پناهیان - شب عاشورا - حسینه امام خمینی(ره)؛

وقتی انسان بر نصرت الهی تکیه کند چه می‌شود؟

اگر شما بخواهی روی وعده های الهی حساب کنی با دل شیر می توانی تکالیفت را انجام بدی. مثلا نمی‌گی من ...

کد خبر: ۲۱۶۸۳۷

يکشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۱ / November 25, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، حجت الاسلام پناهیان شب گذشته در حسینیه امام خمینی(ره) سخنرانی کردند که بخشی از این سخنرانی در ذیل آمده است:

خداوند وعده هایی که به بندگان مومن خودشان داده اند بعضا مربوط به آخرت است خب در این باره سخنی نیست، معلوم است که یکی از پایگاه های اعتقادی ما و یکی ازموضوعات مهم ایمانی ما همین است که ایمان داشته باشیم به وعده هایی که خداوند متعال برای حیات جاودانه به ما عنایت فرمودند.

ولی بخشی از وعده های خداوند متعال مربوط است به زندگی دنیایی ما. درنیا خداوند متعال برای مومنین در شرایطی که فرامین او را اجرا کنند وعده هایی دارند البته همچنین مجازات های دنیوی هم هست.

البته اگر فقط آخرت بود کار دیدنداری کمی آسان تر می شد چون حساب آخرت از دنیا جدا می شد ما تا وقتی در دنیا بودیم به دین کار نداشتیم با خدا کاری نداشتیم بعد شروع می کردیم به زندگی روزمره خودمون به هر طریقی که می خواستیم زندگی می کردیم.

ولی خداوند با وعده هایی که درباره زندگی دنیا داده اند معلوم می شود که دخالت مستقیم  در نحوه زندگی ما دارند این جور نیست که فقط دستوراتی در دنیا به ما داده باشند و بگویند ما دیگه با شما کاری نداریم ببینیم آخرت چی می شه؟

لحظه به لحظه براساس عملکرد ما پاداش ها و مجازات های الهی در زندگی ما جاری می شود و این برای بعضی ها مشکلاتی را ایجاد می کند که من به آن مشکلات خواهم پرداخت.

اما اجازه بدهید درابتدا از این وعده های دنیوی که خداوند متعال داده بگویم و آیات قرآن را بخوانم تا دل هایمان روشن شود.

خداوند متعال با چه تاکیدی وعده های خودشان را بیان می کنند هم در زندگی اجتماعی و هم در زندگی فردی.

در سوره قافر می فرمایند ما حمایت می کنیم پیامبران خودمان و مومنان را در حیات دنیا رهایشان نمی کنیم، و روز قیامت هم نجاتشان می دهیم.

در سوره روم آیات متعددی درباره نصرت الهی هست که می فرماید: بر ما واجب است که کمک کنیم به مسلمین .

و در جایی دیگر خداوند متعال تصریح می فرمایند که مومنان دلشان قرص باشد به وعده های الهی.

و روایتی از امام صادق(ع) داریم که خداوند تاکید کردند که اگر کسی به یکی از اولیای من اهانت کند به جنگ با من پرداخته است و با شدت هر چه بیشتر به یاری اولیای خودم می پردازم.

تا اینجا برای مومنین این مسئله به وجود آمده که نصرت الهی در کار هست، البته شرط هم دارد معلوم است.

اگر شما خدا را یاری کنید خداوند هم شما را یاری می کنداینکه ما خدا را یاری کنیم خب معلوم است که ما که نمی توانیم برای خدا کاری کنیم خدا هم نیازی به یاری ما ندارد این لطف خداست که به ما عنایت کرده که آقا ببینم تو چیکار می کنی؟

مثل پدری که بچه اش در بغلش است و نان می گیرد و نان را دست بچه می دهد که بیاورد حالا خود بچه در آغوش پدر است.

خدا به بندگانش لطف کرده که می گوید یاران خدا باشید. همان طور که عیسی ابن مریم به حواریون می گوید که به یاری من بیایید یقینا امام زمان هم به دنبال انصار خود می گردد و خدا کند که ما نیز جزء این یاران باشیم.

امشب شبی است که اباعبدالله یاران خویش را انتخاب نهایی کردند.

زمان جنگ شب های عاشورا غوغایی بود در یکی از هیئت ها در زمان دفاع مقدس که خیلی از شهدا در آن سینه می زدند در منبر گفته شد: امشب شهادت نامه عشاق امضا می شود، شهید سید مصطفی ناله ای زد و از حال رفت چند ماه بعد به شهادت رسید.

امشب علاوه بر عزاداری شب ارتباط هم هست هرکس که می خواهد اسمش را بنویسند امشب وقتش هست.

این نصرت الهی است که در زندگی ما جاری می شود.

در مورد زندگی شخصی مان هم همین طور است در زندگی شخصی هم باید تقوا داشته باشی.

خدا می آید دخالت می کند و شیوه اش هم جالب خدا بیان فرموده در قرآن می فرماید ثقوا داشته باش خدا خودش گره ها را باز می کند.

عبارت بعدی که می گویم جوانان دقت کنند دل ها را باز کنید و کمک پروردگار عالم را ببینید.

خداوند می فرماید: اگر تقوا داشته باشی خدا روزی می دهد از جایی که نمی دانی یعنی زیاد  هم دنبال این نباش که حساب و کتاب کنی از کجا می خواهد به من برسد تو وظیفه ات را انجام بده روزی دست خداست خدا تو را پیوند زده به خودش.

یک روایت از امام صادق(ع) می گویم که این آیه را تکمیل کند می فرماید: اصلا خدا ابا دارد روزی مومنین را جز از طریق من یحسب لا یحتسب بدهد.

این ایه ها یک نوع زندگی خاص را جلوی ما می گذارد یک شیوه برنامه ریزی خاص را به ما می دهد، هم در بعد اجتماعی و هم در بعد فردی.

حساب کردن انقدر زیاد روی خداوند متعال البته کار هر کسی نیست. هر کس نمی تواند این جوری با خدا حساب کند.

کار آسون تر می شد اگر خداوند می گفت: من کاری به برنامه ریزی شما ندارم شما کار خودتون را انجام دهید آن وقت دیگه ما عقلمان را به کار می بستیم و براساس نگاه خودمان برنامه ریزی می کردیم اما خداوند متعال به ما فرموده اگر عثلت را به کار می گیری باید خدا را هم در نظر بگیری.

مومنی که روی خدا حساب می کند برنامه ریزی زندگیش طور دیگری می شود. اول در زندگی فردی مثال می زنم.

اگر شما بخواهید روی وعده های الهی حساب کنید با دل شیر می تونی تکالیفت انجام بدی. مثلا نمی گی من امر به معروف و نهی از منکر نمی کنم تو اداره وضعیتم خراب می شود. اگر وظیفت این هست به وضعیتت نگاه نکن وضیعت دست خداست.

اینجا کار مشکل می شه، حاضره برای قیامت کار کنه ولی دنیاشو حاضر نیست ریسک کنه. اگر شما این تکلیفو انجام بدی روزیت کم نمی شه روایت هست که امر به معروف و نهی از منکر روزی آدم کم نمی کنه. حتی در روایت داریم جهاد و شهادت مرگ آدمو نزدیک نمی کنه. شما می خواهید برید جبهه خب ممکنه شهید بشید.

مومن در برنامه ریزیش چی میگه؟ می گه آقا روزی دست خداست بچه ها زمان جنگ وسط گلوله ها می رفتن و چیزیشون نمی شد ایمان می آوردن به خدا ولی این طور برنامه ریزی کار هر کسی نبود.

در یکی از شهرها که اسم نمی برم مادری بود که سفره نذر کرد تا پسرش که در زمان جنگ سرباز بود به سلامت از جنگ برگرده و شهید نشه پسر برگشت و یک هفته بعد با دوچرخه تصادف کرد و ضربه مغزی شد و مرد بستگان ما تعریف می کردند که مادرش در قبرستان شیون می کرد که چرا من سفره نذر کردم بچه ام شهید نشود آن وقت ابن جوری کشته شد.

انقدر حساب کردن روی نصرت الهی کار هر کسی نیست و در مقام برنامه ریزی آدم دست و پایش می لرزد. روزی شما را خدا می سازد دست هیچکس نیست آبرو و عزت شما دست خداست تکلیفت را انجام بده و از فقر نترس خیلی عجیبه کاش بتوانیم روزی در رسانه ها از این داستان های کوچک ببینیم از آدم هایی که در زندگی واقعی شان من حیث لایحتسب را رعایت می کنند.

در اینجا مثالی بزنم از حضرت امام که وقتی این انقلاب را شروع کرد خوشبین ترین آدم ها هم باور نمی کردندکه کار به پیروزی برسد ولی حضرت امام روی چند تا چیز حساب باز کرده بودند. که در صدر آن نصرت الهی بود که کار را پیش می برد.

بعضی ها درطول مسیر انقلاب هستن و الان هم هستن که روی نصرت خدا نمی توانند حساب کنند.

می گن آقا مارو ولمون کن ما را به غیب حواله نده.

بیا رو زمین صحبت کنیم ما الان چند تا موشک داریم ما الان چند تا اسلحه داریم ما الان چند تا ذخیره ارزی داریم؟

ما الان چقدر محاسبات رو منهای نصرت الهی در نظر می گیریم؟

انسانی که منهای نصرت الهی بخواهد برنامه ریزی کند بیچاره است. بدبخت ازل و ابد است.

چرا بدون خدا حساب کتاب کردی؟

حالا من نمی خوام اون ور ماجرا را هم عرض کنم که اگر کسی حساب و کتاب کند و نصرت الهی را رویش حساب نکند و برخی تکالیفش را ترک کند ن وقت خدا به روز سیاه می نشوندش.

چرا روی من حساب نکردی؟

بذارید یه مثال بزنم تو زندگی های فردی مون اینها رو درست بکنیم هیچ وقت در جامعه ای که هر کسی اهل تفکر اهل عنایت و توکل هیچ وقت تو این جامعه نمی شود افکار عمومی را مرعوب کرد. ترسوند به عقب نشینی وادار کرد. نا امید کرد، نا امیدی و ترس گناهانی است که معلوم نیست بخشیده شود.

همان طور که نا امیدی برای یک نفر شرک است در جامعه هم که دیگر راه سعادت برایش باز نخواهد شد.

یه نگاه بکنید به نتیجه تلاش همه رسانه هایی که دارن بمباران می کنند اونا فقط می خوان ته دل آدم را خالی کنند که این همان خصلت ابلیس است.

اینها تحت سیطره ابلیس هستند که دشمن تک تک ماهاست و می خواد فقط ما را مایوس کنند.

علامه طباطبائی می گوید: توکل توکل توسل توسل توسل.

هر کس بخواهد در مورد نصرت الهی صحبت کند می گویند بیایید این داره غیر واقعی صحبت می کند.

ایمانمان را به نصرت خدا باید بالا ببریم، در مدارس باید از دین در آستانه ظهور را یاد داد. باید وظایف منتظران را یاد داد. باید امام مقتدر را شناساند ما عادت به امام مظلوم داریم ولی حضرت مقتدرانه می جنگید.