گزارشی از حرمت‌شکنی فتنه گران در روز عاشورای 88؛

وقتی مردم خداجوی موسوی چادر از سر زنان کشیدند!/ آغازی بر پایان یک فتنه

حرمت شکنی روز عاشورا در سال 88 تا جایی پیش رفت که عده ای حتی ترسی از کشیدن چادر از سر زنان عزادار نداشتند.

کد خبر: ۲۲۱۵۲۰

چهارشنبه - ۰۶ دی ۱۳۹۱ / December 26, 2012

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، با توجه به نزدیک شدن به حماسه ی 9 دی، انتخابات ریاست جمهوری و واقعه عاشورای 88، این خبرگزاری درصدد برآمده تا با تهیه گزارش مفصلی از حوادث عاشورای 88 علاوه بر یاداوری آن روز تلخ، گزارشی از لحظه به لحظه این روز ارائه دهد و اذهان را بر واقعیتی روشن کند که ممکن است بر اثر مرور زمان از یاد رفته باشد.

آماده سازی فتنه گران برای یک فاجعه

بنا بر این گزارش، در حالی که التهابات ناشی از اهانت به عکس امام خمینی(ره) در روز 16 آذر هنوز فروکش نکرده بود، رسانه های خارجی و رسانه های ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی (خارج نشینان) با تبلیغات گسترده ای که به راه انداختند، برنامه ای را برای تاسوعا و عاشورای 88 تدارک دیدند.

تبلیغات گسترده در این باره اما سبب شد تا تنها در تاسوعای 88 جمعیتی بیش از 500 نفر در خیابان انقلاب جمع شوند و شعارهای انحرافی سر بدهند. برخورد سنگین نیروی انتظامی با این افراد در روز تاسوعا سبب شد تا برخی نهادهای مسئول پیش‌بینی کنند، روز عاشورا مشکل حاد امنیتی وجود نخواهد داشت.

از سوی دیگر برگزاری مراسم روز عاشورا در تکایا، حسینیه‌ها و مساجد سبب شد تا از ساعات اولیه 4 دی ماه 1388، جماعت طرفداران موسوی در خیابان‌های مرکزی تهران، دست به اغتشاش و حرمت شکنی بزنند.

این افراد که به صورت سازماندهی شده و بدون حمل هرگونه ادوات مخصوص عزاداران و دسته‌جات عزاداری، نمادهای سبز را حمل می‌کردند، به صورت گروهی از خیابان اسکندری به سوی تقاطع خیابان توحید، میدان فردوسی به سمت میدان انقلاب، میدان امام حسین(ع)، پل چوبی، خیابان حافظ به سمت چهارراه کالج و چهارراه ولی‌عصر حرکت کردند و با اخلال در عبور و مرور عزاداران و مردمی که در تردد به سمت مجالس عزاداری بودند، شعارهای انحرافی سردادند.

طرفداران موسوی شعارهای «مرگ بر دیکتاتور»، «یا حسین میرحسین» و «مرگ بر اصل ولایت فقیه» را در حالی که دست‌های خود را بالای سر گرفته و کف می‌زدند، تکرار می‌کردند.

این افراد که به چوب، چماق و سنگ مسلح بودند، پس از هر درگیری با نیروهای انتظامی و متفرق شدن، به خیابان‌های فرعی هجوم می‌آوردند و به تخریب اموال عمومی بویژه شکستن شیشه‌ها می‌پرداختند. آشوبگران در تقاطع اسکندری- آزادی با کندن میله‌های خطوط ویژه اتوبوس‌های تندرو و قرار دادن آنها در وسط خیابان تلاش کردند تردد مردم را مختل کنند.

این افراد هر خودرویی را که گمان می‌کردند ارتباطی با نیروهای انتظامی و یا مردم مسلمان و عزادار دارد، با سنگ مورد حمله قرار می‌دادند. اغتشاشگران در تقاطع کریمخان- حافظ، دو خودروی پلیس را آتش زدند.

بنا بر این گزارش، این افراد همچنین در مسیرهای اصلی مانند خیابان انقلاب و خیابان کریمخان، اقدام به آتش زدن سطل‌های زباله و قرار دادن آنها در وسط خیابان کردند؛ به طوری که دود ناشی از این اقدام برخی خیابان‌ها را فراگرفت.

در میدان ولی عصر نیز اغتشاشگران با آتش زدن کیوسک نیروی انتظامی و یک خودروی پلیس به پایکوبی مشغول شدند. در حاشیه میدان ولی‌عصر(عج) تهران پرچم‌های مقدس یا زهرا(س) و یا حسین(ع) توسط حامیان موسوی پاره و به آتش کشیده شد.

اما شدیدترین درگیری‌ها در زیرپل کالج، خیابان حافظ و چهارراه ولی عصر رخ داد؛ اغتشاشگران جمعی از کادرهای نیروی انتظامی را به گروگان گرفتند و بشدت مضروب کردند. چند جوان نیز با ظاهر حزب‌اللهی مورد ضرب و جرح شدید قرار گرفتند و از سوی جریان سبز هتک حیثیت شدند.

همچنین چند بانک و مغازه‌های شخصی در زیر پل کالج و نیز مرکز بسیج وزارت نفت در خیابان حافظ به آتش کشیده شد.

همهاین اتفاقات در حالی رخ می داد که با نزدیک شدن به ظهر و انتشار خبر هتک حرمت روز عاشورا در هیئات مذهبی و مساجد، عزاداران حسینی به خیابان‌های مرکزی تهران گسیل شدند و شمار قابل توجهی از مردم نیز در تقاطع انقلاب- فلسطین تجمع کردند و با سردادن شعارهای انقلابی از جمله «لبیک با خامنه‌ای، لبیک با حسین است» و سینه‌زنی، اقدامات خرابکارانه اغتشاشگران را محکوم کردند و سعید حدادیان در جمع این افراد اقدام به مرثیه‌سرایی کرد.

همچنین بعد از اذان ظهر حوالی ساعت 14 با حضور گسترده نیروهای امنیتی و نیروی انتظامی، تعداد زیادی از اغتشاشگران بازداشت شدند و نیروهای انتظامی کنترل اوضاع را در خیابان انقلاب در دست گرفتند و مردم با سردادن شعارهای انقلابی به طرف میدان فردوسی راهپیمایی کردند.

راهپیمایان شعارهای «الله اکبر خامنه‌ای رهبر»، «حزب فقط حزب‌الله، سیدعلی روح‌الله»، «منافق حیا کن عاشورا را رها کن»، «مرگ بر منافق»، «حزب فقط حزب علی رهبر فقط سید علی»، «ماشاء‌الله حزب الله»، «این همه لشکر آمده به عشق رهبر آمده» و «وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد ارتش عالم نتواند که جوابم دهد» را سر می‌دادند.

تعداد زیادی از بانوان عزادار حسینی(ع) نیز در خیابان حافظ به سمت تقاطع کالج راهپیمایی کردند.

در ادامه، راهپیمایان که پرچم‌های عزای حسینی و پرچم جمهوری اسلامی ایران را در دست داشتند، با سر دادن شعارهای انقلابی مانند «حزب فقط حزب علی رهبر فقط سید علی» حرکت اغتشاشگران را محکوم کردند.

همچنین گروه‌های مردمی با حرکت روی پل حافظ - جمهوری علیه اغتشاشگرانی که تعدادی از آنها در مسیر خیابان جمهوری بودند، شعار دادند.

صدها موتور سوار نیز که پرچم‌های هیئت خود مرکب از «یا حسین»، «یا مهدی ادرکنی» و ... را به دست گرفته بودند، بطور مستمر در خیابان انقلاب به گشتزنی پرداختند.

و حدود ساعت 16 آرامش به خیابان‌های تهران بازگشت و نیروهای انتظامی در این خیابان ها مستقر شدند.

حمله به نمازگزاران

همچنین ظهر روز عاشورا عده‌ای از حامیان موسوی، با حضور در میدان جمهوری اسلامی و مشاهده برگزاری نماز ظهر عاشورا در هیئت رهپویان آل طاها، به عزاداران حسینی حاضر این هیئت هجوم آورده و به سمت آنها سنگ‌پراکنی کردند.

این افراد که نمادهای سبز رنگ نیز با خود حمل می کردند، تعدادی از نمازگزاران را مورد ضرب و شتم قرار داده و با سنگ‌پراکنی به سوی حجت‌الاسلام صالحان، امام جماعت این هیئت، وی را مجروح کردند. علاوه بر امام جماعت این هیئت، تعداد دیگری از عزاداران حسینی در این هیئت نیز به جهت سنگ‌پرانی و ضرب و شتم این افراد، مجروح شدند.

حجت‌الاسلام صالحان، امام جماعت نماز میدان جمهوری اسلامی در این باره می‌گوید: «این نماز حدود 12 سال سابقه دارد و در ضلع شمال شرقی میدان جمهوری اسلامی برگزار می شود و تقریباً بنیان نمازهای ظهر عاشورا در تهران و شهرستان ها را همین نماز گذاشته است.

افرادی که در این نماز شرکت می‌کنند دو قشر هستند؛ یک قشر افرادی که متعلق به هیئت (آل طاها) هستند و عده‌ای از مردم هم فقط برای اقامه این نماز در میدان جمهوری حضور پیدا می‌کنند.

صالحان با بیان اینکه همیشه این نماز در فاصله میدان جمهوری و ارومیه انجام می‌گیرد، تصریح کرد: بخاطر عملیات مترو دو سال است این نماز در فاصله بین خیابان ارومیه و شهید کلهر که دقیقاً یک چهارراه بعد از میدان آزادی است، برگزار می‌شود.»

با اطلاع رسانی‌هایی که صورت گرفته بود، جمعیت خوبی در این مراسم حضور پیدا کرد؛ لذا هرسال بخاطر حضور جمعیت از ساعت11:30 مقابل خیابان ارومیه بسته می‌شود، در همین حال در خیابان آزادی ساعت 11:15 تقاطع نواب یک راهپیمایی از سوی جنبش سبزی‌ها انجام شد که شعارهای تندی سر می‌دادند و وقتی که سر چهارراه رسیدند با نیروهای ناجا درگیر شدند.

ساعت 11:40 این اغتشاشگران از بالا به خیابان نواب سرازیر شدند؛ به گونه‌ای که پشت صفوف نماز خانم‌ها رسیدند، اتفاقاً پشت صف خانم‌ها سطل زباله‌های قابل اشتعال که همواره ابزاری برای این جماعت است و شهرداری هم رسیدگی نمی‌کند، وجود داشت که عده‌ای که نمادهای سبز داشتند قصد به آتش کشیدن این سطل ها را داشتند که با ممانعت برخی از اعضای هیئت و بسیجی‌ها روبرو شدند.

نکته جالب در این بین این بود که اگر این سطل‌ها آتش می‌گرفت، خانم‌هایی که نزدیک آنها بودند هم می‌سوختند، اما زمانی که از آتش زدن سطل‌های زباله ناتوان شدند، ضلع غربی که شهرداری از یک هفته قبل کنده بود باعث شد که سنگ‌هایی در اختیار اغتشاشگران قرار گیرد و سنگ‌ها هم به گونه‌ای بود که حدود 10 متر را در اختیار آنها قرار داده بود تا سنگ پراکنی کنند؛ لذا موفق به این کار شدند.

بنا بر این گزارش، در همان لحظات اتفاق تلخی رخ داد که از چشم بیشتر خبرگزاری دور ماند یا کمتر به آن پرداخت شد؛ یکی از خلبانان ایران ایر با همسر و فرزندش آمده بود و قصد داشت در برابر این جماعت بایستد، ولی متأسفانه ایشان را در برابر همسر و فرزندش کف خیابان خواباندند و بشدت وی را مجروح کردند.

قتل مشکوک خواهرزاده موسوی

یکی از اتفاقات قابل توجه روز عاشورا، کشته شدن علی موسوی، خواهرزاده میرحسین موسوی بر اثر تیراندازی در خیابان آزادی بود.

علی موسوی با سلاح‌هایی غیرسازمانی و به صورت نشانه دار مورد هدف قرار گرفته بود.

شامگاه روز 4 دی فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ با صدور اطلاعیه‌ای توضیحاتی درباره وقایع روز عاشورا در تهران ارائه داد که محتوای آن حاکی از صحت اخبار مبنی بر قطعی بودن عملیات تیم‌های ترور در حادثه کشته‌شدن خواهرزاده میرحسین موسوی دارد.

در این اطلاعیه آمده بود: «در روز عاشورای حسینی فتنه‌گران با سوءاستفاده از خویشتنداری مأموران خدوم نیروی انتظامی و با برنامه‌ریزی قبلی و هدایت و فراخوان بیگانگان، اقدام به تحرکات ضدانقلابی، تخریب اموال دولتی، عمومی و شخصی، ضرب و شتم عزاداران حسینی و حمله به مأموران انتظامی کردند که با بررسی‌های صورت گرفته وضعیت جان باختگان این حوادث برای آگاهی افکار عمومی به شرح زیر اعلام می‌شود:

» نکته ی قابل تامل این است که سید علی موسوی حبیبی بدون اینکه در صحنه اغتشاشات حضور داشته باشد، در یکی از خیابان‌های فرعی تهران (خیابان شادمان)، در حدود ساعت 12 تا 13 ‌ششم دی در حین حرکت، به دست سرنشینان یک دستگاه خودرو با سلاح گرم هدف ترور قرار گرفته که به علت تأخیر در انتقال به بیمارستان دچار خونریزی شدید شد و فوت کرد. تحقیقات گسترده برای شناسایی عنصر یا عناصر تروریست ادامه دارد. دو نفر با هویت معلوم در روز یاد شده در تقاطع خیابان‌های انقلاب و حافظ در جریان حمله و تهاجم با اشیای سخت به مأموران نیروی انتظامی زخمی شدند و پس از انتقال به بیمارستان جان باختند. یک نفر با هویت نامعلوم به علت سقوط از پل و 2 نفر با هویت معلوم بر اثر برخورد خودرویی با آنان در تجمع اغتشاشگران جان باختند.

یک نفر با هویت نامعلوم در جریان اغتشاشات با ضربات کارد کشته شده است.

تحقیقات درباره این موارد ادامه دارد.»

حضور فائزه هاشمی در میان اغتشاشگران

چند روز بعد از روز عاشورا تصاویری منتشر شد که نشان دهنده حضور فائزه هاشمی در اغتشاشات روز عاشورا بود. فائزه هاشمی هیچ گاه این تصاویر را تکذیب نکرد.

آغاز واکنش ها به یک حرمت شکنی

محکومیت حرمت شکنی روز عاشورا از عصر همان روز آغاز شد و این بار هم جامعه مدرسین حوزه علمیه قم پیشگام بودند.

در بیانیه صادر شده توسط آنها آمده بود: «با خبر شده‌ایم که متأسفانه امروز، در روز عاشورا در حالی‌که ملت سوگوار بطور یکپارچه در مراسم عزاداری و روضه خوانی اباعبدالله الحسین (ع) شرکت داشته‌اند و بر سر و سینه می‌زدند، ‌عده‌ای ساختارشکن، با کف و سوت با حرمت‌شکنی عاشورای حسینی، بطور سازمان یافته و هماهنگ با سامانه‌های دروغ پردازی و شایعه پراکنی استکبار علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران علاوه بر تخریب اموال عمومی و اغتشاش، به قرآن، مساجد، حسینیه‌ها و تکیه‌ها، نذورات، عزاداران و مراسم حسینی اهانت و جسارت کرده‌اند و گستاخی را با شعار علیه باورها و ارزش‌های اسلامی و مقدسات مذهبی برای تحقق خواب‌های پریشان دشمنان اسلام و ایران، بیشتر کرده‌اند.»

علی رغم تمام هتاکی‌ها و بی‌حرمتی‌هایی که جریان طرفدار موسوی در روز عاشورا مرتکب شد، میرحسین موسوی در بیانیه‌ای اغتشاشگران روز عاشورا را امتی خداجو خواند که به صحنه آمده‌اند و نشان دادند که شبکه‌های وسیع اجتماعی و مدنی در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خودجوش شکل گرفته است.

اما این واقعه جرقه نابودی اردوکشی های خیابانی فتنه را زد و منجر به واقعه عظیمی شد که می توان از آن به عنوان تولد دوباره انقلاب یاد کرد؛ واقعه به نام نه دی که تنها سه روز پس از حرمت شکنی روز عاشورا شکل گرفت و طومار فتنه و فتنه گر را در هم پیچید.