کارشناسان در مورد هفته کتاب می‌گویند؛

مخدومی: هفته کتاب بیشتر در بیلان‌ کاری و تبلیغات نمود دارد

نویسنده کشورمان در خصوص برنامه‌های هفته کتاب گفت: متاسفانه دستاوردهای فرهنگی مانند هفته کتاب بیشتر در بیلان‌های کاری و ...

کد خبر: ۲۱۸۱۷۶

چهارشنبه - ۱۵ آذر ۱۳۹۱ / December 05, 2012

رحیم مخدومی در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، در خصوص تاثیرگذار بودن هفته کتاب در اشاعه فرهنگ کتاب و کتابخوانی در جامعه گفت: مسلما هر طرح فرهنگی ای که در جامعه اجرا می شود فی نفسه طرح خوب و مفیدی است چرا که نشان دهنده دغدغه مسئولین فرهنگی است.

وی با بیان اینکه تاثیرگذاری طرح های فرهنگی در جامعه به نحوه اجرایی آنها باز می گردد، بیان داشت: باید دید آن هدفی که برای برنامه های فرهنگی در نظر گرفته شده است به درستی اجرا می شوند یا دچار اعمال سلیقه شده و از مسیر خود منحرف می گردند.

این نویسنده کشورمان افزود: متاسفانه دستاوردهای فرهنگی مانند هفته کتاب بیشتر در بیلان های کاری و تبلیغات نمود پیدا می کنند و این آفت در فرهنگ به طور عام و در مقوله کتاب به طور خاص دیده می شود.

مخدومی با بیان اینکه برای اجرایی کردن یک طرح در کشور ارگان ها و سازمان های زیادی پای کار می آیند و بخش نامه و تبلیغ می کنند، گفت: تعداد کسانی که ادعای اجرایی کردن طرح ها را دارند زیاد است ولی متاسفانه هیچ وقت ارزیابی دقیق و درستی از کارهای انجام شده صورت نمی گیرد.

وی با بیان اینکه در کشور ما اگر ارتقایی صورت بگیرد ارتقای آماری است، اظهار داشت: به طور مثال در بحث کتاب دغدغه اصلی این است که چه تعداد کتاب تالیف، چاپ و توزیع شده و توجهی به اینکه چه تعداد از افراد جامعه از خواندن آن کتاب تاثیر گرفته اند، نمی شود.

این نویسنده کشورمان با اشاره به اینکه در کشور ما مرحله کتاب خواندن آخرین مرحله است، اضافه کرد: ما فکر می کنیم اگر کتابی خوانده شود کار فرهنگی ای صورت گرفته که این تصور اشتباهی است.

مخدومی با ارائه راهکاری برای کیفی شدن بیشتر برنامه های هفته کتاب گفت: برای این امر باید یک آسیب شناسی قوی صورت گیرد و با این کار  می توان مسیر درست را از نادرست تشخیص داد و در مسیر درست گام برداشت.

وی در همین زمینه افزود: با این کار متوجه می شویم که آیا تا به حال در مسیر درستی حرکت کرده ایم یا خیر.

وی ادامه داد: آسیب شناسی برنامه های هفته کتاب از جمله کارهای بر زمین مانده است که متاسفانه خود این آسیب شناسی نیز گاهی دچار آمار و ارقام می شود.

نویسنده کشورمان با ارائه پیشنهادی در این خصوص گفت: اگر تیمی مستقل از سازمان ها و نهادهای متولی فرهنگ تشکیل شود و به آسیب شناسی برنامه های فرهنگی جامعه بپردازند می توانیم بیماری فرهنگی کشور را پیدا کرده و برای درمان آن به دنبال دارویی مناسب بگردیم.

وی در پایان خاطر نشان کرد: ما باید مراحل بیماریابی فرهنگی و درمان آن را جدی بگیریم چرا که اگر این دو مرحله جدی گرفته شوند بدون شک بسیاری از مشکلات فرهنگی جامعه حل خواهد شد.