سروده مؤدب برای خلیل عمرانی؛

جوبارها زلالند در سایه سار آنها ...

جوبارها زلالند در سایه سار آنها/ خود گر چه گاه غمگین، گمگشته در غبارند/ آرامش بسا گل از شانه‌های آنهاست/هر چند با نسیمی آرام، بی‌قرارند

کد خبر: ۲۱۹۴۴۷

چهارشنبه - ۲۲ آذر ۱۳۹۱ / December 12, 2012

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، علی محمد مؤدب، شاعر آیینی کشورمان، شعری در سوگ مرحوم خلیل عمرانی سروده است.

متن این شعر به شرح ذیل است:

سرریز از ترانه، سرشار از بهارند
سرشاخه های جوشی، جشن شکوفه دارند

هر شاخه صد پرنده، هر حنجره صد آواز
در سایه شان همیشه آوازها به بارند

گلها شکیل و مومن، گلها رشید و روشن
تصویر آفتاب است هر دانه ای بکارند

جوبارها زلالند در سایه سار آن ها
خود گر چه گاه غمگین، گمگشته در غبارند

آرامش بسا گل از شانه های آنهاست
هر چند با نسیمی آرام، بی قرارند

در کوهسار رویا، محکم تر از حقیقت
سرشاخه ها به جوشند زین گونه بی شمارند
‫

سرشاخه های جوشی، آغاز رودخانه
‫دریایی از شکوفه، در چشم چشمه سارند

دل گرم مهر خورشید، سر گرم با شکفتن
مثل همیشه حتی وقتی که داغدارند

سرشاخه های جوشی با پوشش شکوفه
تزئین جاده های بسیار انتظارند