صدا و سیما و قانون حمایت از معلولان؛

معلولیت رسانه ملی نسبت به معلولان

بر طبق قانون حمایت از معلولان، صدا و سیما وظیفه دارد دو ساعت از برنامه‌های خود را به این قشر ضعیف جامعه اختصاص دهد، اما تلویزیون نه تنها به این امر مهم نپرداخته، بلکه در روز جهانی معلولان ...

کد خبر: ۲۱۸۱۰۹

چهارشنبه - ۱۵ آذر ۱۳۹۱ / December 05, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» - حیان علوی؛ جمعیت جامعه معلولان در ایران به حدود دو و نیم تا سه ملیون نفر می رسد؛ این در حالی است که سوم دسامبر مطابق با 12 آذر ماه به عنوان روز جهانی معلولان نامیده شده است.

جامعه معلولان و خانواده های آنها به دلیل شرایط خاص و استثنایی که در آن قرار گرفته اند، نیازمند حمایت های جدی اقتصادی، اجتماعی، آموزشی و عاطفی هستند.

یکی از نهادهایی که در بالا بردن سطح کیفی زندگی معلولان تاثیر قابل توجهی دارد، صدا و سیماست؛ تلویزیون با تولید برنامه هایی ویژه این قشر و خانواده های آنها می تواند قدمی مؤثر در آموزش مهارت های زندگی و تامین نیازهای فراغتی آنها بردارد.

خانواده های معلولان از جمله قشرهای تحت فشار هستند که از جنبه های متفاوت، به حمایت و آموزش احتیاج دارند؛ به عنوان نمونه نحوه برخورد با یک معلول در خانواده و تهدیدات و فرصت هایی که برای دیگر اعضای خانواده ممکن است پیش بیاید موضوع بااهمیت و مورد نیاز جامعه برای برنامه سازی است.

صدا و سیما تریبونی غیرفعال برای خواسته‌های معلولان

روز جهانی معلولان را می توان فرصتی برشمرد تا رسانه ملی به تربیونی مردمی تبدیل شود و به بهانه این مناسبت از دردها و معضلات معلولان و خانواده های آنها صحبت کند و مشکلات این قشر از جامعه را به نحو جدی نه تنها مطرح کند، بلکه خواسته ها و نیازهای آنها را از مسئولان مطالبه نماید.

مشکلات جدی معلولان از قبیل اشتغال و درآمدزایی، رفت و آمد و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، دسترسی به اطلاعات از جمله روزنامه ها و فضای مجازی مواردی است که صدا و سیما با تکیه بر آن می تواند زمینه مناسبی برای پیگیری و طلب این گونه خواسته ها برای این قشر سه میلیونی فراهم کند.

همچنین صدا و سیما با دادن آگاهی و نگاهی واقعی به مخاطبان خود می تواند آنها را در یاری کردن معلولان آموزش دهد و قشر عظیمی از جامعه و کمک های مردمی را به سمت آنها جلب کند؛ مطمئناً مراد از کمک های مردمی تنها حمایت مالی و اقتصادی نیست؛ به عنوان نمونه آموزش نحوه رفتار با همسایه یا اقوامی که فرد معلولی در خانواده آنها وجود دارد نیز از بسترهای مهم آماده سازی جامعه در برخورد بهتر و مناسب تر با قشر معلولان و خانواده های صبور آنهاست.

صدا و سیما و قانون حمایت از معلولان

با توجه به این که یکی از مواد قانون جامع حمایت از معلولان مربوط به صدا و سیماست و در آن تصریح شده که سازمان صدا و سیما باید دو ساعت از برنامه‌های خود را به معلولان اختصاص دهد، اما متاسفانه شاهد عملکرد ضعیف و ناکارآمد صدا و سیما در روز جهانی معلولین بودیم.

جریان و سیاست کلی که صدا و سیما در برنامه سازی برای معلولان و خانواده های آنها طرح ریزی می کند بر محوریت موارد خاصی از معلولان است که توانایی های خاص و استثنایی در زمینه های هنری و تحصیلی کسب کرده اند؛ بیان توانمندی های معلولان با وجود محدودیت هایی که دارند، نکته مثبت و امیدوارکننده ای است، اما سوال این جاست که نشان دادن تعدادی از معلولان و توانمندی های آنها در عرصه های خاص هنری، برای گرامیداشت روز معلولان کفایت می کند؟

نگاه صدا و سیما به مسائل معلولان صرف پر کردن آنتن بود

آیا از معلولیت تنها به عنوان یک فرصت یاد کردن، نگاهی یک طرفه و کلیشه ای نیست؟ واقعیت های تلخ و گزنده ای در زندگی خصوصی، اجتماعی، کاری و تحصیلی معلولان وجود دارد که نیاز به پرداخت و تبیین آن در صدا و سیما و حداقل در روز جهانی معلولان احساس می شود.

صدا و سیما تنها با تمرکز بر معدود افراد معلول که توانسته اند به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کنند، برنامه های شیرین و جذابی را به بهانه روز معلولان بر روی آنتن می فرستد، غافل از این که روز جهانی معلولان می تواند فرصتی مناسب برای جذب حمایت ها و نگاه های مردم و مسئولان به مشکلات این قشر ضعیف جامعه باشد.

برنامه سازی برای روز جهانی معلولان در صدا و سیما و رویکرد غالب و کلی به آن را می توان بسیار ناکارآمد و اجحافی بزرگ در حق معلولان و خانواده های آنها دانست.

صحبت از توانمندی های این عزیزان بسیار دلنشین و روح انگیز است، اما همه ما به خوبی می دانیم که مشکلات و معضلات این قشر جامعه در وهله نخست احتیاج به دیده شدن و درک شدن دارد؛ صرف پخش تولیداتی با رویکرد توانمندی های معلولان نه تنها لطفی در حق آنها نیست، بلکه انکار واقعیت تلخ و گزنده ای است که احتیاج به بازگویی دارد.

به امید روزی که سیاست های کلان صدا و سیما در جهت گیری با معضلات معلولان هدفمندانه و دردمدار باشد.