حجت الاسلام علی اکبری عنوان کرد:

رازی در قرآن که بشر امکان دستیابی به آن را نداشت

خداوند رازی در قرآن دارد که بشر امکان دستیابی به آن را نداشت و آن اینکه می فرماید اگر ...

کد خبر: ۲۱۷۳۰۹

پنجشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۱ / November 29, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» حجت الاسلام علی اکبری شب گذشته در هیئت جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی که در حسینیه هنر  برگزار شد سخنرانی کردند که متن آن به شرح ذیل است.

از جریان اباعبد الله (ع) بیشتر با این جمله که در شرایط حساس توسط امام بیان شده است انس داریم و آن جمله هل من ناصر است.

این بحث یاری رسانی را از منظر قرآنی مورد بحث قرار می دهیم چرا که امام قرآن ناطق و حجت خدا است. تعبیر زیبای پیامبر اعظم (ع) در حدیث ثقلین و عدم جدایی قرآن و عترت به این موضوع اشاره دارد.

امام حسین (ع) در صحنه کربلا با عنوان حجت و ولی خدا حضور دارد. حجت خدا وقتی هل من ناصر می گوید از زبان خود نمی گوید.

این جمله اگر ترجمه و تحلیل توحیدی شود بدین صورت است که خدای متعال در قرآن با یک تعبیر لطیف اعلام می دارد آیا من را یاری می کنید. «ان تنصر الله ینصرکم» این همان معنی هل من ناصر است.

اگر این معنا از کلام حضرت کشف شود نگاه ما متفاوت، عمیق و فوق العاده سازنده خواهد شد.

برای روشن شدن این مسئله ما با یک اصل قرآنی مواجهیم که از نظر جایگاه، در ساختار قرآنی در مرکز و قلب قرار می گیرد و همه اصول حول این محور قرار می گیرد.

برای روشن شدن این اصل از چند آیه کمک می گیریم چرا که قرآن مجموعه متحد است. خداوند با صراحت اعلام می دارند که چه کسی است در مقابل اجر به من قرض الحسنه دهد.

خداوند رازی در قرآن بیان کرده اند که بشر راه دستیابی به آنرا نداشت و آن این است که «اُذکرونی اَذکرکم»

خداوند به صورت صمیمی می فرمایند اگر از من یاد کنید من هم از شما یاد می کنم که این جملات به تفکر زیاد نیاز دارد.

آیه دیگری که با که با جمله امام حسین مرتبط است نیاز به مقدمه دارد و آن اینکه تمام پیامبران در مواجهه با مردم خود ذکر کرده اند که ما از شما مزدی نمی خواهیم اما در مورد رسول اکرم این مورد فرق می کند.

پیامبر در سوره شوری از مردم، مودت نسبت به اهل بیت خودشان را طلب می کنند و این آیه، از همان مصادر قبلی است.

این آیه بسیار شیرین است چرا که نماینده خدا از انسان ها در خواستی دارد.

خداوند با این درخواست پیامبر میدان پرواز انسان را تا بی نهایت باز می گذارد.

پیامبر در واقع از تکریم خداوندی نمایندگی می کند.

پس آن اصلی که به صورت منظومه و نقطه ثقل برای مفاهیم دیگر می باشد اصل کرامت است.

خداوند بر اساس اصل کرامت و با دستی باز با بنده های خود برخورد می کند و در مقابل کارهای نیک بندگان به صورت کثیر و در بعضی از کارها بی نهایت پاداش می دهد.

ادبیات پیامبر هم برای رساندن انسان به قله ادبیات تکریم و کریمانه است.

به همین دلیل است که پیامبر بر خلاف سایر پیامبران مزد رسالت می خواهند و در ادامه برای روشن شدن انسان های ساده می فرمایند که این مزد برای بالا بردن و صعود خود شما است.

حسین (ع) با ندای هل من ناصر خود تمام تاریخ و فطرت ها را مورد خطاب قرار داده است.

امام مبسوط الید است یعنی تمام قوای علم در دست اوست و مظلومیت امام حسین (ع) در همین مبسوط الید بودن است.

پس معنای هل من ناصر امام حسین (ع) بدین صورت تبیین شد.