امام(ره) و درد جانسوز شهادت سید مصطفی

چرا امام شهادت مصطفی را از الطاف خفیه الهی خواند؟

شاید یکی از جهاتی که امام(ره) شهادت آقا مصطفی را لطف خفیه الهی خوانده است، این بود که با شهادت وی ...

کد خبر: ۲۱۱۹۳۵

دوشنبه - ۰۱ آبان ۱۳۹۱ / October 22, 2012

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، طه حکیمی؛ از نعم الهی که خداوند بدون هیچ منتی به بعضی از ابنای بشر اعطا می فرماید، این است که وی را فرزند یکی از اولیای خویش قرار می دهد، این نعمت است که راه بزرگ شدن این عده را برایشان فراهم‌تر می نماید.

عده ای از این افراد راهِ پسر نوح و جعفر کذاب را پیش می‌گیرند و به این لطف خداوند دست رد می زنند و عده‌ای هم از این لطف کمال استفاده را می کنند و پا، جای پای پدر می گذارند، همچون نایب دوم امام زمان علیه السلام که راه پدر را طی می کند و از این دسته حاج آقا مصطفی خمینی می‌باشد، که به گفته پدر او و پدر ملت ایران «سید مصطفی امیده آینده اسلام بود.»

زندگی ابن الخمینی سر تا سر مشق است برای سالکان درگاه احدیت و این است دلیل اینکه باید از زندگی او و نحوه تحصیل او خواند تا شاید این خواندن دلیل هم نشینی و انس با او شود و جز این، خواندن را سودی نیست.

بخشی از زندگی پر بار علمی آقا مصطفی در نگاشته‌های وی قابل مشاهده است

شهید حاج آقامصطفی خمینی رحمه الله همگام با فراگیری دانش‌های گوناگون حوزه و نکته‌های سودمند درسی، پژوهش‌های علمی و اندیشه‌های خود را می‌نگاشت. البته برخی از آثار او در هجوم وحشیانه دژخیمان ساواک به خانه امام خمینی رحمه الله همراه با حدود سه هزار جلد کتاب نفیس امام به غارت رفت.

مجموع آثاری که در قم، زندان های رژیم پهلوی، ترکیه و نجف اشرف از وی به جامانده، 41 اثر است. بیشتر آثار علمی به جامانده از این شهید، به صورت خطی است و تنها سه عنوان از نگارش‌های وی چاپ شده که عبارتند از: تفسیر قرآن، در چهار جلد، تحریرات فی الاصول، در سه جلد و کتاب الصوم.

وی در تبیین بسیاری از اصول انقلاب و حاکمیت متاثر از پدر، ولی و استاد خود به این انقلاب کمک کرده است، از جمله اینکه شهید حاج آقامصطفی رحمه الله درباره پیوند دین و سیاست می‌فرمود: «قوانین اسلامی، سعادت بشر را در عرصه ها برمی‌آورد؛ زیرا اسلام برای تمام مرحله‌ها و زوایای گوناگون زندگی، در امور فردی و اجتماعی، برنامه دارد.

دین، سیاست بزرگی است که همه سعادت های دنیوی و اخروی را دربردارد

اسلام، دین دنیا و آخرت است. اسلام، بشر را تنها به آخرت فرا نمی‌خواند، بلکه دین، سیاست بزرگی است که همه سعادت های جزئی، کلی، دنیوی و اخروی را دربردارد.»

به حکم عقل باید حکومت ستم حتی با مبارزه منفی، سرنگون و حکومت عدل جایگزین گردد

او درباره همکاری با حکومت های ستم‌پیشه معتقد بود: «سرّ اینکه پذیرش امور حکومتی از سوی حاکمان ستم، حرام است، مگر در موارد خاص، این است که حکومت عادل، سرچشمه همه خوبی‌های دنیا و آخرت است و حکومت ستم، سرچشمه همه بدی هاست. بنابراین، به حکم عقل لازم است حکومت ستم هر چند با مبارزه منفی، سرنگون و به جای آن حکومت عدل تشکیل گردد.»

مصطفی خمینی در کلام آیت الله خامنه ای:

«مصطفی، امید آینده ما و خمینیِ آینده ایران بود. آن استعداد و دانش زیاد، روحیه بسیار خوب و عالی و اندیشه درست، می توانست برای آینده ایران ذخیره‌ای پایان‌ناپذیر باشد و حادثه شهادت، می‌توانست نشان دهنده شخصیت معنوی او باشد.»

تاریخچه ای کوتاه از زندگی سید مصطفی خمینی:

1309: تولد
1316: آغاز تحصیلات ابتدایی
1324: آغاز تحصیلات حوزوی
1331: شرکت در درس خارج فقه آیت اللّه العظمی بروجردی رحمه الله
1331: ازدواج با دختر آیت اللّه حاج شیخ مرتضی حائری رحمه الله
1343 ـ 14 آبان: بازداشت ازسوی مزدوران رژیم شاه
1343 ـ 8 دی: آزادی از زندان رژیم پهلوی
1343 ـ 13 دی: دستگیری دوباره و انتقال به تهران
1343 ـ 14 دی: تبعید به ترکیه
1344: تبعید به عراق
1346: تدریس خارج اصول درنجف اشرف
1356- 1 آبان: شهادت

یکی از اولین کسانی که از شهادت مرحوم حاج مصطفی مطلع شد، سید محمود دعایی بود. وی در باب شهادت آقا مصطفی می گوید: «بـا عـلائـمی که روی پوست بدن وجود داشت، مشخص بود که مرگ طبیعی نـبـوده است و ناشی از مسمومیت می‌باشد.»

پیام جانسوز امام به مناسبت شهادت سید مصطفی

انا لله و انا الیه راجعون
در روز یکشنبه نهم ذی القعده الحرام 1397 مصطفی خمینی، نور بصرم و مـهـجـه قـلبم دار فانی را وداع کرد و به جوار رحمت حق تعالی رهسپار شد.

اللهم ارحمه واغفر له واسکنه الجنه بحق اولیائک الطاهرین علیهم الصلوه والسلام.

آیت‌الله خوئی بر بدن شهید حاج آقا مصطفی خمینی نـماز را اقامه کـرد و پـس از تشییع مفصل و باشکوه که بسیاری از ایرانی‌ها نیز در آن شـرکـت داشـتند، پیکر مطهرش را در حرم امام علی(ع) در کنار قبر آیت‌الله کمپانی اصفهانی به خاک سپردند.

دیگر مسئله ای که خیلی جلب توجه می کند، خاطره ای بود که حجت الاسلام فرقانی که 15 سال در نجف خدمت امام بوده، از شهادت آقا مصطفی نقل می کنند که به شرح ذیل است.

«یکی از آقایان وعاظ که معمولا هنگامی که امام به حرم مشرف می شدند، خدمت می رسیدند و مطالبشان را عرضه می کردند و گاهی مشورت می گرفتند، یک شب خدمت امام این تذکر را عرض کرد که یک قاری قرآنی هست شوشتری و بسیار متمدن با پنج شش بچه کوچک دو سه سال است که به مرض فلجی مبتلا گشته است و در سالی پایش را از تشک زمین نگداشته است و وضع مناسبی ندارد. امام فرموده بودند به آقای فرقانی تذکر دهید که فردا به من یادآوری کند و من عرض کردم باشد و جدا شدیم.

امام قبل از اینکه پایشان را داخل بگذارند به بنده فرمودند: فردا ساعت 9 صبح برای این آقا یاد من بیاور و من در دفترچه یادداشت کردم؛ فردا صبح کمی زودتر از معمول از درب خانه بیرون آمدم ساعت 7:30 چشمم به جمعیت زیادی از عمامه به سرها در درب منزل امام افتاد در حیرت بودم که فردی آمد و گفت آقای فرقانی جنازه حاج آقا مصطفی رو کربلا می برند؟

زانوهایم سست شد. همه گریه می‌کردند. در فکر احمد آقا بود که امام متوجه نشود تا برایشان مشکلی پیش نیاید.برنامه ای مفصل ریختند که یک دفعه به امام نگویند و در حال اجرای آن بودند که از پشت در احمد آقا نتوانست صدای گریه اش را بگیرد؛ امام یک‌دفعه صورتش را برگرداند که احمد چته؟مگر مصطفی مرده؟همه می میرند و کسی باقی نمی ماند! آقایان بفرمایید سر کارتان.

خودشان هم آستین را بالا زدند برای وضو گرفتن و بعد شروع به قرآن خواندن کردند. من به یاد ساعت 9 افتادم و با خود گفتم باشد برای یک وقت بعد و دم درب ایستاده بودم. ناگهان متوجه نگاه امام شدم؛ معنای این نگاه امام را می دانستم. جلو رفتم و عرض کردم امری دارید؟ فرمودند مگر بنا نبود ساعت 9 یادآوری کنی و الان 9:10 است! دو دستی به صورت زدم و نتوانستم خود را کنترل کنم و گفتم در این وضع؟ فرمودند یعنی چه؟دنبالم بیا و از لابلای جمعیت به اطاق رفتند و پولی در پاکت گذاشتند و با آب دهان مبارکشات پاکت را بستند و به من دادند و فرمودند برو بده منزل شوشتری.

من به خود گفتم مهمان امروز زیاد است و امام هم که مسجد نمی روند بعدا میروم! بعد از پنج دقیقه دیدم امام می فرمایند آقای فرقانی نرفتی؟ گفتم می روم آقا! فرمودند یا الله الان برو! وقتی به پیرمرد گفتم که امام مرا فرستاده که احوال‌پرسی کنم. وی جریان شهادت حاج آقا مصطفی را می دانست. خیلی منقلب شد و گفت او الان دلش خون است! چرا؟ مهر برداشت و به پیشانی چسباند و مدام شکر می‌کرد!»

چرا امام از شهادت سید مصطفی به عنوان لطف خفیه یاد کرد؟

شاید یکی از جهاتی که امام (ره) در پی شهادت آقا مصطفی آن را لطف خفیه الهی خوانده است. این باشد که با شهادت وی حرکت مخلصانه امام به اثبات رسید و معلوم شد که او حاضر است علی اکبر خود را در راه این نهضت فدا کند، این چند سطر اندکی است از پیامدهای این شهادت.

پس از شهادت حاج آقا مصطفی خمینی رحمه الله، ناگهان در سراسرِ ایران، صدها مجلس ترحیم در مساجد و مدارس حوزوی و نیز دانشگاه‌های داخل و خارج برگزار شد و از رهگذر این مجالس، دل ها متوجه نجف گشت و امام خمینی رحمه الله به عنوان رهبر انقلاب، دوباره توجه تمامی جامعه ایران را به خود معطوف ساخت.

از دیگر پی‌آمدهای شهادت حاج آقا مصطفی خمینی رحمه الله، می توان به گسترش نفوذ و محبوبیت امام خمینی (ره)، تثبیت رهبری ایشان، آشکار شدن ماهیت ضد اسلامی رژیم شاه، بیداری روزافزون مردم، زمینه سازی قیام نوزده دی مردم قم، سرعت یافتن روز انقلاب اسلامی، ایجاد وحدت و یکپارچگی میان نیروهای مخالف رژیم شاه و اثرگذاری در جنبش مقاومت اسلامی فلسطین و لبنان نیز اشاره کرد که به تقویت روحیه جهاد و مبارزه ضد رژیم پهلوی شاه انجامید.