وبلاگ «دیوان‌دل»

ریشه‌های یک مشکل تکراری

کد خبر: ۲۱۰۶۵۷

دوشنبه - ۲۴ مهر ۱۳۹۱ / October 15, 2012

به گزارش جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین بروزرسانی وبلاگ «دیوان‌دل» آمده است:

چند روزی است بر اساس گزارش کاربران و مشاهدات، مشکلات عدیده ای در استفاده از برخی گونه های داده با فرمت های MP3 ،MP4 ،SWF و FLV در اینترنت مورد استفاده کاربران ایرانی، هنگام دریافت این گونه داده ها از سرورهای غیر ایرانی، پیش آمده است.

این اختلال می تواند از طرف سه یا چند منبع مشخص ایجاد شده باشد:

حالت اول:

از آنجا که در پدیده ای نامعقول و غیر منطقی، بخش عمده ای از پهنای باند مورد استفاده کاربران ایرانی با واسطه گری چند شرکت از کشورهای همسایه، از آمریکا خریداری می شود، کشور دشمن که تامین کننده اصلی پهنای باند اینترنت ماست و اکنون نیز با او در شرایط جنگ فرهنگی، دیپلماتیک، اقتصادی و امنیتی هستیم، اولین کشوری است که می تواند برای دریافت کنندگان اینترنت ما هر گونه محدودیتی را ایجاد نماید.

در واقع با این پیش فرض واقعی، شیطان بزرگ می تواند دسترسی مردم و حتی دولتمردان ما را به داده های بسیاری در اینترنت قطع یا محدود کند.

حالت دوم:

آن دسته از کشورهای همسایه که واسطه تامین پهنای باند برای کشور ما هستند نیز می توانند پیش از رسیدن پهنای باند شامل داده های ارسالی و دریافتی به دروازه های (Gateway) شرکت ارتباطات زیرساخت، آن را به کلی قطع یا محدود سازند.

این اتفاق اگر از طرف همه کشورهای واسطه بصورت همزمان صورت گیرد، مشکل در تبادل همه ی یک یا چند گونه داده دیده خواهد شد، ولی اگر تعدادی از آنها تصمیم به محدود کردن ما بگیرند، اختلال در برخی از تبادل داده ها مشاهده می شود. (کمابیش، مثل اتفاقی که اکنون افتاده است)

حالت سوم:

شرکت های مخابراتی ما برای جلوگیری از حملات هکری و مخرب به کاربران و دریافت کنندگان داده در کشور، اقدام به محدودسازی اینترنت برای مدتی محدود گرفته باشند، که در این صورت باید از اعماق وجود متاسف بود که ما ناچاریم در شرایط حساس برای بستن یک حفره امنیتی، تمام یک سرویس یا پورت تبادل اطلاعات را از دسترس خود و کاربرانمان خارج کنیم.

به هر تقدیر مبدا و هدف این اختلال هرکس و در هر کجا که باشد، چیزی که مسجل و قطعی است، ضعف مخابراتی ما در تامین امنیت فضای تبادل اطلاعات داخلی است که جا دارد برای این مشکل بس بزرگ هر چه سریعتر تدبیری اندیشیده شود و این تدبیر نمی تواند چیزی جز راه اندازی فوری “شبکه ملی اطلاعات” و ملی کردن صنعت اینترنت در ایران باشد.