«صرفا جهت اطلاع»ی صرفا برای مسئولان!

صرفا جهت اطلاع یکصد و هشتم این هفته با اجرای امیر شجاعی کمی متفاوت از قبل و صرفا جهت اطلاع برخی مسئولان بود.

کد خبر: ۲۲۷۹۶۲

جمعه - ۲۷ بهمن ۱۳۹۱ / February 15, 2013

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، چون این مسئولان ظاهرا از برخی حرف‌های شنیدنی اطلاعی ندارند. شجاعی گزارش خودش رو با حرفهای امام راحل عظیم الشان شروع کرد که انگار همین دیروز این حرف‌ها زده شده.

باصدای امام خمینی (ره): در باطن ذات همه هست که آن که با من خوب است خوب است و آن که با من بد است بد. نه آنکه به حسب حکم خدا خوب است و به حسب واقع خوب است، نخیر، آنی که با من خوب است آن میزان است. آن قانون میزان است که برای من باشد، و آن مجلس میزان است که برای من باشد و آن ارتش میزان است که برای من باشد! آن که برای من نباشد آن فاسد است! این یک چیزی است که در قلب همه هست، اختصاص به یکی و دو تا ندارد.

خبرنگار واحد مرکزی خبر گفت خب حالا شاید این مسئولین محترم بگند این حرفهای امام که مال بیست و چند سال پیشه و یادمون رفته بود. باشه قبول، اما این صحبت‌های چند ماه قبلُ چی؟ اینا رو هم نشنیدن؟

با صدای رهبر انقلاب: مسئولین کشور  اتحاد لازم را با هم داشته باشند؛ همدلی داشته باشند، برنامه ریزی داشته باشند، مسئولیت شناسی و مسئولیت پذیری داشته باشند، تقصیرها را گردن هم نیندازند، حدود قانون اساسی را نسبت به خودشان حفظ کنند، با هم همدلی کنند، با هم همراهی کنند، با هم همزبانی کنند.)

شجاعی: یک بار دیگه بگیم که صرفا امشب صرفا جهت اطلاع برخی مسئولینه. از عزیزانی که در راهپیمایی 22 بهمن هم شرکت داشتند یه سو ال داریم اینکه واقعا فکر می کنید مردم از شنیدن اختلافات شما چه احساسی دارند؟ اگر حرفهای مردم رو در روز راهپیمایی ندیدید یا نشنیدید به پیشنهاد ما به این حرفای امام و رهبری گوش بدید که انصافا حرف دل امروز مردمه.

با صدای امام خمینی (ره): ما چی جواب این مردم را بدهیم که هی می آیند از من الان وقت خواسته اند از بازار تهران که بیایند بگویند این چه خبر است، این آقایان چه شان است با هم، این آقای رئیس جمهور با مجلس، مجلس با رئیس جمهور. چرا این طور رفتار می کنند؟ چرا باید این طور باشد که صدای مردم در آید؟ چرا این طور رفتار می کنند؟ من نصیحت به آنها می کنم، من از لسان اسلام به آنها نصیحت می کنم که با هم اختلاف نکنید. شما اگر اختلاف بکنید، راه را برای دیگران باز می کنید. شما اختلاف با هم نداشته باشید. سر چه اختلاف می کنید؟ چه میراثی هست که شما می خواهید قسمت کنید و سرش اختلاف می کنید.

با صدای رهبر معظم انقلاب:  این اختلافاتی که انسان می بیند بین این حضرات هست، چیزهایی نیست که اینقدر اهمیت داشته باشد که حالا با ادعاهای گوناگون، ما اینها را بزرگ کنیم، جلوی چشم مردم نگه داریم، به اینها اهمیت بدهیم؛ که اهمیت هم ندارد. اختلافات را نباید علنی کرد؛ اختلافات را نباید به مردم کشاند؛ احساسات مردم را نباید در جهت ایجاد اختلاف تحریک کرد.)

شجاعی دوباره از این مسئولان پرسید فکر می کنید ریشه  اقدام شما در علنی کردن این اختلافات چیه؟ آیا واقعا با این کارها  دارید به مردم خدمت می کنید؟

امام(ره): دعواهای ما دعوایی نیست که برای خدا باشد. این را همه از گوشتان بیرون کنید! همه تان همه ما، از گوشمان بیرون کنیم که دعوای ما برای خداست، ما برای مصالح اسلام دعوا می کنیم. خیر! مساله این حرف ها نیست. من را نمی شود بازی داد! دعوای خود من و شما و همه کسانی که دعوا می کنند همه برای خودشان است. همه می گویند پیش بده برای ما! همه می خواهند تمام این قدرت چی چی. آخر من نمی فهمم چه قدرتی الان در کار هست.

با صدای رهبر انقلاب: اختلافات مضر است. هم اختلافات بین مسئولین مضر است؛ هم بدتر از آن، کشاندن اختلاف میان مردم مضر است. این را من به مسئولین، به رؤسای محترم هشدار می دهم. من از این رؤسای قوا حمایت کردم، باز هم حمایت می کنم- مسئولند، باید کمکشان کرد- اما به آنها هشدار می دهم، مراقب باشند.)

و بالاخره شجاعی دل پر دردش رو باز کرد و گفت: ببخشید که صرفا  امشب  اینجوری شد اما حرفهایی بود که چند ماه روی دلمون مونده بود اما با استعانت از روح بزرگ امام و با تکیه بر بزرگواری رهبرمون این حرفها رو امشب زدیم.

باصدای امام خمینی (ره): یک قدری آرام باشید. یک قدری هوای نفس را کنار بگذارید، اشتهار را کنار بگذارید. تمام گرفتاریهای ما سر این هوای نفسی است که ما داریم.

اعدا - عدو انسان این نفس انسان است که در بین جنبیه است. این اعدا - عدو انسان است. یک قدری جلویش را بگیرید، یک قدر مهار کنید.

با صدای رهبر معظم انقلاب: اینکه بگوییم آقا ما می خواهیم فلان کار را بکنیم، نمی گذارند؛ یا فلان کار را کردیم، جلویش را گرفتند؛ یا فلان تصمیم را گرفتیم، اقدام نکردند، انجام ندادند- که قوای مختلف و بخش های مختلف به همدیگر بگویند- این را کسی قبول نمی کند.