در پی بحران پرتگاه مالی؛

افزایش شکاف اقتصادی در آمریکا

مطابق آمارها هر روز ثروت بیش از پیش بین بانکداران ، شرکت های بزرگ و ثروتمندان توزیع می شود و فقر بر طبقه فقیر جامعه آمریکا سایه می افکند.

کد خبر: ۲۲۲۹۲۲

شنبه - ۱۶ دی ۱۳۹۱ / January 05, 2013

به گزارش خبرنگار اقتصادی «خبرگزاری دانشجو »، شواهد حاکی از آن است که بسیاری از مردم آمریکا در شرایط کنونی نمی توانند به لحاظ اقتصادی تاب بیاورند. فقر ، بیکاری ، داشتن شغلی با درآمد کم ، بی خانمانی ، گرسنگی و ناامیدی زندگی بسیاری از مردم این کشور را تحت تاثیر قرار می دهد و این در حالیست که مقامات ثروتمندترین کشور جهان به این وضع اهمیتی نمی دهند.

ثروت بین بانکداران ، شرکت های بزرگ و ثروتمندان توزیع می شود و فقر بیش از پیش بر طبقه فقیر جامعه آمریکا سایه می افکند.

در دهه هزار و نهصد و هفتاد میلادی ، از هر پنجاه آمریکایی ، یک نفر کمک غذایی دریافت می کرد. در پایان سال دو هزار و هشت میلادی از هر شش و نیم آمریکایی ، یک نفر یعنی سی و یک میلیون و ششصد نفر این کمک را دریافت می کردند اما امروزه این تعداد به حدود چهل و هشت میلیون نفر رسیده و آمار همچنان رو به افزایش است.

بیش از نیمی از جمعیت آمریکا به کمک فدرال نیاز دارند و با گذشت یک یا دو دهه این تعداد احتمالا افزایش می یابد.

در عین حال درآمد متوسط یک خانوار رو به کاهش است و نرخ بیکاری به بیست و سه درصد رسیده است.

حدود صد میلیون آمریکایی در سن کار ، بیکار هستند و شمار زیادی نیاز درآمد بسیار کمی دارند.

شرایط روز به روز بدتر می شود ، طبقه متوسط آمریکا در حال ناپدید شدن است و اغلب کودکان در خانواده هایی با درآمد کم یا بسیار فقیر زندگی می کنند.

در دوره نخست ریاست جمهوری باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا ، نیروی کار حدود هشت میلیون و پانصد هزار نفر کاهش یافت.

نرخ تورم در آمریکا چند برابر بیشتر از آمار رسمی است و یک درصد آمریکایی ها ثروتی بیشتر از نود و پنج درصد آمریکایی ها دارند.

آمارها نشان می دهد میزان نابرابری درآمدی در آمریکا بیشتر از سایر کشورهای توسعه یافته است و شیلی ، مکزیک و ترکیه نیز در این زمینه رتبه بالایی دارند.

آمریکا سالانه صدها میلیارد دلار صرف رفاه و خدمات اجتماعی می کند اما این رقم کافی نیست.

از سال هزار و نهصد و هشتاد و نه میلادی تاکنون ، نابرابری و اختلاف طبقاتی در چهل و نه ایالت از پنجاه ایالت آمریکا افزایش یافته است.

سایر کشورهای توسعه یافته بودجه زیادی صرف برنامه های اجتماعی می کنند.

آلمان در سال دو هزار و نه میلادی ، بیست و هفت و هشت دهم درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف این برنامه ها کرد اما آمریکا نوزده و دو دهم درصد تولید ناخالص داخلی خود را به این برنامه ها اختصاص داد.

تا اواسط دهه هزار و نهصد و هفتاد میلادی نسل جوان از نسل سالخورده به لحاظ مالی پیش بود اما امروز با وجود تورم ، وضع تغییر کرده است.

مشاغلی با درآمدهای بالا محو شد و شغل هایی با درآمدهای کم جای آنها را گرفت که بسیاری از آنها نیز موقت یا نیمه وقت هستند.

در سال دو هزار و یازده میلادی ، بیش از نیمی از فارغ التحصیلان دانشگاهی کمتر از بیست و پنج سال در آمریکا یا شغلی با درآمد کم داشتند یا بیکار بودند و پیش بینی می شود این وضع بدتر شود.