دیدار صمیمی مردم زنجان با نویسنده کتاب دا برگزار شد

نشست صمیمی مردم زنجان عصر روز گذشته با نویسندگان کتاب «دا» و «نورالدین، پسر ایران» در محل دارالقرآن زنجان برگزار شد.

کد خبر: ۲۱۵۳۹۹

سه‌شنبه - ۲۳ آبان ۱۳۹۱ / November 13, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از زنجان، سیده اعظم حسینی عصر روز گذشته در نشست صمیمی مردم زنجان با نویسندگان کتاب «دا» و «نورالدین، پسر ایران» در محل دارالقرآن زنجان، اظهار کرد: تبلیغ و انتشار ماجرای دختری که حاضر به ترک شهر نشده و تا آخرین نفس با دست خالی به مبارزه با دشمن پرداخته است، موضوع خیلی مهمی است که مستلزم قدرت بیان نویسنده و تسلط او به اوضاع می‌بود.

این نویسنده یادآور شد: وقتی چاپ نخست کتاب صورت گرفت، بسیاری خرمشهری ها با من تماس گرفته و درخواست مصاحبه خود را اعلام کردند؛ بنابراین مصاحبه‌های تکمیلی صورت گرفته شده است، ولی هنوز ضمیمه کتاب نشده‌اند.

نویسنده کتاب «دا» گفت: در حال حاضر کتاب «دا» در حال ترجمه شدن به زبان انگلیسی در آمریکا، اردو، عربی و بلوچ است.

حسینی با تاکید بر اینکه همه وقایع مکتوب در«دا» عین واقعیت می‌باشند، ادامه داد: تخیل در کتاب من هیچ جایی نداشته و این واقعیت باعث شده است که این کتاب به چاپ 150ام رسیده و مستندسازان کشور نیز اقدام به ساخت فیلم با محوریت این کتاب بکنند.

به گفته این نویسنده، کلمه «دا» در زبان کردی به معنای مادر است و شخصیت اصلی این داستان نیز کرد دهلران است و این کتاب به این نام شناخته می‌شود.

همچنین در ادامه این نشست، معصوم سپهری، نویسنده کتاب«نور الدین پسر ایران» گفت: به دلیل عدم شناخت کافی مردم، دیدگاه مناسبی نسبت به جنگ و جبهه وجود ندارد، لذا با نوشتن کتاب‌هایی درخور این مهم، باید داستان‌های واقعی جنگ را بین خانواده‌ها تبیین کرد.

وی با اشاره به اینکه کار نویسندگی را بدون تجربه قبلی آغاز کرده است، یادآور شد: در ابتدا با پیاده کردن نوارهای مصاحبه نور الدین با وی آشنا شدم، و پس از مطالعه خاطرات او، با فضای معنوی جبهه آشناشده و کاملا متحول شدم و تصمیم گرفتم در این حوزه کار بزرگی انجام دهم.

سپهری با تاکید بر اینکه نباید از کنار عکس‌های شهدا به سادگی رد شد، عنوان کرد: شاید هیچ جوانی نتواند معنای واقعی شلمچه را درک کند، چرا که به اندازه کافی در این حوزه درایت و تحقیق نداشته است.

نویسنده کتاب نورالدین تصریح کرد: وقتی با تمام وجوه شخصیت‌های دا و نورالدین آشنا می‌شویم و متوجه می‌شویم که این افراد آدم‌های غریبه‌ای نبودند و در جنگ ساخته شدند و اگر جامعه آن‌ها را نشناخت تقصیر جامعه است و بهترین راه جلوگیری از مظلومیت آن‌ها، مطالعه این کتاب‎ها است.