نامه ای به مولایم علی(ع)

یا علی (ع)جان در این روزگار فتنه و انحراف که به نام اسلام به اسلام خیانت می کنند. کمکمان کن که باعث خانه نشینی مهدی نشویم. آقا جان کمکمان کن ما نگذاریم دیگر مهدی هم درد دلش را به چاه بگوید ...

کد خبر: ۲۱۳۵۵۵

شنبه - ۱۳ آبان ۱۳۹۱ / November 03, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، احسان مهرگان، دانشجوی رشته حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر؛ السلا م علیک یا امیر المومنین یا علی بن ابی طالب

سلام بر مولود کعبه، دردانه هستی، فاتح خیبر، ساقی کوثر، همسر زهرا(س)، یار پیغمبر (ص)، سلام بر مولی الموحدین،امام متقین، پیشوای اهل تقوی ویقین

سلام بر مولایم علی(ع) اولین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، مولی شیعه زاده ای هستم از تبار یارانت واز دیار عاشقانت ایران زمین،که مدامم آرزوی زیارتت در سراست.

مولای من، عاشق وجود مبارکت هستم آن هم نه از زبان این قلم زیاده گو، بلکه از دل وجان

یا علی (ع)جان همیشه نام توام در دل است وبر زبانم نام تو جاری است

یا علی جان دشمنان تومی دانند در عین نادانی که تنها تومولود کعبه هستی و اولین مرد مسلمان بودن شایسته توست،اولین قلبی که در اسلام تپید زیرا نبی اکرم (ص)خود اسلام بود وتو قلب تپنده آن، تپش قلب تو بود.

مولی من ،آنها که چشم  دیدن بزرگیت را ندارند ودر مقابلت حتی در مقابل عظمت نامت احساس حقارت می کنند، با اینکه قلبا معترف به حقانیت تو هستند ؛ اما برای مخفی کردن کوچکی وحقارت خود، تو را انکار می کنند و با اینکه می دانند پرورش یافته دامان پیغمبری  وبا انکه می دانند اولین مسلمانی  و می دانند در آن شب سخت توبر بالین پیامبر خوابیده ای باز انکارت می کنند.

یا علی جان  ای یاور یتیمان، شمشیر عدل،حیدر کرار ،قرآن مصور چگونه وصفت کنم ؟زیرا که زبانم عاجزاز توصیف توست وکلامم بریده از مقام تو

بودند عده ای که درآن حادثه عظیم که خداوند کریم به رسول امر فرمود علی را ولی بخوان تا همه بخوانند، دست ارادت گشودند وزبان به تمجید، آقا جان چه شد که طمع ریاست وخباست دست ها را در آستین ریا وتزویر فرو برد،چه شد شمشیری که روزی فقط دشمن را می شناخت به روی دوست کشیده شد.

بودند عده ای که سخن پیامبر را شنیدند و انگار نشنیدند همان جمله ایی که برای همه شعرا وادیبان عرب و عجم سرمشق شعرشان شد(من کنت مولی فهذا علی مولی)

آنان که می دانند پیامبر خدا کاری عبث نمی کند به گزافه لب به سخن می گشایند که رسول هزاران نفر رافرامی خواند وقت هزاران نفر را میگیرد که فقط بگوید هرآن کس که من دوست اویم از این پس علی دوست اوست آیا رسول خدا نمی توانست چنین جمله ای را در مکان و زمان دیگری به مردم بگوید.

یا صاحب ذوالفقار، ای قرآن ناطق،ای که از الست وازل بوده ایی وآدم وحوا با نام تو از خشم الهی رستند ،نوح با نام تو از طوفان رهید .خلیل بایاد تو در آتش نسوخت وعیسی(ع)با یاد تو دم مسیحایی می گرفت ومرده زنده می کرد وموسی بایاد تو عصا اژدها می کرد واز همه مهمتربلند مرتبه ترین آفریده خالق در شب معراج همه جا اول تو را می دیدتا جایی که فرمود:«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی»رسول خدا دو چیز گرانبها را بعد نبودنش برای امت به ارث گذاشت کتاب خدا وعترتش را آیا عترت رسول خداغیر از تو و اهل بیت مطهرتو بودند آیا مگر رسول الله آیه تطهیر را هر روزدر گوش امت نخواند پس چه شد آن همه بیعت با رسول الله ولبیک گفتنشان آنها مگر ازاین جمله چه می فهمیدند که علی بیست وسه سال خانه نشین شد.

ای تنها مرد تاریخ که خضرو الیاس وآدم  وحوا در فراغ تو وفرزندانت می گریستند و تو در فراغ نبی(ص)و زهرا(س).

علی(ع)جان می خواستم بپرسم آن دم که دخت نبی اکرم (ص)به شهادت رسید بر تو چه گذشت که از مسجد تا منزل بر زمین می خوردی  در حالی که استواری تو زبانزد خاص وعام بود، برتو چه گذشت آن دم که برای دفاع از اسلام تنها لشگر تو فاطمه بود،چه کشیدی آقا جان وقتی امانت رسول الله را بین دیوار و در پهلو شکسته دیدی. مگر دوست ودشمن با تو چه کردند که بعد زهرای مرضیه تنها راز دار تو چاه بود، چه می گفتی به چاه که از اشکهای تو سیراب می شد.

یا علی (ع)جان در این روزگار فتنه وانحراف که به نام اسلام به اسلام خیانت می کنند کمکمان کن که باعث خانه نشینی مهدی نشویم آقا جان کمکمان کن ما نگذاریم دیگر مهدی هم درد دلش را به چاه بگوید، در این روزگار که باید در روزروشن با چراغ دنبال مردان مرد گشت  خودت یاریمان کن.