پناهیان - شب هفتم محرم - دانشگاه امام صادق(ع)؛

عشق امام حسین(ع) فطری است / راهکار امام صادق(ع) برای آن هایی که نمی توانند کربلا بروند

شخصی به امام صادق(ع)گفت: شما که اینقدر به زیارت امام حسین(ع) تاکید می‌کنید من نمی‌توانم به زیارت او بروم، امام صادق(ع) فرمود ...

کد خبر: ۲۱۶۷۰۸

پنجشنبه - ۰۲ آذر ۱۳۹۱ / November 22, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، محبت امام حسین(ع) اکتسابی است اگر محبت به امام حسین(ع) فطری است به میزان آگاهی شما از امام(ع) ربطی ندارد بنابراین چون بسیاری از آدم‌ها فطری هستند به محض شنیدن نام حسین(ع) متحول می‌شوند اگر یاد امام فطری است نباید آن را امری فرهنگی دانست پس به تاریخ ایران هم ربطی ندارد.

اگر حسین(ع)امری فطری است هیچ کس حق ندارد بگوید بدون معرفت گریه کردن فایده‌ای ندارد چون بدون معرفت امکان ندارد بتوان برای حسین گریه کرد، معرفت به حسین(ع) از فطرت می‌جوشد. این چنین حرف‌هایی از شدت حسادت به اهل بیت(ع) است، موضوع اولین رابطه از روابط اجتماعی بشر حسادت است.

خدا قربانی هابیل را قبول نکرد، قابیل او را کشت. یک سئوال دارم داستان هابیل و قابیل یک افسانه است چرا خدا این داستان را بیان می‌کند خدا می‌خواهد پیام دهدیا نه بالاخره قابیل اینطور درآمد؟!

قابیلیان به حسین(ع) حسادت نورزند به چه کسی حسادت کنند؟ برخی جملاتی می‌گویند که از اساس اشتباه است مثلاً می‌گویند محرم جای نالیدن نیست جای بالیدن است.

یا محرم جای گریستن نیست جای نگریستن است. می خواهند با این کلمات حب حسین(ع) را از انسان‌ها بگیرند و چون نمی‌توانند از یزید دفاع کنند با کلماتی خوب جای مفاهیمی خوب‌تر را می گیرند.

مگر جز این است که گریستن و نالیدن به نگریستن و بالیدن بیشتر کمک می‌کند یک بار از دسته‌های عزاداری انتقاد می‌کنند و یک بار به طبل‌ها گیر می‌دهند زمین و زمان را به هم می‌دوزند تا یک چیز را از این دسته‌ها کم کنند.یک بار نیز می گویند اگر دسته‌ها بیرون بروند نامحرم‌ها نگاهشان به هم می‌افتد نه اینکه هیچ وقت نگاهشان به هم نمی‌افتد و همه خانم‌ها در روزهای دیگر پوشیه بسته‌اند؟!

صحبت‌های چندشب پایانی من به گونه‌ای است که مثل شب‌های گذشته به شما خوش نگذرد، صحبت‌های می‌کنم که کمی واهمه در دل‌هایتان به وجود بیاورد اگر این محبت، محبتی فکری است یک نکته مهمش این است که اگر کسی این محبت را نداشت، چه؟ اگر کسی برای کربلا پرپر نزند، چه؟!

چقدر در حق خودش خیانت کرده که می‌گوید حسین برایش مهم نیست. حرام خوری کرده؟ بچه پدر و مادرش نیست؟ یا چقدر ظلم کرده که از جنس ظالمان کربلا شده است؟ اگر یک گنهکار ابراز علاقه به امام حسین(ع) کند متوجه می‌شویم از سر معرفت گناه نکرده  و علاقه‌ای به گناه ندارد و به سمت خدا بر می‌گردد.

البته که باید برگردد و البته که امام حسین(ع) او را برمی گرداند.اما اگر کسی علاقه نداشت گریه نکرد و نسوخت از روی بی‌خبری کفر می‌ورزد یا از روی رذالت؟

اینجاست که حسین جنگ ایجاد می‌کند، جنگ بین خوب و بد و جنگ بین حق و باطل ، جنگ آخر زمان نیز محصول حسین است. نبرد هابلیان و قابلیان از هم اینجا آغاز می‌شود کار به جنگ خواهد کشید چون کار حسین به جنگ کشید.

امام حسین و یارانش فقط برای این نیستند که مثل پروانه سان دور آنها بگردیم.امام حسین عالم را به جنگ فرا می‌خواند البته منظورم این نیست که از هیئت رفتید بیرون باید شمشیر دست بگیرید  جنگ مصادیق مختلفی دارد احتمالاً به من خواهند گفت نمی‌ترسی از خشونت حرف می‌زنی برای چه باید بترسم، شرافت ندارد کسی که پیامبرش را تمسخر کند به گونه‌ای بنشیند که مسخره نشود طوری رفتار کند که دشمنان نیز از او راضی باشند.

طبل‌ها باید زده شود، عاشورا جنگ است، ما به جهان با این طبل‌ها اعلام می‌کنیم که عاشورا روز جنگ ماست.عاشورا محل عاشقی برای حسین و نجنگیدن با دشمنان ابی عبدالله(ع) نیست.

در بین ائمه هیچ کس مثل امام حسین (ع) مرز بین حق و باطل را جدا نکرده است، ائمه بسیاری از مواقع حرف آخر را نمی‌زدند تا مردم جهنم نروند نمی شود بخواهی امام حسینی شوی ولی ابالفضلی عمل نکنی، عاشورا محل روشن شدن تکلیف بغض و کینه‌هاست.

امام حسین(ع) عاشورا را محل تجلی سخن پدرش علی(ع) کرد، آن سخنی که امام علی(ع) فرمود: هرکس با ما نباشد علیه ماست.در عاشورا این روایت امام علی(ع) متجلی شد: فرد کوری کوفه بود از او پرسیدند چه شد که کور شدی؟ گفت: من جزء دشمنان امام حسین(ع) نبودم اما در کربلا نظاره‌گر آن حوادث بودم وقتی به کوفه برگشتم خواب دیدم پیامبر(ص) تشتی خون مقابل خود گذاشته است و قاتلین امام حسین(ع)  را مجازات می کنند.

نوبت به من که رسید من گفتم یا رسول الله(ص) من جز قاتلین امام نبودم، پیامبر فرمودند: ولی تو دیدی و کمک نکردی. به همین دلیل با چنان عذابی چشمانم را کور کردند که از خاطرم نمی‌رود، هیچ کجا مثل عاشورا حب‌الله و لقاء الله و عشق را متجلی نمی‌کند.

همانطور که امام حسین(ع) یک لحظه محبت و عشق فطری را می‌چشاند تنفر از کفر را نیز به انسان می‌چشاند. آیه‌ای از قرآن می‌خوانم اگر کسی از این آیات دلش نلرزید معلوم می‌شود برای اباعبدالله(ص) کم عزاداری کرده است. خداوند در سوره انبیاء می‌فرماید: اُف بر شما باد به خاطر عبادتی که برای غیر خدا دارید.

نفرت خدا از کافران را می‌بینید اما خودتان نیز باید به همان میزان نفرت داشته باشید وقتی می‌گویید حب الحسین فطری است کسی که حب الحسین ندارد را ببنید چه کرده است. در روز قیامت اشک برای حسین(ع) اولین چیزی است که میزان می‌شود.

اولین کسانی که به جهنم می‌روند قاتلان ابی‌عبدالله(ع) هستند. این از روایات بر می‌آید، خداوند در سوره مائده می‌فرماید: می‌خواهید من به شما خبر بدهم بدترین جنبندگان چه کسانی هستند، خدا آنها را لعنت می‌کند و خدا بر آنها غضب می کند بعضی‌ها را به صورت میمون مبدل می کند و برخی را به خوک مبدل می‌سازد.

چون طاغوت را عبادت کردند این افراد گمراه‌ترین آدم‌ها هستند.کم کم دارید به اصل ماجرا می‌رسید اصلاً من کوتاه می‌آیم کسی که اهل زیارت کربلا و این قبیل مسائل نیست ولی آدم خوبی است و امام حسین(ع) را دوست دارد اما امام صادق(ع) می‌فرماید کسی از شیعیان ما که نزد قبر امام حسین(ع) نیاید ایمانش نقص دارد.

اگر وارد بهشت نیز شود در مقامی پایین‌تر از مومنین قرار می‌گیرد، پیامبر(ص) فرموده‌اند به واسطه من انذار می‌شوید و به واسطه امام علی(ع) هدایت می‌شوید، سپس این آیه قرآن را تلاوت نمودند که ای پیامبر تو منذر هستی و برای هر قومی هادی قرار دادیم، سپس فرمودند و به واسطه امام حسن(ع) احسان خدا شامل حال شما می‌شود و به واسطه حسین به سعادت می‌رسید و به شهادت دچار می‌شوید یعنی حسین محل سعادت و شقاوت می‌شود.

در روایت دیگری می گوید حسین دری است از درهای بهشت  اگر کسی به حسین(ع) عشق نورزد بوی بهشت به او نمی‌رسد.شخصی به امام صادق(ع) گفت: شما که اینقدر به زیارت امام حسین(ع) تاکید می‌کنید من نمی‌توانم به زیارت او بروم، امام صادق(ع) فرمود: رو به حرم امام حسین(ع) کن و سه بار بگو صل الله علیک یا ابا عبدالله

حسین محک فطری است چرا مباحث فطری را عرفا می‌پردازند. خطرناک است دور امام حسین(ع) خالی شود، غضب خدا شامل حال شما می‌شود، امام زمان(عج الله) می‌‌اید و آن غربال اصلی را انجام می‌دهد، حسین فقط عشق تولید نمی‌کند، نفرت به کفر و عبادت طاغوت هم تولید می‌کند.

همین امر تکلیف کسانی که به او عشق نمی‌ورزند را هم روشن می‌کند حسین را رها نکنید، شما در زیارت عاشورا تا به حال نخوانده‌اید انی سلم لمن سالمک، می‌گوید: انی سلم لمن سالمکم، باید برای دوستان امام حسین(ع) هم گریه کنید، نمی‌شود تنها به حسین(ع) عشق ورزید اما دوستان حسین(ع) را رها کنید باید بگویی هرکس با شماست با او نیز هستند.

حواستان باشد ناگهان از یک دوست امام حسین(ع) جدا می‌شوید و ابی عبدالله(ع) شما را رها می‌کند. اگر محبت امام حسین(ع) فطری است بعضی چطور می‌توانند امام را قطعه قطعه کنند. ما که امام حسین(ع) را دوست داریم هنر نکرده‌ایم.دوست حسین(ع) هنر نمی‌خواهد، فطرت می‌خواهد.

شما نیز که انسان هستید و طبیعتاً فطرت دارید البته یک مقدار هم لازم است اهل حرام خوری نباشید اما آن کسی که رذالتش تا این حد می‌رسد که آن فجایع را در کربلا می‌سازد چه؟

و امام حسین(ع) کاری کردند که با کفار نمی‌کردند، اتفاقاتی در کربلا افتاد که احدی در جنگ‌ها انجام نمی‌داد.چرا خدا با این همه غضب با این افراد برخورد می‌کند. مگر چه کرده‌اند.

کار اینها را بندگی طاغوت به اینجا رسانده است. حسینی‌ها باید ریشه بندگی طاغوت را بکنند، امام زمان(عج الله) با حسین (ع) ریشه عبادت طاغوت را می‌کند، کسی که به جریان بندگی طاغوت بپیوندد رشدش در قساوت زیاد می‌شود.

عمر سعد سه روز قبل از عاشورا می‌گفت می‌ترسم در آخر شمر دست من را به خون حسین(ع) آغشته کند اما تنها سه روز بعد دستور داد به اسب‌های تنومند نعل تازه بزنند می‌دیدید که اعضای منافقین افراد ریش‌دار حزب‌اللهی را می‌گرفتند و با او اتو شکنجه می‌کردند. امام خمینی(ره) در هفت ماه آخر عمرشان هرگاه می‌خواستند از لیبرال‌ها صحبت کنند آنها را کنار منافقین قرار می‌دادند و هر گاه می‌خواستند منافقین را توصیف کنند می‌گفتند آنها همان کسانی هستند که سر پدر را بر سر سفره افطار جلوی زن و فرزندش می‌برند.

در کربلا زن و بچه‌ای امام حسین(ع) در میان چنین آدم‌های رذل و قسی القلبی قرار داشتند خدمت امام زمان (عج الله) بگویید ما نمی‌توانیم تحمل بکنیم به خدا قسم امام زمان می‌آید. هر پیغمبری مامور بود دشمنان امام حسین(ع) را لعن کند برخی می‌گویند زیارت عاشورا نمی‌خوانی زیرا در آن لعن وجود دارد.

لعن‌های خدا در قرآن را این افراد نمی‌بینند، دسته عزاداری را چه دشمنان و چه دیگر مردم عالم می‌بینند باید دو اتفاق بیفتد و دو چیز را در آن ببینند اول عشق، شور، مستی و دلدادگی و دوم غضب به قاتلین امام حسین(ع) ما بچه‌هایمان را با کینه قاتلان امام حسین(ع) بزرگ می‌کنیم این کینه مقدس در کسی نباشد در مقابل ظلم قلبش نمی‌لرزد، این افراد بدترین آدم‌ها هستند. همین است که به این افراد اگر بگویید در غزه 60 بچه کشته شده‌اند عین خیالشان نیست مثل این است که بگویید مگس کشته شده است. این کسی است کینه مقدس به ظالمان ندارد، حسین تو را در این زمینه تربیت می‌کند و او برای تربیت شما خیلی زحمت کشیده است.