گزارش تحلیلی//

روز مقاومت اتحاد ملي فلسطين و شكاف سياسي رژيم صهيونيستي را رقم زد

مقاومت 22 روزه جنبش حماس موجب اتحاد ملي گروه ها و ملت فلسطين و شكاف سياسي رژيم صهيونيستي شد.

کد خبر: ۲۱۳۴۸

دوشنبه - ۱۲ اسفند ۱۳۸۷ / March 02, 2009

به گزارش «شبكه خبر دانشجو»، در حالي كه گروهاي سياسي و جهادي مختلف فلسطين متعهد شده اند در پروسه آشتي ملي، دولت وحدت ملي را تا پايان ماه مارس تشكيل دهند، شكاف دروني احزاب مختلف رژيم صهيونيستي جامعه سياسي اين رژيم را تهديد مي كند.

در روزهاي چهارشنبه و پنجشنبه گذشته 12 گروه فلسطيني به رهبري جنبش حماس و فتح تصميم گرفتند كه فلسطين را به اتحاد رسانده و دولتي ملي و واحد تشكيل دهند.

اين در حالي است كه شكست رژيم صهيونيستي در جنگ هاي 33 و 22 روز جامعه سياسي اين را با بحران مواجه كرده و بين احزاب راست، چپ و ميانه رو اختلاف عميق ايجاد كرده است، به گونه اي كه فريد ذكريا، تحليل گر مسائل بين الملل و همچنين سردبير نيوزويك، از اين شكاف با عنوان مقدمه اي بر فروپاشي اسرائيل ياد كرده است.

شكست رژيم صهيونيستي در دو جنگ اخير باعث شده است كه بدنه اجتماعي يهوديان در سرزمين هاي اشغالي به سمت راست گرايي و تند روي افراطي پيش رفته و امنيت خود را از مقامات سياسي خواستار شود.

نيم نگاهي به نوع انتخاب و چينش اعضاي سياسي رژيم صهيونيستي و سپردن كرسي هاي مجلس به راست گرايان گوياي اين مسئله است.

در انتخابات دهم فوريه سال جاري (22 بهمن) عمدتا راست گرايان و تندروهاي جنگ طلب روي كار آمده اند كه حزب ليكود به رهبري بنيامين نتانياهو و حزب بيتنو (اسرائيل خانه ما است) به رهبري ليبرمن از جمله آنها هستند.

اين در حالي است كه دو حزب كاديما (ميانه رو) به رهبري تزيپي ليوني و كار (چپ) به رهبري ايهود باراك در حال كناره گيري و يا «كنارگذاشته شدن» از ساختار قدرت هستند.

قابل توجه است كه جنگ 33 و 22 روزه در حالي رخ داد كه اين دو حزب چپ (كار) و ميانه رو (كاديما) بر سر كار بودند و با روي كار آمدن احزاب راست گرا بايد منتظر آينده نشست و عملكرد آنها را مورد مداقه قرار داد.

اما مسئله مهم اين است كه اگر چه راست گرايان از شانس بيشتري براي ورود به قدرت برخودار هستند اما شكاف سياسي و اختلافات حزبي باعث شده است كه آنها نتوانند كابينه ائتلافي را تشكيل دهند.

اين بحران سياسي زماني خود را بيشتر نشان مي دهد كه مطلع باشيم ليوني كه در حال حاضر وزير امور خارجه رژيم صهيونيستي است اعلام كرده است كه به هيچ وجه در كابينه ائتلافي نتانياهو قرار نخواهد گرفت و حزب خود را تبديل به اپوزيسيون خواهد كرد كه در طول چهار سال در برابر كابينه قرار بگيرد.

در همين حال موفاز يكي از اعضاي بلند پايه حزب كاديما و يكي از جدي ترين رقباي ليوني براي به دست گيري رهبري اين حزب گفته است من حاضرم با دولت ائتلافي نتانياهو همكاري كنم.

اين مسئله نشان مي دهد شكاف سياسي نه تنها در بين احزاب سياسي رژيم صهيونيستي تشديد شده است بلكه گريبان اعضاي دروني حزب هاي مختلف را نيز گرفته است.

اين اظهار نظر موفاز بي شك به تشديد اختلافات حزب كاديما كمك كرده و شايد آن را تا مرز شكاف درون حزبي و حتي فروپاشي حزب كاديما نيز پيش ببرد.

از سويي ديگر ليبرمن كه از جمله شخصيت هاي بسيار تندوري رژيم صهيونيستي است و حتي در جنگ 22 روزه خواسته بود كه نظانيان از بمب هسته اي عليه حماس و غزه استفاده كنند، با ايجاد حزبي جديد به نام بيتنو (اسرائيل خانه ماست) گفته است به عنوان يك حزب راست گرا در صورتي با نتانياهو به عنوان رهبر حزب راست گراي ليكود ائتلاف مي كند كه پست وزارت امور خارجه به او سپرده شود.

بنا بر اين بنيامين نتانياهو كه از سوي شيمون پرز، رئيس رژيم صهيونيستي مامور به تشكيل كابينه شده است، اگر نتواند كابينه را بين اعضاي مختلف حزب هاي گوناگون تقسيم كند و براساس جايگاه هر كدام سهم آنها را نيز بدهد، به گونه اي كه تمامي آنها راضي شوند، بحران سياسي را در اين رژيم تشديد خواهد كرد.

قابل ذكر است نتانياهو از زماني كه مامور تشكيل كابينه شده است تنها شش هفته فرصت دارد تا به اين بحران فائق آيد.

رژيم صهيونيستي در حال حاضر نيز به دليل استعفاي ايهود اولمرت از پست نخست وزيري به خاطر فساد مالي و عدم توانايي تشكيل كابينه جديد از سوي ليوني به عنوان جانشين وي، در بي ثباتي و سرگرداني سياسي به سر مي برد.

حال عدم توانايي نتانياهو در تشكيل كابينه ائتلافي، حيثيت سياسي اين رژيم را در عرصه داخلي، منطقه اي و بين المللي بر باد داده و جايگاه شخصيت هاي سياسي اين رژيم را تا حد لج بازي هاي بچه گانه تنزل مي دهد.

به گونه اي كه هيچ كدام از سهمي كه مي برند راضي نبوده و با قهري سياسي رژيم را سمت به انشقاق و فروپاشي دروني سوق مي دهند.

شايد اشاره به دو مسئله در اين جا خالي از لطف نباشد اول اينكه جنگ 22 روزه و پيروزي حماس كه بردي جهاني داشت، فلسطين را به سمت وحدت ملي و انسجام سياسي پيش برد و در سويي ديگر رژيم صهيونيستي را به سمت راست گرايي، شكاف سياسي و فروپاشي دروني سوق داد.

دوم و در نگاهي ظريف شايد بي راه نباشد به اين مسئله اشاره شود كه انتخابات رژيم صهيونيستي در روز «22 بهمن» صورت گرفت و اين روز در نگاه ايراني روز شكست دشمن و پيروزي ما است كه نماد و نشاني از پيروزي خون بر شمشير است و از آنجايي كه رژيم صهيونيستي يكي از دشمنان اصلي جمهوري اسلامي به شمار مي رود، اين بار نه به دست ملت ايران كه به همت حماس به عنوان متحد ايران، شمارش معكوس فروپاشي خود را آغاز مي كنند.

با توجه به اين مسئله كه نتيجه انتخابات رژيم صهيونيستي را جنبش حماس و مقاومت 22 روزه آن رقم زد كه نتيجه آن در 22 بهمن سال 1387 و در انتخابات رژيم صهيونيستي خود را نشان داد./انتهاي پيام/