در حاشیه استیضاح و سوال‌های پی در پی؛

پایان رفتار سینوسی نمایندگان کجاست؟/ وقتی پاسخ لجبازی، لجبازی است!

موج استیضاح‌های ناکام مجلسی‌ها در برابر برخی بی‌تدبیری‌های دولت شاید حکایت از آن دارد که برخی دوست دارند لجبازی را با لجبازی پاسخ دهند.

کد خبر: ۲۱۱۷۵۵

دوشنبه - ۰۱ آبان ۱۳۹۱ / October 22, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، استیضاح و سوال از وزیران حق مجلس است، هیچ فرد یا دستگاهی نمی‌تواند بر یکی از اساسی‌ترین سازوکارهای سیاسی نمایندگان خانه ملت خدشه‌ای وارد کند.

اما نکته‌ای که حائز اهمیت است این خواهد بود که مجلس و مجلسیان همواره باید فارغ از هیجانات سیاسی و گروهی و در راستای تغییرات مثبت و سازنده به فکر اعتلای خدمت رسانی قوه مجریه در تصمیم‌گیری‌ها و تصمیم‌سازی‌ها باشد.

کشیدن پای وزرای کابینه به مجلس در دولت‌های قبل نیز ذهن نمایندگان را به خود معطوف کرده بود اما با استدلال می توان گفت بیشترین بحث‌ها پیرامون استیضاح وزرا در دولت محمود احمدی‌نژاد مطرح شده است تا جایی که برای اولین بار در تاریخ انقلاب اسلامی بحث سوال از رئیس جمهور در دستور کار نمایندگان ملت دیده می‌شود.

روش تهدید نمایندگان به استیضاح وزرا و سوال از رئیس جمهور به یک متد کهنه تبدیل شده است.

جه بسیار امضاهایی که برای طرح سوال از رئیس جمهور و یا استیضاح وزرا توسط نمایندگان پس گرفته شد که این فعل و انفعالات و پس رفتن‌ها و به یکباره عقب‌نشینی، بحثی مفصل و البته پرکشش است که موضوع این گزارش نیست.

استیضاح های منتج به نتیجه در دولت هم

حمید بهبهانی دکترای تخصصی عمران و گرایش حمل و نقل و ترافیک خود را از دانشگاه فلوریدا در سال 56 کسب کرد.

استاد محمود احمدی‌نژاد در دانشگاه علم و صنعت از ساعت 9:30 دقیقه 12 بهمن 89 استیضاح خود را با امضای 22 نماینده مجلس جدی‌تر از همیشه ارزیابی کرد.

فرایندی که در جلسه استیضاح وزیر 72 ساله راه و ترابری طی شد در نوع خود عجیب و جالب توجه بود هر چند تحریم جلسه استیضاح توسط رئیس جمهور و حمید بهبهانی و تذکرهای پی در پی برخی نمایندگان فضای چالشی به صحن بخشید بود.

جلسه استیضاح بهبهانی که وی از حضور در آن امتناع کرد

هر چند دکتر بهبهانی از عدم حضورش در جلسه استیضاح خود ابراز ندامت کرد اما این جلسه پایانی بود بر تصدی وزارت راه و ترابری توسط استاد رئیس جمهور.

پس از این استیضاح همواره برخورد نمایندگان با وزرای کابینه دولت از فرایند سینوسی برخوردار بوده است.

حواشی که بعضا بر متن سیطره می‌یافت شرایط و صحبت‌هایی از استیضاح برخی وزرا در راهروهای مجلس به گوش می‌رساند.

مجید نامجو، وزیر نیرو در اسفند 89 و شمس الدین حسینی وزیر کشتی گیر اقتصاد، دیگر وزرایی بودند که طعم سوالات جدی نمایندگان را چشیدند.

بدهی زیاد پیمانکاران، بی برنامگی در مواجهه با خشکسالی و انحراف از برنامه چهارم و سند چشم‌انداز محورهای بحث استیضاح وزیر نیرو و عدم نظارت بر کارکرد بانک‌ها، نصب افراد بدون صلاحیت در پست‌های اساسی و عدم مقاومت در برابر اعمال نفوذ مقامات اجرایی هسته‌ استیضاح مرد قوی هیکل کابینه را فراهم کرد که نطق وزیر مجلس در مورد معایب استیضاح وزیر اقتصاد بارقه‌های امید را در چشمان حسینی به وجود آورد و در نهایت نمایندگان به تأسی از رئیس از مواضع قبلی خود پا پس کشیدند تا این استیضاح نیز منتفی از آب درآید.

واژه‌ استیضاح و سوال در مجلس نهم پررنگ‌تر از مجلس هشتم خودنمایی می کند؛ چرا که دلایلی چون گرانی ارز و بالا رفتن غیر معقول قیمت‌‌ها بهانه‌ای شد در دست برخی نمایندگان برای نبش قبر و بیرون کشیدن طرح سوال از رئیس جمهور که مدت‌ها خاک خورده بود.

هر چند زمزمه‌هایی در بهارستان به گوش می‌رسد که این طرح سوال نیز کان‌لم‌یکن تلقی خواهد شد.

تلاش و دوندگی برخی نمایندگان برای اعلام وصول طرح استیضاح خلیلیان، وزیر جهاد کشاورزی، شمس‌الدین حسینی، وزیر امور اقتصاد و دارایی، غضنفری، وزیر صنعت، معدن و تجارت در راستای طرح سوال از رئیس جمهور ادامه دارد در حالی که طرح استیضاح وزیر ورزش به لطف و محبت ارز بالا منتفی شد.

زمزمه‌هایی مبنی بر طرح استیضاح وزیر کشور با 37 امضا به گوش می‌رسد که در صورت واقعیت چنین مهمی این سوال مطرح می شود که چنین استیضاحی در کدامین پله استدلال و منطق و تحلیل های عاقلانه سیاسی و اجتماعی قرار دارد.

آیا نباید این حق را داد که در اذهان مردم در سطح جامعه به نوعی لجبازی و تسویه حساب سیاسی نمایندگان با دولت تداعی شود؟

اگر مقوله استیضاح و طرح سوال یکی از ابزارهای قدرت و البته تکالیف قانونی مجلس شناخته می شود شناخت اولویت‌های کشور و شناسایی گره‌های کور مشکلات و معضلات مردم و یافتن بهترین کلید و متد برای رمزگشایی آن جزو اهم وظایف نمایندگان مردم شناخته می‌شود.

در حالی که برخی نمایندگان خوش‌فکری که سابقه درگیری و لجاجت‌های سیاسی را در پرونده کاری خود ندارند مطرح کردن بحث‌های چالش‌زایی چون استیضاح وزرا و طرح سوال از نمایندگان را در حال حاضر به مصلحت کشور نمی‌دانند.

هر چند انتظار رفتار مجدد سینوسی نمایندگان و عقب‌نشینی از مواضع تند فعلی بیهوده نیست اما آیا امروز نمایندگان هیچ راهی جز اعلام وصول طرح استیضاح نمایندگان برای حل مشکلات عدیده مردم در سر ندارند؟

بی‌تردید نقش دولت و کابینه‌اش در ایجاد کلاف سردرگم ارزی و اقتصادی به دلایل مختلف پررنگ است اما امروز زمان مناسبی برای تسویه حساب و لجاجت سیاسی و پاسخ دادن لجبازی با لجبازی نیست و باید با ارائه راهکارهای مناسب از سوی نخبگان اقتصادی خانه ملت اقدامات مثبت در این راستا را از دولت طلب کنند.

انتظار می‌رود در روزهایی که مردم نظاره‌گر اقدامات عملی و مثبت نمایندگان خود در خانه ملت، رئیس قوه مجریه و وزرای کابینه دولت دهم هستند نمایندگان تلاش کنند از دندان برای باز کردن گرهی که با دست قابل باز شدن است، بهره نبرند تا در فضایی بدون چالش و لجاجت اقدامات موثر دولت را که از ابتدای امسال تا به امروز نمره قبولی در بهبود وضع اقتصادی نگرفته، طلب کنند.