رئیس پلیس راهور:

دست من بود هیچ پرایدی را پلاک نمی کردم

رئیس پلیس راهور ضمن اشاره به نامناسب بودن پراید به لحاظ ایمنی گفت: اگر خودرویی را سازمان استاندارد و محیط زیست تائید کردند، ما ناچاریم پلاکش کنیم.

کد خبر: ۲۲۱۷۴۶

پنجشنبه - ۰۷ دی ۱۳۹۱ / December 27, 2012

به گزارش گروه اقتصادی «خبرگزاری دانشجو»،  سردار اسکندر مومنی که شب گذشته به برنامه "سفر به خیر" شبکه 3 رفته بود، در گفت و گو با سیاوش مفیدی، بازیگر کارکتر پلیس راهنمایی و رانندگی در طنز خنده بازار به سئوالات او پاسخ داد.

سردار مومنی در استودیوی پلیس به صراحت از ایراد خودروها سخن گفت. از وضعیت جاده ها گله کرد، اما باز هم از مردم خواست با وجود همه این مشکلات برای حفظ ایمنی خود و عزیزان شان قبل از هر چیز تصمیم بگیرند و در رانندگی از شتاب و تعجیل پرهیز کنند.

حرف های سردار از جایی شروع شد که او داشت درباره دو تصادف برابر سخن می گفت: «2 ماشین در یک مسیر تصادف می کنند ، یک خودروی استاندارد با سرعت 200 کیلومتر و تلفاتی نمی دهد و یک خودرو با سرعت 120 کیلومتر اما کشته می دهد، این یعنی تفاوت ایمنی در خودرو. ما باید حداقل های مورد نظر را در خودروهای مان داشته باشیم. باید شرکت های خودروساز ما این حداقل ها را رعایت کنند. الان شما می پرسید که چرا پلیس این خودروها را شماره می کند و من باید بگویم بعضی از تصمیم ها در حوزه اختیارات ما نیست.

قانون می گوید اگر خودرویی را سازمان استاندارد و محیط زیست تائید کردند، ما ناچاریم پلاکش کنیم. ولی خیلی صریح می گویم اگر دست من بود هیچ وقت اجازه نمی دادم خودرویی مثل پراید یا وانت بار پیکان و نیسان وانت پلاک شود. به هر حال داشتن تنها یک کیسه هوا می تواند جلوی خیلی از آسیب ها را بگیرد.»

همه را اعمال قانون نمی کنیم

سیاوش مفیدی از رئیس پلیس راهور پرسید "آیا پلیس انتقادپذیر است" که او پاسخ داد: «حجم انتقادها از ما نشان می دهد که پلیس انتقاد پذیر است . خیلی از این انتقادها از سوی رسانه ها که نمایندگان مردم هستند، مطرح می شود یا از سوی مردم با تماس به شماره 197 این انتقادها گفته شده یا می شوند. ولی واقعا مثل قصه شماره گذاری که گفتم متولی بخشی از این انتقادها ما نیستیم و چاره ای هم در انجامش نداریم. یا درباره جریمه ها باید بگویم زیادی این جریمه ها برای این است که عده ای از هموطنان مان که کمتر توجه دارند را به اجرای قوانین وا داریم. ولی شخصا اعتقاد دارم جریمه ها باید عامل بازدارنده باشند و به تنهایی و تا زمانی که فرهنگسازی را به همراه نداشته باشد، اثرگذار نمی شوند. ما باید به جایی برسیم که حتی در نبود پلیس هم مردم قانون را رعایت کنند ، باید خودشان ، خودشان را اعمال قانون کنند.»

بعد از این بود که نوبت رسید به برنامه طنز خنده بازار و صحبت های سردار در این باره: « راستش ما مثل شما همه را از دم اعمال قانون نمی کنیم! فقط هر کسی که تخلف کند را اعمال قانون می کنیم. من خودم خیلی از برنامه های شما را دیدم. هر اتفاقی که طنز می شود در حقیقت سوژه هایی است که مردم انها را دوست دارند و برای شان جذابیت دارد. ما از این برنامه هیچ وقت شکوه ای نداشتیم. آستانه تحمل مان خیلی در این باره بالاست. نکته جالب این است که شما در برنامه تان همه را از دم اعمال قانون می کردید ، از مسئول گرفته تا غیر مسئول. ما هم همیشه شعارمان بوده که هیچ کس برتر از قانون نیست. مسئول و غیر مسئول همه باید به قانون احترام بگذارند.»

می شود تلفات رانندگی را کم کرد

سئوال بعدی از فرمانده پلیس راهور درباره کاهش آمار کشته شدگان بود که از سوی پزشکی قانونی اعلام شده است. او در این باره گفت:«خدا را شکر که این آمار کاهش محسوسی را در تعداد تلفات نشان می دهد. این اعمال قانون ما باعث شده تا شاهد باشیم هموطنان کمتری را روی حوادث تلخ از دست دادیم. البته در 8 ماهی که گذشت حوادث تلخی مثل واژگونی اتوبوس دانش آموزان را داشتیم اما حتی اگر توجه مردم به قوانیان جان یک هم میهن را نجات دهد اتفاق بزرگی است. فکر می کنم به رغم همه مشکلاتی که هست اگر همگی ما کمک کنیم ، قوانین را رعایت کنیم ، می شود این تلفات را کمتر و کمتر کرد. ما از سالی 28 هزار قربانی رسیدیم به آمار 20 هزار نفر ولی باید این آمار خیلی کمتر از این ها تلفات بدهیم. مشکلاتی در ایمنی خودروها و راه های مان داریم. خیلی از هموطنان ما در بحث ایمنی نجات ، جان می بازند و در مسیر رسیدن به مراکز درمانی . با این وجود رعایت تعدادی از نکات مثل سرعت ، سبقت ، خواب آلودگی و مهمتر از همه پرهیز از شتاب زدگی می تواند نقش بسزایی در کاهش تلفات رانندگی داشته باشد.»

سردار در ادامه با دعوت از محققین ایرانی خواست تا پاسخی برای یکی از عجیب ترین رفتارهای ما ایرانیان بپردازند و گفت: « همین الان اگر از در برویم بیرون ، 10 بار با هم تعارف می کنیم اما نمی دانم چرا وقتی بحث رانندگی می شود یک ثانیه تحمل همدیگر را نمی کنیم. این در بین همه ما هم اپیدمی است. فرقی در طبقه اجتماعی هم ندارد. برای مثال یکی از دوستانم که پزشک جراح است جلوی ما با افتخار می گفت مسیر تهران تا شمال را در کمتر از 2 ساعت و 45 دقیقه طی کرده، بعد که یادش افتاد من چه سمتی دارم گفت هیچ تخلفی نکرده اما به او گفتم حالا مثلا اگر این مسیر را در 3 ساعت و نیم می آمدی چه اتفاقی می افتاد؟ این موضوع را با افتخار تعریف می کنند. من همین جا از محققان خوب کشورمان می خواهم در این باره تحقیق کنند که چرا ما در حین رانندگی این قدر عجله و شتاب داریم و هیچ رعایتی برای هم نمی کنیم درحالی که در همه جا در حال تعارف هستیم. »

او سپس مثالی فوتبالی زند و از برنامه 90 برای بییندگان تعریف کرد: «هفته قبل بود که خبر دردناک درگذشت یکی از داوران خوب مان در سانحه رانندگی را دیدم. برای خودم هم اهمیت داشت که پیگیری کنم و ببینم چه اتفاقی افتاده. این حادثه ناشی از خواب آلودگی راننده بوده است.این عجله اگر در رانندگی وجود نداشت ، فوتبال مان این داور را از دست نمی داد.»