ميرجلال الدين كزازي در نشست علمی سالروز حافظ:

انديشه ها ما را از پريشاني به همگرايي، همسويي و يكپارچگي می رساند

فارسی پژوه و استاد دانشگاه گفت: ساختار ذهني و انديشه ها ما را مي پرورد و مي آموزد تا از پريشاني به همگرايي، همسويي و يكپارچگي برسيم.

کد خبر: ۲۱۰۱۷۱

پنجشنبه - ۲۰ مهر ۱۳۹۱ / October 11, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از شيراز، ميرجلال الدين كزازي  امروز در نشست علمي كه به مناسبت سالروز حافظ در مركز اسناد فارس برگزار شد، بيان داشت: چه رازي در دم نهفته است كه اديبان را وا مي داشته به شيوه هاي گوناگون از دم سخن بگويند.

وي ادامه داد: اگر با نگاهي فراخ بنگريم آدميان را بر پايه آئين هاي درويشي به دو گروه مي توانيم تقسيم كرد يكي گروه خفتگان مرده و ديگري زندگان بيدارپيشه هستند.

اين استاد ادبيات، خفته مرده را كسي دانست كه پاس دم را نمي نهد و دم را به هيچ عنوان نمي شناسد اما زنده بيدار كسي است كه چون دم را مي شناسد آن را ارج مي نهد كه داستان حي بن يقظان نمونه بارز اين مهم است.

كزازي افزود: آنچه خفتگان مرده را از زندگان بيدار جدا مي كند اين است كه دم ها در چشم مردگان خفته يكسانند و دم ها هميشه در پي هم مي گذرند بي آنكه گذارشان را بدانيم و دريابيم.

وي بیان كرد: اما در چشم درويش و بيدار زنده هيچ دمي به دم ديگر نمي ماند و هر دم دمي است كه تنها يكبار فرا مي رسد و هنگامي كه گذشت جاودان سپري مي شود و از دست مي رود.

اين مقام ادبی وارد غيبي را پلي داست كه آدمي را به خدوند مي پيونندد.

این فارسی پژوه گفت: هر چه درويش دم ها را بيشتر بشناسد پيوند او با دلدار بيش خواهد بود.

کزازی بيان داشت: ساختار دروني و انديشه اي ما به گونه اي است كه چون در گيتي به سر مي بريم بس سامان رنگارنگ و گوناگون است در هم تنيده و در آزمون هاي رواني خود به همسويي و همگرايي برسيم.

اين استاد دانشگاه ادامه داد: ساختار ذهني و انديشه ها ما را مي پرورد و مي آموزد تا از پريشاني به همگرايي، همسويي و يكپارچگي برسيم.

وی خاطرنشان كرد: ويژگي مقام اين است كه پايدار باشد هر چند از نگاهي فراخ تر همواره پايدار نمي ماند.