جمشیدی در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو»:

در مورد فوتبال ایران چیزی را نمی‌توان پیش بینی کرد

ملی پوش سابق کشورمان گفت: در مورد فوتبال ایران نمی‌توان چیزی را پیش بینی کرد چون در روز مسابقه ممکن است بازیکنان در شرایط مناسبی نباشند.

کد خبر: ۲۱۵۶۰۰

چهارشنبه - ۲۴ آبان ۱۳۹۱ / November 14, 2012

پژمان جمشیدی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی «خبرگزاری دانشجو»، در خصوص دیدار امشب تیم ملی فوتبال کشورمان برابر ازبکستان گفت: بعد از برد مقابل کره وضعیت تیم بهتر از گذشته شده است و از طرف دیگر دیدار امروز برابر ازبکستان حکم مرگ و زندگی دارد و مطمئنا تیم دست و پا بسته ای مقابل ما نخواهند بود.

وی در ادامه به حضور تماشاگران اشاره کرد و گفت: با حمایت تماشاگرانی که همواره در بدترین شرایط هم در کنار تیم بوده اند، روز خوبی برای فوتبال ایران خواهد بود.

این ملی پوش سابق کشورمان یادآور شد: بچه ها در دیدار برابر کره از لحاظ روحی در شرایط سختی قرار داشتند اما در کنار آن شاهد اتحاد همه جانبه مسئولان بودیم که همین امر در کسب پیروزی در دیدار قبل موثر بود اما این خطر وجود دارد که بچه ها پس از پیروزی گذشته انگیزه خود را از دست داده باشند که امیدواریم مربیان این نقصیه را برطرف کنند.

جمشیدی افزود: اگر بچه ها با همان انگیزه ای که برابر کره به میدان رفتند امشب هم بازی کنند پیروزی دور از دسترس نیست و باید از امتیاز میزبانی استفاده کرد.

وی در خصوص پیش بینی نتیجه این دیدار گفت: فوتبال ورزشی غیر قابل پیش بینی است به خصوص فوتبال ایرانی؛ من تنها آرزو می کنم که امشب پیروز از زمین خارج شویم.

این ملی پوش سابق کشورمان تصریح کرد: در فوتبال شرایط بدنی بازیکن در روز مسابقه تاثیرگذار است و گاهی در مسابقات بازیکنان در شرایط آرمانی خود قرار ندارند به خصوص در فوتبال ما از این اتفاقات زیاد رخ می دهد.

جمشیدی خاطرنشان کرد: ما جزو سلاطین فوتبال آسیا هستیم و همیشه این احتمال وجود دارد که به جام جهانی راه پیدا کنیم اما فراموش نکنیم که هند و برمه نیز یک زمانی حرف های زیادی در فوتبال آسیا برای گفتن داشتند اما الان هیچ جایگاهی در فوتبال آسیا ندارند و باید تلاش کنیم که از این گردونه عقب نمانیم.

وی به جایگاه اخلاق در ورزش اشاره کرد و گفت: در مورد مسئله فرهنگی در کشور ما کارهای اساسی صورت نگرفته و مدیران ما در تمام بخش ها متخصص حوزه خود نیستند و در بسیاری از مواقع احترام یکدیگر را نگه نمی دارند و در نتیجه نمی توانند الگوی مناسبی برای جوانان باشند.