نامه رئیس‌کل سازمان نظام پزشکی به بانکی ‌مون؛

انتقاد از سکوت سازمان ملل در قبال تحریم دارویی و پزشکی ایران

رئیس کل سازمان نظام پزشکی با ارسال نامه‌ای به بانکی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد از سکوت این سازمان نسبت به تحریم دارویی و پزشکی ایران از سوی کشورهای غربی و اروپایی با محوریت آمریکا، انتقاد کرد.

کد خبر: ۲۱۴۴۰۰

سه‌شنبه - ۱۶ آبان ۱۳۹۱ / November 06, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو»، دکتر سید شهاب الدین صدر، رئیس کل سازمان نظام پزشکی با ارسال نامه‌ای به بانکی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد از سکوت این سازمان نسبت به تحریم دارویی و پزشکی ایران از سوی کشورهای غربی و اروپایی با محوریت آمریکا، شدیدا انتقاد کرد.

متن کامل این نامه به این شرح است:

سازمان ملل متحد یک نهاد بین‌المللی مستقل است که با هدف برقراری صلح، امنیت و عدالت در میان کشورها و جلوگیری از جنگ، فقر و شکاف‌های ناعادلانه در جهان شکل گرفته است.

آنچه به این سازمان هویت و اعتبار می‌بخشد، حرکت در مسیر آرمان‌های انسانی و اخلاقی است و آنچه این سازمان را از اعتبار ساقط می‌سازد، آن است که به جای آن که سازمانی به منظور ایجاد اتحاد و همدلی میان تمامی ملت‌ها باشد، سازمانی تشریفاتی و تحت تسلط ابرقدرت‌های جهانی باشد که با پشتوانه اعتبار این سازمان، ژست دموکراتیک و شعارهای صلح جویانه و مدافع حقوق بشر، در پی توجیه جنایت‌ها، جنگ افروزی‌ها، ماجراجویی‌ها، تحریم‌های غیرانسانی و ناعادلانه و غارت و چپاول منابع طبیعی و ملی کشورهای بی‌گناه باشند.

آقای بانکی مون! اقدام غیرانسانی اخیر کشورهای غربی و اروپایی با محوریت شرارت آمریکا در خصوص تحریم اقلام دارویی و تجهیزات پزشکی به ایران، بار دیگر نقاب از چهره‌ ظالمان و مستکبران برداشت و مهر تاییدی بر این مدعا شد که انرژی صلح آمیز هسته‌ای ایران، تنها بهانه‌ای است به منظور هجمه غیرانسانی و ضدبشری بر مردم ایران و انقلاب اسلامی و مردمی آنان.

انرژی صلح آمیز هسته‌ای به منظور تامین انرژی نسل‌های امروز و فردا، حق مسلم تمام ملت‌های جهان است و ملت ایران نیز برای دفاع از حقوق قانونی خویش تا آخر خواهد ایستاد و هزینه تمام تحریم‌های مالی، اقتصادی و نفتی را خواهد پرداخت و آنچه همواره عامل پیشرفت و ترقی ملت ایران چه در زمان هشت سال جنگ تحمیلی و چه اکنون بوده است، اعتماد به نفس، تکیه بر تولید ملی، تلاش در جهت خودکفایی و اراده راسخ ملت شریف ایران است.

آقای مون! سؤال اینجاست که براساس کدامین قانون و مجوز و بر مبنای کدامین معیار اخلاقی، دینی و انسانی قدرت‌های شیطانی و کشورهای مستکبر، دارو و نیازهای اولیه بهداشتی و درمانی را بر روی کودکان و زنان و مردان یک ملت تحریم می‌کنند و سازمان مللی که جنابعالی در مسند ریاست آن تکیه زده‌اید، سکوت اختیار می‌کند؟

سؤال دیگر این است که آیا سازمان مللی که شورای امنیت آن که به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، دارای ساختار و سازوکار غیرمنطقی و غیردموکراتیک و دیکتاتورمآبانه است، خواهد توانست امنیت را برای ملت و مردم جهان به ارمغان بیاورد؟

سازمان ملل متحد بنا به جایگاه و اعتبار خویش در پاسداشت صلح جهانی، برقراری امنیت و دفاع از حقوق بشر می‌بایست در این شرایط، دغدغه‌های اصلی‌اش دفاع از حقوق مردم بی‌گناه و کودکان و مردان و زنانی باشد که سلامت آنها به خطر افتاده و نیازمند دارو و تجهیزات پزشکی و درمانی هستند؛ نه آنکه با سکوت بی‌معنا و غیرانسانی خود، مسیر را برای جنایتکاران و متجاوزان به حقوق انسانی ملت‌ها هموارتر سازد.

در پایان توجه جنابعالی را به یکی از اشعار گرانقدرحکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر بزرگ ایرانی که بر سر در سازمان ملل نیز نقش بسته است، جلب می کنم:

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار