فراستی در مراسم نقد «آخرین روزهای زمستان»:

دغدغه یک کارگردان برای تصویرگیری حسن باقری مهم است

یک منتقد سینما گفت: اینکه دغدغه یک کارگردان جوان پرداختن به شخصیتی به نام حسن باقری باشد آن هم بعد از 30سال خیلی مهم است ولی ...

کد خبر: ۲۱۳۶۸۲

پنجشنبه - ۱۱ آبان ۱۳۹۱ / November 01, 2012

در ادامه مسعود فراستی، منتقد و کارشناس سینما گفت: اینجا نوشته‌اند نقد و تقدیر مجموعه مستند در حالی که من بایداعلام کنم رعایت فیلمساز مطلقا شکل نگرفته نه روایت سینمایی می‌بینید نه شخصیت پردازی جالب البته تحقیق می‌بینیم تحقیقی که خوب بیان نشده و وقت زیادی از مخاطب می‌گیرد صدای سیدمحمد آوینی هم ترحم‌آمیز و نه حماسی است.

وی گفت: فیلمساز نباید به سراغ محمدآوینی می‌رفت بعضی از جاهای متن هم بی ویرایش است و ملودرماتیک موقع مصاحبه دوربین به شدت بالا و پایین می‌رود در حالی که دوربین آن قدر باید خسیف باشد که آن را به رخ بیننده بکشد وقتی در اینجا حرکت دوربین و چرخش معنی نمی‌دهد کات معنی می دهد اینکه دوربین باید ساکت و موقر و دیده نشدنی باشد.

فراستی بیان داشت: شیوه قالب کار اساسا بر مستند قصه‌گویی است و هرچیزی که به مستند قصه آسیب برساند باید دور ریخته شود، این بازسازی روایت نیست که ما یک صحنه را بیاوریم و بعد منقطع آن را از جلو چشم مخاطب رد کنیم، این کار مخاطب را از کار سرد می‌کند از طرف دیگر مسئله انتخاب بازیگر بود چهره‌ای با هیچ تغییر جزئی و در حقیقت خنثی مطلق درست همان‌کار اشتباهی که اردکانی سر فیلم شهید کاوه کرده بود.

این منتقد سینما افزود: روایت آشفته است و منطق ندارد البته دوربین ثابت روی همرزمان خوب کار کرده است، این مستند به من می فهماند که باقری یک غولی بوده ولی چه غولی بوده آن را نمی‌فهمم یعنی توضیحی از شخصیت دورن باقری نمی‌دهد اگر بخواهم واضح بگویم بوی بچه‌های آن فضا را استشمام نمی‌کنم حال باقری را که ویژگی شهدای ماست از این مستند درک نمی‌کنم.

وی در ادامه افزود: اینکه می‌گویم خام یا حسی این است که من به دنبال ارتباط درونی گرفتن با شخصیت حسن باقری هستم البته همه این نقدها که شاید خیلی تند باشد از اینجا برآمده که در فضای که ما در نبود چنین تصویرهای مواجه هستیم اینکه دغدغه یک کارگردان جوان پرداختن و تصویرگیری شخصیتی به نام حسن باقری باشد آن هم بعد از سی سال خیلی مهم است ولی مبنای این نقدها همه دوست داشتن است.

محمدحسین مهدویان، کارگردان مستند آخرین روزهای زمستان در ادامه به این مطلب اشاره کرد: اینکه می گویند فیلمنامه خام یا حسی از آن برنمی‌آید واقعیت من اصلا به دنبال انتقال ظاهری احساسات و عواطف نبودم و حتی متن و صدای غیرحماسی محمد آوینی هم دلیلی بر آن بوده است، در پرداخت صحنه‌ها و فضاسازی خیلی به دنبال لحظه‌های عاطفی برای تماشاگر نیستم دوست داشتم وقایع خیلی معمولی به ذهن برسد شاید به نوعی بی‌شکلی در آن نمایان باشد به هرحال کاری که موفق بوده و توانسته زمانی که مردم دائما در حال عوض کردن شبکه هستند جمعیت مخاطبی را پای مستند نگه دارد، مخاطبانی که حسن باقری برایشان تازه مطرح می‌شود چون اصلا معرفتی نسبت به او نبوده است.

وی گفت: خود فیلم شاید ظاهر هیچ تلاشی برای القای معنای خاصی نمی‌کند بلکه هدف اصلی یکسری از پردازش ها در ذهن تماشاگر است.

در ادامه حاضران در این جلسه نقد به پرسش از عوامل و منتقدان حاضر در جلسه پرداختند و در آخر نیز از عوامل تولید فیلم با اهدای جوایز تقدیر به عمل آورده شد.