سروده برقعی در وصف امام باقر (ع)؛

تو انتهای غمی، از کجا شروع کنم

تو انتهای غمی، از کجا شروع کنم/خودت بگو، بنویسم کدام مرحله را

کد خبر: ۲۱۲۰۹۵

سه‌شنبه - ۰۲ آبان ۱۳۹۱ / October 23, 2012

گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»؛ شعر زیر سروده ای  از حمیدرضا برقعی در وصف امام محمد باقر (ع) است:

نگاه کودکی ات دیده بود قافله را
تمام دلهره ها را، تمام فاصله را

هزار بار بمیرم برایت، می خواهم
دوباره زنده کنم خاطرات قافله را

تو انتهای غمی، از کجا شروع کنم
خودت بگو، بنویسم کدام مرحله را؟

چقدر خاطره تلخ مانده در ذهنت
ز نیزه دار که سر برده بود حوصله را

چه کودکی بزرگی است این که دستانت
گرفته بود به بازی گلوی سلسله را

میان سلسله مردانه در مسیر خطر
گذاشتی به دل درد، داغ یک گِله را

چقدر گریه نکردید با سه ساله، چقدر
به روی خویش نیاورده اید آبله را

دلیل قافله می برد پا به پای خودش
نگاه تشنه آن کاروان یک دله را

هنوز یک به یک، آری به یاد می آری
تمام زخم زبان های شهر هلهله را

مرا ببخش که مجبور می شوم در شعر
بیاورم کلماتی شبیه حرمله را

بگو صبور بلا در منا چه حالی داشت
که در تلاطم خون دید قلب قافله را؟