دردانه خلقت، عزیز مولود کعبه می‌شود

لب‌های دوشیزه آسمانی ذکری را زمزمه می‌کند، آفتاب از دهان زهره هستی می‌بارد و دیگر زمین بوی خاک نمی دهد...

کد خبر: ۲۱۰۸۸۳

سه‌شنبه - ۲۵ مهر ۱۳۹۱ / October 16, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، الهام ملایی؛ ملائک آسمان را آذین بسته اند، خاکیان فخر می فروشند بر افلاکیان و بار دیگر زمین به خود می بالد، موذنان قدقامت عشق سر داده اند، قلب آینه از شعف هزاران تکه شده است، همه ذرات عالم بی تاب این پیوند هستند.

آری قلب عالم بی تاب تابیدن خورشید از پنجره زمین مي باشد و قرار است خورشید از پنجره زمین به جهان بتابد، قرار است لوء لوء و مرجان از پیوستن اقیانوس ها به بار بیایند و به ماه بگویید در آسمان جولان ندهد زمین ماه باران می شود؛ دو قدم مانده تا عاشق ترین شدن.

آسمانیان قطره قطره عرق شرم مرد را شماره می کنند، فضا پر شده از عطر گل سای و دیدگان پر محبت پدر گاه به ابو تراب است و گاه بر انسیه حورا  و گاه برآسمان قلب زمین به تپش افتاده.

جبرئیل آغاز کن، جبرئیل آغاز کن هم همه ها، زمزمه ها، همه و همه در هم تنیده شده است و تاریخ گوش هایش را خوب تیز کرده، خداوند فرمان می دهد: «هان جبرییل آغاز کن، بخوان فرمان باری تعالی را، بخوان تا مرج البحرین یلتقیان محقق شود، بخوان و تفسیر کن فرازهای رحمانیت رحمان را.»

فاطمه جان بسته خدا عقد تو را با علی/ فاطمه شد چشم و چراغ خانه ات یا علی

صدای نفس نفس کائنات را می شنوی، لب های دوشیزه آسمانی ذکری را زمزمه می کند، آفتاب از دهان زهره هستی می بارد و دیگر زمین بوی خاک نمی دهد، زمین سراسر افلاک شده است.

پیامبر با بوسه ای مهر همسری دوردانه خلقت را بر پیشانی علی می نشاند، اما قلب خاطر لبریز اجابت دستانی است که انتظار جامه اش را می کشد.

کاروان ستاره ها مسیر قدوم او را نورباران کرده اند و عرشیان غبار گام هایش را توتیای چشم خود می سازند.

امشب پر است از باران، پر است از اجابت، پر است از خورشید، امشب همه جا لبریز از خداوند است، شاعران را ندا دهید مثنوی عشق ر ا از نو بسرایند.

دردانه خلقت عزیز مولود کعبه می شود و باید ما هم خیس اجابت این خاندان شویم خداوند امشب بی منت می بخشد...