیگر و یا خرید اقلامی همانند اتوبوس که جزو نیاز های ضروری دانشگاه نیست. در این مختصر قصد ورود مصداقی به معضلات و اشکالاتی که در این مدت نقل صحبت محافل دانشجویی است، نیست و لب سخن متذکر شدن بر امر مهم تری است که اشکالات پدید آمده خود معلول آن علت هستند.

تصمیم گیری در فضای دانشگاه با وجود عناصری دارای شعور و قدرت تعقل هم چنین احساس و عواطف انسانی، متفاوت از تصمیم گیری برای فضایی همانند یک کارخانه تولید سنگ و کاشی است.

آن چه در کارخانه دانشگاه پرورش می یابد دانشجویی است که اولا به خاطر برخورداری از نعمت تعقل درباره اطراف خود می اندیشد و ثانیا به دلیل عواطف و احساسات نمی تواند در برابر محیط خود بی تفاوت باشد و این اگر مورد توجه مسئولان نباشد دیر یا زود حرکت چرخ دنده های این کارخانه را با مشکل روبرو خواهد نمود.

رفتار مسئولان دانشگاه در این دو سال اخیر نشان داده است که ایشان ترجیح می دهند پس از هر اصلاحات و تغییرات، به جای حضور در بین دانشجویان و بررسی نظرات آنان نیرو های خدوم انتظامات را به محل اعزام نمایند! که همواره موجب تنش شده و در بسیاری موارد هم موجب بی مهری به کادر انتظامات از سوی دانشجویان می گردد. آن چه خواست عمومی همه دانشجویان بوده و هست، ارتباط مستقیم دانشجویان با مسئولان امر است.

این که مدیران دانشگاه ترجیح می دهند در این دوران از تاریخ، به یاد کتیبه های شاهان هخامنشی به جای گفت و گوی رو در رو با دانشجویان بنر هایی با الفاظ ریاکارانه در سطح دانشگاه نصب نمایند، احساس خوشایندی را به دانشجویان منتقل نخواهد نمود و اگر این سیاست حتی در زمان خود پادشاهان هخامنشی نیز جوابگو می بود، امروز نباید خاطرات ایشان را در ویرانه های کنده کاری های تاریخی جست و جو می کردیم.

بگذریم از اینکه ضایع کردن ایده ی اقتصاد مقاومتی به عنوان یکی از پر مغز ترین و استراتژیک ترین گفتمان های دهه چهارم انقلاب جهت توجیه اشتباهات مسئولان امر، خود گناه بزرگ تری است که البته این روز ها شیوع گسترده ای پیدا کرده است.

بی شک دانشجویان از همکاری با مسئولان دانشگاه در حل مشکلات پدید آمده استقبال خواهند نمود و قطعا تحمیل سیاست های یک طرفه، بدون مشورت و اطلاع دانشجویان هیچ کمکی به حل مسائل در بلند مدت نخواهد کرد.