وبلاگ تصوير يك دوست

«راهيان نور» در کلام رهبري

هر انساني که براي معنويت، صفا، اخلاص و انسانيت ارزش قائل است، بايد اين طور مکان ها و خاطره ها را هميشه عزيز بدارد...

کد خبر: ۲۲۱۹۶

شنبه - ۲۴ اسفند ۱۳۸۷ / March 14, 2009

چرا به دوکوهه آمدم؟

اين پادگان (دوکوهه) و سرزمين شاهد فداکاري ها، اخلاص ها، ايمان ها و روحيه هاي مالامال از امواج صفا و طراوتي است که از جوانان مؤمن بسيجي و فداکار بروز کرده است. از طرفي آغاز سال جديد شمسي و فصل بهار نيز هست.

امسال بهار طبيعت که آغاز سال ايراني ماست با بهار معنويت همراه شده است؛ بجاست اين روزهارا از لحاظ تقارن زماني از جمله پديده هاي کمياب دوران خودمان به حساب بياوريم. بنده هم مثل قطره اي در اين درياي خروشان به قصد اظهار ارادت و اخلاص به آن دل ها و جان ها و روح هاي پاکي که بعضي شهيد شدند و بعضي بحمدالله زنده اند و در اين فضا و منطقه آزمايش هاي بزرگ صدر اسلام را دوباره تکرار کردند، به اين جا آمده ام.

بعضي انسان ها از حقايق غفلت مي کنند و بعضي دل هاي ناپاک، از غفلت دل ها سوءاستفاده مي کنند و مقاصد شيطاني و اهداف پليد را در فضاي غفلت از حقايق، منتشر مي کنند. هر دلي که براي حقيقت احترام قائل است، هر انساني که براي معنويت، صفا، اخلاص و انسانيت ارزش قائل است، بايد اين طور مکان ها و خاطره ها را هميشه عزيز بدارد. اين وظيفه همه ماست و اميدوارم که اين تجمع شما برادران و خواهران در اين مکان که نموداري از احساسات ملت ايران است پاسخ ياوه گويان را بدهد.

در جمع راهيان نور در پادگان دوکوهه
نهم ارديبهشت 1381

اگر شهدا نبودند...
امروز شرکت من در مجموعه زايران خاک خونين شلمچه، براي بزرگداشت ياد و نام شهيدان عزيز و مردان بزرگي است که با خون خود، با جهاد و همت خود، با عزم و اراده خود، نام شلمچه و خرمشهر و خوزستان و ايران را در تاريخ، بلند کردند.

ملت ايران در دوره معاصر، هرچه عظمت و عزت در دنيا دارد، به برکت خون رزمندگاني است که در اين سرزمين هاي خونين، حضور پيدا کردند و جان خود، سلامت و جواني خود را براي اسلام، براي ملت و ميهن شان در طبق اخلاص گذاشتند و تقديم کردند. ايران، امروز هرچه دارد و در آينده هرچه بدست بياورد، به برکت خون اين شهيدان است. اگر اين شهدايي که شلمچه، يادگار آنها واين بيابان هاي خونين، حامل نشانه هاي آنهاست، نبودند، امروز در اين کشور، از استقلال ملي، از شرف ملت، از اسلام و از هيچ چيز ايراني، نشان برجسته اي نبود؛ اينها در مقابل دشمن مهاجمي که بدون کمترين ملاحظه اي به مرزهاي جغرافيايي و مرزهاي اعتقادي حمله کرده بود، ايستادند.
ديدار با مردم شلمچه هشتم فروردين 1378

سرزمين مقدس
من اين سرزمين را يک سرزمين مقدس مي دانم. اين جا نقطه اي است که ملائکه الهي که شاهد فداکاري مخلصانه اين شهداي عزيز بودند، به اين جا تبرک مي جويند. اين جا متعلق به هر کسي است که دلش براي اسلام و براي قرآن مي تپد. اين جا متعلق به همه ملت ايران است. دل هاي همه ملت ايران، متوجه اين نقطه، اين بيابان و همه اين مناطقي که شاهدفداکاري هاي جوان ها بوده است. شما که اين جارا گرامي مي داريد، خوب مي کنيد؛ آمدن شما و احترام به اين نقطه، بسيار بجا و بسيار کار صحيحي است. بنده هم خواستم به ارواح طيبه شهيدان و به نفس هاي معطر جوانان مؤمن، تبرک بجويم و به اين عزيزان احترام کنم؛ من هم آمدم در جمع شما شرکت کردم.

ديدار با مردم شلمچه- هشتم فروردين 1378