برای اولین بار در کشاورزی کشور صورت گرفت:

طراحی و ارائه الگوی مناسب مدیریت انرژی در کشاورزی

در رساله دکتری دانشجوی واحد علوم و تحقیقات «مدل بکارگیری تلفیقی و بهینه تولید و مصرف انرژی مناطق روستایی با محوریت نقش پایدار مکانیزاسیون کشاورزی» ارائه شد.

کد خبر: ۲۲۸۵۰۶

سه‌شنبه - ۰۱ اسفند ۱۳۹۱ / February 19, 2013

به گزارش گروه علمی «خبرگزاری دانشجو»، در رساله دکتری دانشجوی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی « مدل بکارگیری تلفیقی و بهینه تولید و مصرف انرژی مناطق روستایی با محوریت نقش پایدار مکانیزاسیون کشاورزی» برای اولین بار در کشاورزی کشور ارائه شد.

محمد قهدریجانی دانشجوی دکتری و عضو هیئت علمی این واحد دانشگاهی در رابطه با رساله خود گفت: بخش کشاورزی از یک طرف با محدودیت منابع تولید روبرو بوده و از سوی دیگر تأمین‌کننده امنیت غذایی جمعیت در حال رشد است و باید تعادل و توازنی بین جریان برداشت و بهره‌برداری از منابع تولید و تولید محصولات کشاورزی ایجاد شود.

وی با بیان این مطلب که مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه (از جمله ایران) با مشکلات متعددی در رابطه با مقوله انرژی مواجه هستند که تنها تعداد کمی از این مشکلات با سیاست گذاری ها و راهبردهای عمومی قابل حل هستند که در بسیاری موارد نیز این مسأله استمرار ندارد، افزود: بدون شک طراحی و ارائه الگوی مناسب مدیریت انرژی در بخش کشاورزی و روستاها بدون در نظرگرفتن تعاریف و مفاهیم عمیق مکانیزاسیون کشاورزی میسر نیست، چرا که مدیریت انرژی در کشاورزی به ویژه در روستاهای متاثر از شرایط فنی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مکانیزاسیون کشاورزی موثر خواهد بود.

قهدریجانی تصریح کرد: با توجه به وضعیت مناسب منطقه روستایی از لحاظ تولید انرژی باد به خصوص در فصل تابستان پیشنهاد می شود تا توربین های متناسب با سرعت باد در این مناطق نصب شود تا بخش عمده ای از انرژی برق روستاهای منطقه تامین شود ضمن اینکه برای تامین انرژی مورد نیاز تجهیزات کشاورزی و آبیاری نیز می توان مورد استفاده قرار داد.

وی گفت: با توجه به پتانسیل انرژی خورشیدی در منطقه کوهین پیشنهاد می شود، با نصب و راه اندازی تجهیزات تکنولوژی خورشیدی همچون استفاده از پمپ های خورشیدی جهت استخراج آب و تصفیه آن جهت آشامیدن در روستاها به ویژه مناطق صعب العبور، توسعه انرژی های تجدیدپذیر گسترش داده شود.

لازم به ذکر است رساله دکتری محمد قهدریجانی به استاد راهنمایی پروفسور مرتضی الماسی و دکتر حسین شعبانعلی فمی به تحریر درآمده است.