آمدم تا در روز حساب دستگیری کنی و نجاتم بدهی

23 ذی القعده؛ تو خود گفتی «هر کس مقبره مرا با وجود دورى راه زیارت کند، روز قیامت در سه جایگاه او را در مى‌یابم و از هول‌هاى رستاخیز مى‌رهانم، آن گاه که نامه‌هاى اعمال از چپ و راست به انسا‌ها داده شود و به هنگام گذر از صراط و در برابر میزان.»

کد خبر: ۲۰۹۹۷۳

چهارشنبه - ۱۹ مهر ۱۳۹۱ / October 10, 2012

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ قیامت روز دشواری است، روزی که پرده ها کنار مى رود و خداى متعال چهره واقعى آدمیان را مى نمایاند و همه باید پاسخ گوى اعمال خود باشند تو خود گفتی «هر کس مقبره مرا با وجود دورى راه زیارت کند، روز قیامت در سه جایگاه او را درمى یابم و از هول هاى رستاخیز مى رهانم. آن گاه که نامه هاى اعمال از چپ و راست به انسان ها داده شود و به هنگام گذر از صراط و در برابر میزان.»

23 ذی القعده روز بسیار شریفی بوده که روز زیارتی مخصوص امام رضا (ع) است و زیارت آن حضرت از دور و نزدیک سنت می باشد.

علامه مجلسی می‌گوید: «زیارت حضرت رضا(ع) در روزهای مقدس اسلامی افضل است؛ خصوصا روزهایی که اختصاص به آن حضرت دارد. مثل روز ولادت (11 ذی القعده) و روز شهادت آن حضرت (مطابق مشهور آخر ماه صفر) سپس از کتاب اقبال مرحوم سید بن طاووس استحباب زیارت آن حضرت را در روز 23 ذی القعده (طبق روایتی روز شهادت آن حضرت) نیز نقل می کند.»

امام رضا عليه السلام خود می فرمایند: «من زارنى و هو يعرف ما اوجب الله تعالى من حقى و طاعتى فاناو آبائى شفعائه يوم القيامة و من كنا شفعائه نجى؛ هر كه مرا زيارت كند در حالى كه حق و طاعت مرا كه خدا بر او واجب كرده بشناسد، من و پدرانم در روز قيامت شفيع او هستيم و هر كه ما شفيع وى باشيم نجات يابد.»

دور باشی یا نزدیک، امروز روز دیدار است، شک ندارم که اجازه می دهد «... اللهم إلیک صمدت مِن ارضی...؛ خداوندا از سرزمینم خارج شدم و به تو رو کردم، شهرها را زیر پا گذاشتم به امید رحمت تو! پس بی پناهم مکن و دست خالی برم مگردان...»

سطح شناخت و آگاهی خود را نسبت به امام بالا برده تا قبل از ورود به میهمانی خصوصیات اخلاقی و رفتاری صاحب خانه را بشناسیم و توان شناخت خواسته هایش از خود را داشته باشیم.

روح را صیقل و جسم را پاکیزه می‌کنیم، با لباسی پاک و مطهر از هرگونه آلودگی آماده می شویم تا به درگاه أمن او پناه برده تا در محضر ولی خدا به درگاه الهی نیایش نماییم.

با نیتی خالص و به هدف اطاعت از خداوند به اظهار موّدت و دوستی با اهل بیت پرداخته و در برابر ضریحش می ایستیم و با تمام اخلاص و وجود خویش بر آستان مبارکش سلام می دهیم.

در محضر امام (ع) با خدا عهد و پیمان می‌بندیم که واجباتش را انجام داده و از گناهان دوری می‌کنیم، قوق دیگران را ادا و برای فرج و ظهور امام زمان (عج) و پیروزی مسلمانان در سراسر عالم دعا می نماییم.

«اللهم انی اسئلک یا الله الدائم فی مُلکه... خداوندا مجلل تر از آنی که جز از عدالت بترسیم یا جز امید فضل و احسانت را در دل بپروریم، منت بگذار و با ما به فضلت رفتار کن نه با عدالت... یا من یسمی بالغفور الرحیم ...»