چه کسانی به بشار می گویند برو

جنگ و آشوب در سوریه، حقه دیگر غرب برای سرپوش گذاشتن به شکست های پی در پی در منطقه است زیرا با وجود بیداری اسلامی، منافع خود را در خطر دیده و در پی انحراف افکار عمومی از شکست مفتضحانه خود است و این بار مقصد سوریه است و باید دید چه کسانی به بشار می گویند برو.

کد خبر: ۲۱۰۴۲۰

يکشنبه - ۲۳ مهر ۱۳۹۱ / October 14, 2012

گروه بین الملل «خبرگزاري دانشجو»، سالار نامدار وندایی؛ بیش از یک سال است که از آشوبها و نا امنی ای های سوریه می گذرد،رخ دادن این آشوبها درست بعد از حوادث بیداری اسلامی در کشورهای منطقه و قیام ملتها بر علیه حکومتهای ظالم و وابسته دلیلی شد تا تحلیل گران، حوادث سوریه را نیز از جنس قیام ملتها دانسته و سرنگونی دولت بشار اسد را تنها راه پایان این شورشها بدانند.

اما واقعیت چیست؟ آیا شورشهای سوریه از جنس قیام ملتها ی منطقه است؟ قیام مردم مصر،لیبی،تونس که مشهور ترین قیامها می باشند یک علت اصلی و دلیل عمده دارد و آن دست نشانده و وابسته بودن حکام این کشورها به قدرتهای خارجی است. بی توجهی به خواست مردم،اطاعت بی چون و چرا از قدرتهای خارجی از دلایلی بود که مردم کشورهایی مانند مصر و لیبی و تونس را بصورت خود جوش به میدان مبارزه با ظلم کشاند، اما آیا در سوریه هم وضع این چنین است؟ آیا حکومت بشار اسد که همیشه بدون توجه به فشار کشورهای غربی و بطور مستقل اعلام موضع کرده است- بطور مثال حمایت از ملت مظلوم فلسطین – دست نشانده است یا مخالفان مسلحی که کوچه به کوچه مردم عادی را قتل عام کرده و ایجاد رعب و وحشت می کنند خود جوش هستند؟ قطعا پاسخ منفی است.

واقعیتی که وجود دارد این است که حکومت بشار اسد اکنون حکومت حاکم سوریه است و قانونا مسئولیت حفظ جان و مال سوریه بر عهده این حکومت می باشد حال متجاوزین به جان و مال مردم نیروهای خارجی باشند یا مخالفانی که به تحریک و کمک کشورهایی مثل ترکیه سلاح در دست گرفته و به کشتار مردم سوریه می پردازند.

حال باید دید راه حل برون رفت از این وضعیت چه می تواند باشد؟

1.راهبرد اولی که مطرح است و عمدتا کشورهای غربی مثل امریکا و کشورهای اروپایی و ترکیه دنبال می کنند این است که بطور مطلق از سرنگونی دولت بشار اسد حمایت می کنند و معنی این نیز همان گونه که رجب طیب اردوغان چند روز پیش در کنگره حزب حاکم ترکیه گفت حمایت تمام از جمله حمایت سیاسی،نظامی و اطلاعاتی از مخالفان حکومت بشار اسد است.

2.راهبرد دوم حل مسئله از طریق بحث و مذاکره سیاسی آن هم فقط با حضور طرفهای سوری و بدون حضور هیچ کشور خارجی می باشد.

حامیان راهبرد دوم مثل چین روسیه و ایران – برعکس اروپا امریکا و ترکیه – بر این باورند که حل مسئله سوریه باید بدون هیچ گونه دخالت خارجی و تنها از طریق راه حل سیاسی انجام پذیرد به این دلیل که در حال حاضر در درگیری های سوریه یک طرف دولت است که حفظ نظم و آرامش از وظایف محوله قانونی او می باشد و در طرف دیگر مخالفان مسلح که عمدتا از خارج تامین می شوند و نظم و آرامش را بر هم می زنند، پیروزی هر طرف با دخالت خارجی بوسیله ابزار نظامی گری، نه تنها به حل مسئله در دراز مدت کمک نمی کند بلکه باعث ایجاد جنگهای داخلی طولانی مدت در سوریه نیز می شود.

به این ترتیب کسانی که از سرنگونی بشار اسد حمایت می کنند سعی بر این دارند تا با دخالت در امور کشور سوریه مخالفان مسلح را به قدرت رسانده تا در آینده در جهت منافع خویش از آنها بهره گیرند.

در پایان بخشی از مواضع رهبر معظم انقلاب درباره حوادث سوریه را یاد آور می شویم:

جمهوری اسلامی ایران قویاً با هر طرحی که آمریکایی‌ها در ارتباط با مسایل سوریه مبدع آن باشند مخالف است، ایران از سوریه به دلیل حمایت از خط مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی دفاع خواهد کرد و با هر گونه دخالت نیروهای خارجی در امور داخلی سوریه به شدت مخالف است.ما از اصلاحات در سوریه همواره حمایت می کنیم و اصلاحاتی که در سوریه شروع شده، باید ادامه یابد.