نیم ترم آزاد اندیشی در دانشگاه‌ها-19؛

خواب زمستانی کرسی‌ها در دانشگاه علوم پزشکی مازندران

با وجود اینکه مقام معظم رهبری در دیدار خود با نخبگان علمی متولیان دانشگاه را نسبت به تعلل بی‌مورد در را‌ه‌اندازی کرسی‌های آزاد اندیشی مواخذه و مورد ...

کد خبر: ۲۱۹۲۲۰

شنبه - ۲۵ آذر ۱۳۹۱ / December 15, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، کرسی های آزاد اندیشی در مقام تعریف نه تنها جایی برای رشد علوم درسی، بلکه مکانی امن برای رشد فرهنگ و بینش مندی جامعه است، جایی که در آن پرسیدن سوال هیچ مانعی ندارد و همه جمع شده اند تا در نگاه اول با دید تئوریک و بعد با بعمل درآوردن تئوری ها به رشد و تعالی جامعه کمک کنند.

همه می دانند که اگر اختلاف سلیقه و نظر وجود نداشت، رکود و کندی جای رشد و نشاط را در جامعه می گرفت، به همین خاطر کرسی های آزاداندیشی در مقام تعریف جایی برای مقابله افکار و نظریات قلمداد می شود.

با ایجاد کرسی های آزاد اندیشی، دانشجو می تواند نظرات و افکار خود را بیان و نقد سازنده داشته باشند؛ همچنین کرسی های آزاد اندیشی بخش مهمی از مسیر تعمیق بصیرت سیاسی در دانشگاه را هموار می کند.

مقام معظم رهبری در دیدار خود با نخبگان علمی ضمن مواخذه و مورد عتاب قرار دادن متولیان دانشگاه نسبت به تعلل بی مورد در راه اندازی کرسی های آزاد اندیشی، فرمودند: «آزاداندیشی واقعی با اقداماتی مانند ایجاد کرسی های آزاد فکری- سیاسی و معرفتی در دانشگاه ها و بحث منطقی دانشجویان برای درک حق و حقیقت محقق می شود.»

در این میان دانشگاه علوم پزشکی مازندران به عنوان یکی از دانشگاه های محوری و مادر مازندران پس از گذشت 80 روز از آغاز سال تحصیلی جدید و با وجود تاکیدات بی شمار مقام معظم رهبری مبنی بر برگزاری کرسی های آزاد اندیشی، هنوز هیچگونه کرسی ای برگزار نکرده است.

تشکل های دانشجویی باید بگویند چرا کرسی برگزار نمی شود

حجت الاسلام مستقیمیان، مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی مازندران در پاسخ به چرایی برگزار نشدن کرسی های آزاد اندیشی در دانشگاه‌ گفت: مخاطب کرسی های آزاداندیشی، تشکل های دانشجویی هستند و اگر گلایه ای هم هست باید از تشکل ها شود، که چرا کرسی ها را خوب برگزار نمی کنند.

وی افزود: دانشجویان و تشکل های دانشجویی باید موضوع دهند، سخنران را مشخص کنند، زمان را تنظیم کنند و ما نیز باید این امکانات سخت افزاری را برای آنها فراهم کنیم که البته در حد توانمان این کار را انجام می دهیم؛ اما تشکل های دانشجویی وظیفه اجرای این طرح را بر عهده دارند و این کم کاری از جانب آنهاست.

مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی مازندران تصریح کرد: علاوه بر اینکه مسئولان دانشگاه، نهاد رهبری در این بخش مسئولیت دارد و وظیفه مان بسترسازی و حمایت است، نتوانستیم در این بخش به طور کامل به وظیفمان عمل کنیم.

مستقیمان عدم استقبال از برنامه ها توسط دانشجویان را یکی از معضلات برگزاری این کرسی بیان کرد و افزود: دانشجویان رشته های پزشکی به نسبت دانشجویان دیگر رشته ها علاقه کمتری را نسبت به حضور در این برنامه ها نشان می دهند و البته این می تواند به دلیل پایین بودن سطح کیفی برنامه های ما باشد.

وی ادامه داد: وقتی دانشجو می بیند که برنامه های اجرا شده با خواسته ها و سطح توقعات او مطابقت ندارد و برنامه دارای سطح پایینی است مسلما در برنامه های آینده شرکت نخواهد کرد.

متولی اصلی برگزاری کرسی ها تشکل های دانشجویی هستند

هوشنگ اکبری، معاون فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مازندران کرسی های آزاد اندیشی را بیان آزادانه و منطقی نظر افراد بدون ترس از ساختارهای رایج در دانشگاه ها دانست و گفت: هدف از برگزاری کرسی های آزاد اندیشی آموختن آداب و رسوم آزادی به دانشجویان و شرکت کنندگان است.

وی افزود: رهبر فرزانه انقلاب اسلامی با فرمان برگزاری کرسی های آزاداندیشی در تلاش برای عقلانی کردن جامعه ای بود که جوانان در محوریت آنان قرار داشتند.

معاون فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مازندران هدف کرسی های آزاد اندیشی را تمرین عقلانیت و آموختن ادب آزاد اندیشی دانست و گفت: مسئولان دانشگاه در برگزاری این کرسی ها باید علاوه بر تامین امنیت، فضای اخلاقی مناسبی برای طرح مطالب و نظرات مختلف ایجاد کنند.

اکبری با بیان اینکه در کرسی های آزاداندیشی، فکر و اندیشه تولید نمی شود، افزود: محل تولید علم و اندیشه کرسی های نظریه پردازی است که در آن صاحب نظران و اساتید مختلف به بحث و گفت وگو در یک زمینه خاص می پردازند.

وی ادامه داد: حوزه مناظرات و آزاد اندیشی ها معرفتی و سیاسی است و در صورتی که متولی برگزاری آن دولت باشد، با شکست مواجه خواهد شد.

معاون فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مازندران متولی اصلی برگزاری کرسی های آزاد اندیشی را نهادها و تشکل دانشجویی در دانشگاه ها دانست و تصریح کرد: نگاه تشریفاتی یا تهدید کننده به کرسی های آزاد اندیشی به مانند قیچی دو لبه مانع برگزاری آن است.

اکبری با بیان اینکه گاه با سخت گیری های مفرط، کرسی های آزاد اندیشی به کالای قاچاقی که باید به صورت پنهانی برگزار شود، تبدیل می شود، گفت: برخی اوقات نیز با نگاه تشریفاتی مسئولان، کرسی های آزاد اندیشی فرصتی برای ارائه آمار و عملکرد تبدیل می شود.

مسئولان خواستار تشریفاتی برگزار شدن کرسی ها هستند

علی عبداللهی، مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران برگزار نشدن کرسی آزاداندیشی را مهم ترین معضل کرسی‌ها خواند و گفت: همه ابهاماتی که در مسئله کرسی ها وجود دارد چه برای دانشجویان و چه برای مسئولان، با برگزارشدن کرسی از بین می رود؛ بالاخره تا کرسی برگزار نشود که نمی‌شود به نقاط قوت و ضعف آن پی برد.

وی در ادامه با اشاره به ترس مسئولان از به خطر افتادن مسئولیت‌شان در دانشگاه ها افزود: نگاه روسای دانشگاه‌ها به این مسئله تهدید محور است.

مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران بیان داشت: معمولا مسئولان دانشگاه خواستار آرام بودن فضای دانشگاه هستند و فضای انتقادی نسبت به نظام و مبانی اعتقادی را نیز تشنج و اغتشاش و بر هم خوردن نظم تلقی میکنند و حاضر به هزینه دادن برای کسب منغعت بالاتر که آن روشن شدن حقیقت است، نمیباشند.

عبداللهی با بیان اینکه چه بسا شک و نا آرامی ای که منجر به یقین شود به مراتب از آرامش جاهلانه بهتر است، تاکید کرد: کرسی ها نیز از این نگاه مصون نمانده اند و هر کجا که این نظم ظاهری به هم بخورد، مسئولان دانشگاه نه تنها در برگزاری آن همکاری نمیکنند؛ بلکه در مواردی مانع برگزاری نیز میشوند.

وی افزود: برای مثال ما برای برگزاری این کرسی ها موضوعات و سخنرانان خود را به دانشگاه اعلام می کنیم و اغلب اوقات با موضوعات و سخنرانان ما موافقت نمی شود و  یا موافقت با آن طی یک پروسه بلند رخ می دهد که این کار برگزاری کرسی ها را برای ما دشوار کرده است.

مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران تاکید کرد: آیین نامه هاى ابلاغی که هر از گاهی از وزارت علوم ارسال می شود به یکی از عوامل محدود کننده برگزاری کرسی ها در دانشگاه تبدیل شده است.

عبداللهی افزود: دولتی کردن کرسی ها و دخالت دادن مسئولان برای تصمیم سازی در این زمینه اشتباهی است که رهبر انقلاب خود به آن اشاره نموده و به دانشجویان تاکید کردند که خود متولی برگزاری کرسی ها باشید.

به نظر می رسد دعوای میان تشکل های دانشجویی و دانشگاه در مقصر دانستن یکدیگر تمامی ندارد و نتیجه این دعوا چیزی نیست جز برگزار نشدن کرسی های آزاد اندیشی.

در این میان مسئولان دانشگاه با سنگ اندازی و دغدغه مند نبودن و شعار دادن مانع برگزاری کرسی های آزاد اندیشی می شوند؛ اما مقصر اصلی این دعوا دانشجویان هستند، چرا که با محافظه کاری، عدم مطالبه گری از مسئولان دانشگاه و همچنین تنبلی و سستی پیگیر برگزاری این کرسی ها از مسئولان دانشگاه نمی شوند و با «نه» اولیه مسئولان سرد می شوند و تنها نتیجه ای که از این سستی می گیرند، برگزار نکردن کرسی ها و پشت گوش انداختن آن است.

نتیجه این می شود که 80 روز از سال تحصیلی گذشته و هیچ کرسی در دانشگاه برگزار نمی شود و انگار نه انگار که مقام معظم رهبری بارها و بارها در خصوص برگزاری این کرسی ها تذکر داده اند.