دومین جایزه سینمایی گفتمان انقلاب اسلامی؛

سعید مستغاثی: از فیلمنامه «هیچ کس هیچ کجا» تعجب کردم

مستغاثی، از منتقدان سینما، فیلم «هیچ کس هیچ کجا» را جناحی – حادثه‌ای و قصه‌ای یک خطی خواند.

کد خبر: ۲۲۶۲۲۱

يکشنبه - ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ / February 03, 2013

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، سعید مستغاثی در حاشیه دومین جایزه سینمایی گفتمان انقلاب اسلامی در پردیس سینمایی قلهک در رابطه با داستان فیلم «هیچ کس هیچ کجا» ساخت ابراهیم شیبانی گفت: دو سه نفر هستند که می خواهند پولی به جیب زنند و از کشور خارج شوند، بنابراین برای آن که به هدف خود برسند دست به یک گروگانگیری حاشیه ای می زنند.

وی ادامه داد: «هیچ کس هیچ کجا» یک فیلم یک خطی است که به نظر می رسد، تدوینگر سکانس ها را به هم ریخته و این فیلم را بدون قاعده و ساختار درستی سر هم کرده است.

این منتقد سینما ابراز داشت: این فیلم، داستان بسیار ساده ای بود که ما بارها و بارها آن را دیده ایم، پس اسم آن را نمی توان ملودرام گذاشت.

مستغاثی با بیان اینکه ساختار این فیلم در مونتاژ به هم ریخته شده است، عنوان داشت: البته ممکن است که سازندگان این فیلم بگویند، ما از ابتدا نیت داشتیم چنین کاری را انجام دهیم که بعید به نظر می رسد این برنامه ریزی از قبل انجام شده باشد.

وی تصریح کرد: ما چنین ساختار به هم ریخته را قبل تر نیز داشته ایم؛ می توان چنین ساختاری را در فیلم «ممنتو» نیز مشاهده کرد که فیلم را ساختار صفر به قطعاتی تبدیل می کند و هر قطعه را از آخر به اول نشان می دهد.

این منتقد در ادامه افزود: این فیلم در مونتاژ به این شکل درآمده است، به این دلیل که اگر غیر از این بود، هر چه به انتهای فیلم نزدیک می شدیم روال به هم ریختگی سامان می یافت و مسائل مبهمی که برای مخاطب روشن شده، به صورت معما در نمی آمد.

مستغاثی بیان داشت: سازندگان این فیلم یا مخاطب را دست کم گرفته اند یا خودشان با متن فیلمنامه چنین برخوردی را انجام داده اند؛ بازیگران فیلم نیز بسیار ساده بازی کرده اند.

وی افزود: بسیاری از جا به جایی ها در فیلم برای مخاطب ابتر است؛ مانند آن صحنه ای که پلیس ها جسدی را جا به جا می کنند که به احتمال زیاد جسد مهران بوده است.

این منتقد با انتقاد از این فیلم گفت: ما در فیلم «پال فیکشن» از ابتدا می دانیم که دو گانگستر به دنبال تسویه حساب شخصی با یکدیگرند، اما در این فیلم تا دقایق چهل و چهل و پنج هیچ چیز را متوجه نمی شویم.

مستغاثی فضای این فیلم را شبه روشنفکری دانست و گفت: من از چنین فیلمنامه ضعیفی با این تعداد مشاور تعجب کرده ام و این مسئله برای من بسیار عجیب است.