پژوهشگر برتر فارس:

راز موفقیت دنیای امروز خود انتقادی و پرسشگری است

پژوهشگر منتخب و برتر سال 91 در فارس با بیان اینکه برای شناسایی عوامل ریشه‌ای مؤثر بر بسیاری از پدیده‌ها، چاره‌ای جز پژوهش نیست، گفت: راز موفقیت دنیای امروز خود انتقادی و پرسشگری است.

کد خبر: ۲۲۰۴۷۲

سه‌شنبه - ۲۸ آذر ۱۳۹۱ / December 18, 2012

علی سلطانی در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در شیراز، در حاشیه نمایشگاه دستاوردهای پژوهشی استان فارس در مجتمع فرهنگی رفاهی دانشگاه شیراز بیان داشت: پژوهشگران باید تلاش کنند که اعتماد دستگاه های اجرایی را جلب، و فاصله عمیقی که بین صنعت و دانشگاه وجود دارد را پر کنند.

وی با اشاره به به شرایط امروز اقتصادی کشور و تهدیدهایی که علیه منافع ملی ما وجود دارد، افزود: پژوهش ها باید کاملا مسئله گرا و در پاسخ به نیازهای اساسی جامعه تعریف شوند.

دستگاه های اجرایی و بخش خصوصی پژوهشگر را به عنوان یک لوکسر قلمداد نکنند

استادیار دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز ادامه داد: دستگاه های اجرایی و بخش خصوصی نباید پژوهشگر را به عنوان یک لوکسر قلمداد کنند.

سلطانی با بیان اینکه برای شناسایی عوامل ریشه ای و کلان مؤثر بر بسیاری از پدیده ها چاره ای جز پژوهش نیست، خاطرنشان کرد: راز موفقیت دنیای امروز خود انتقادی بودن و پرسشگری است.

وی تصریح کرد: باید هسته های فکری و اتاق فکر در سطح دستگاه های اجرایی تعریف شود که پژوهشگران به عنوان مغز متفکر و مرکز کارشناسی دستگاه ها تلقی شوند و نسبت به شناسایی نیازهای دستگاه مربوطه در قالب مسئله تحقیق اقدام کنند.

این پژوهشگر نمونه سال 91 در فارس اضافه کرد: طبیعی است که دانشگاه احساس کند باید پژوهش های انجام شده چه در قالب طرح پژوهشی و یا پایان نامه به عنوان نسخه ای برای درمان بخشی از مشکلات جامعه استفاده شود.

سلطانی با تاکید بر اینکه در این شرایط دقت و حساسیت پژوهشگران بیشتر خواهد شد و آنها نیز متوجه عواقب و پیامدهای پژوهش های خود خواهند بود، گفت: دانشگاه باید از حالت کمیت گرایی و منولوگ بودن بیرون آید.

وی تصریح کرد: کلاس ها در سطح کارشناسی ارشد باید به کارگروه های بحث و گفت‌وگو تبدیل شود و دانشجو و استاد در نقادی ها و بحث ها جدی ورود پیدا کنند تا انگیزه ای برای پرسشگری بیشتر و جستجو برای پاسخ دادن به پرسش ها از منابع مختف ایجاد شود.

استادیار داشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز خاطرنشان کرد: تا زمانی که استاد در نقش سخنران و دانشجو در نقش مستمع در کلاس حضور پیدا می کنند، روح پژوهش در کلاس های درس زنده نخواهد شد.