وبلاگ «زمبور»

درمحضر ولی امر مسلمین

شاید بتوان گفت دیدارمسؤولان، داوران و برگزیدگان جشنواره مردمی فیلم عمار با مقام معظم رهبری یکی از اتفاقات بزرگدر تاریخ سینمای ایران بود.

کد خبر: ۲۲۹۳۸۵

دوشنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۱ / February 25, 2013

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین به روز رسانی وبلاگ «زمبور» چنین آمده است:

بالاخره خستگی سال‌ها مشغولیت به کارهای فرهنگی از تنمان بیرون رفت. توفیق دیداری دلنشین و شنیدن بی‌واسطه سخنانی بسیار مهم و درانت‌ها بوسیدن دستان نایب امام زمان (عج) و بقول آقای جلیلی «پرچمدار تاریخ شیعه دربرابر دنیای استکبار» ازآن لذت هاییست که با هیچ لذت دنیایی ازجمله جوایز جشنواره‌هایی که هیچگاه آثار ما را به خود راه ندادند، قابل قیاس نیست. دراین دیدار سعی کردم بجای فقط نگاه کردن به صورت نورانی آقا، تا جایی که می‌توانم بنویسم. متن ذیل حاصل این نوشته‌های سریع است. به دلیل ضبط نشدن و تفاوت ریتم سخنان دوستان، ممکن است برخی واژه‌ها عیناً با گفتار تطابق نداشته باشد. هرجا که احساس کرده‌ام احتمال خطا در آوردن جمله یا کلمه‌ای می‌رود، به قرار دادن سه نقطه یا نقل محتوای کلی آن اکتفا کرده‌ام. ازطولانی بودن مطلب هم عذرخواهی می‌کنم.

دور سفره‌های گل گلی یک بار مصرف، خیلی‌ها دیده می‌شدند. نادر طالب‌زاده، ابوالقاسم طالبی، حسن عباسی، دکتر ابراهیم فیاض، حسین نیرومند، سید مسعود شجاعی طباطبایی، ناصر هاشم‌زاده، رحیم مخدومی، سید سلیم غفوری، نعمت الله سعیدی، حسین بدری و... ازبچه‌های فیلم ساز محمد رضا دهشیری (ایران سبز و دختر لر)، محسن برمهانی (کریم)، محسن اصغرزاده و محسن اسلام‌زاده (اندیشه حیات) - رحیمی (آخوند چینی دات کام و اخراجی‌های 4) - باطنی (دوپینگی‌ها) - محمد محمدی سرشت (ما بی‌شماریم) و... همه با هم عدسی‌های داغ را خوردیم. مردمی بودن عماردرصبحانه‌هایش هم نمودار است.

حدود ده صبح به اتاق ملاقات‌های خصوصی آقا می‌رسیم. حدود 70 نفر و خیلی جامانده‌ها که سعی می‌کردیم خودمان را ازنگاه‌های حسرت بارشان پنهان کنیم و خانواده‌های بچه‌ها که هرکدام قصه‌ای داشتند و جالب که همسران همه بچه‌ها می‌خواستند بیایند. بچه‌ها هنوزخوب مستقر نشده‌اند که آقا ساده و راحت وارد می‌شوند. مثل همیشه باهمه تک تک سلام و علیک ازدور و خنده‌هایی زیبا درصورت شکفته و نورانی رهبر. آنقدر آقا ناگهانی می‌آیند که ابتدا نصف صندلی‌های کنار ایشان خالی می‌ماند. ردیف روبرو سمت چپ وحید جلیلی و کنارش نادر طالب‌زاده و بعد ازدقایقی ابوالقاسم طالبی و مهدی نصیری اضافه می‌شوند و درطرف راست، فرج الله سلحشور، گلریز و مسعود ده نمکی. حاج نادر مجری است و شروع می‌کند.

نادرطالب‌زاده:

جشنواره عمار قدمی به حق برای هنر انقلاب اسلامی است. این‌ها کسانی هستند که می‌شناسید. تأثیر گذاران فضای رسانه، هنر و مطبوعات درسال‌های قبل و جوانانی که همه آمده‌اند رهنمود بگیرند. امسال درهمایش هالیوودیسم درسینما کوین پرت استاد دانشگاه ویسکانسین آمریکا گفت: «ایران رهبر جهان آزاد است و من کسانی را اینجا ازدوستان خودم دیدم که سال‌ها بود درآمریکا ندیده بودمشان...» درجشنواره عمار این گفتمان جا افتاده که همه ایران درنظر گرفته شود... من می‌دانم که اگر بنا به صحبت باشد هرکدام ازشما می‌توانید 2-3 ساعت صحبت کنید. اما خواهش می‌کنم همه صحبت‌ها را در5 دقیقه خلاصه کنید.

آقا: واقعاً کسی که صحبت 2-3 ساعته را در 5 دقیقه بگوید هنرمند است!

حسن عباسی:

عرض قصور داریم که شما أین عمار گفتید. عذر خواهی می‌کنیم که شما مجبور شدید أین عمار بگویید. امیدواریم این مسأله هیچ وقت تکرار نشود... دراین سال‌ها جزو دغدغه شما نفی هنر برای هنر و سینما برای سینما و دغدغۀ تحول درعلوم انسانی بوده است... امروز دربررسی‌هایی که دردنیا انجام گرفته است، یکی از بهترین راههای انتقال پیام را انیمیشن و بازیهای کامپیوتری دانسته‌اند... عمار را ازاین زاویه‌ها می‌توان دید: اول دغدغه‌های عماری درحوزه‌های اقتصاد و امید و بعد مردمی شدن و بردن هنر بین توده‌های مردم تا اعماق روستا‌ها(آقای عباسی خیلی تند صحبت کردند... فقط توانستم همین‌ها را بنویسم)

مهدی نصیری:

جشنواره عمار مصداق رویش درمقابل ریزش درسینماست... این جشنواره حتی به مأیوسین ازسینما مثل من و آقای سلحشور روحیه داد. فیلم‌هایی مثل ادگاردو، آخوند چینی دات کام و کوچه مقدس فیلم هاییست که انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد وبرای حوزه هم خوب است... بعضی‌ها سینما را مرکب چموشی می‌دانند که به مفاهیمی مثل لهو و لعب و خشونت و... خوب سواری می‌دهد اما وقتی قرار است درخدمت حرف سالم قرار گیرد چموش است.

آقا: تا کی سوارش باشد!

[خنده حضار]

سیدجمال عودسیمین (کارگردان مستند کوچه مقدس):

من طلبه هستم و چند سالی درحوزه کسب معرفت کردم... با یک گروه ازدوستان درطول یک سال 4 مستند تولید کردیم.

آقا: احسنت

ما نمی‌خواستیم خودمان مطرح شویم. می‌خواستیم حرفمان دیده شود... اگر اجازه بدهید گزارشی ازکارهایی که کرده‌ایم ارائه دهم. ما درباره دو موضوع کارمی کنیم. معماری اسلامی - ایرانی خصوصاً درشهر تهران با کمک گرفتن ازآقای هاشم‌زاده. موضوع دوم مسجد است. مسجد مظلوم و با محوریت ارائه الگوی امام جماعت. درمسجد جوادالائمه و حضور نوجوان‌ها درمسجد که چرا بچه‌ها بعد از10 سالگی درمسجد نمی‌مانند. ما می‌خواهیم کاری کنیم که بچه‌ها درمسجد بمانند. مسجدی که سبک زندگی اسلامی دارد. قلب هر محله مسجد است. و سؤال هم داشتم.

آیا نقاط تمرکز ما درست است؟

آیا حضور طلاب درعرصه مسند ورسانه درست است؟ و باید درچه نقطه‌ای باشد؟

آقا: هردو مهم است. تهران که یک معماری وحشیِ مضطربِ بی‌نظمی دارد که از40 - 50 سال پیش تا حالا ادامه دارد. درباره طلبه‌ها [این یک موضوع] دنباله دار است و دریک کلمه نمی‌شود اشاره کرد. حالا که آمده‌اید ورودتان مبارک است.

وحید جلیلی: دراکران کوچه مقدس درمعزآباد شیراز اتفاق جالبی افتاد. موقع نمایش فیلم درمسجد روستا دستگاه پخش خراب می‌شود. مردم همانجا کلاه می‌گردانند و 2 میلیون تومان جمع می‌شود و دستگاه جدیدی می‌خرند و فیلم را می‌بینند.

آقا: این را هم درمستند بیاورد. ازمزایای مسجد هم این دورگرداندن است.

[خنده حضار]

اینجا تیزر جشنواره فیلم عمار پخش می‌شود. آقا با دقت بسیار زیاد تماشا می‌کنند و آقای جلیلی هم با صدای آهسته توضیحاتی درباره آهنگران و قطعات فیلم‌هایی که درتیزر است؛ به آقا می‌دهد.

ابوالقاسم طالبی:

دراین جمع جوان‌ها بیشتر ازمن صلاحیت صحبت دارند اما به احترام موی سپید به ما اجازه صحبت دادند... دردوران دفاع مقدس سینماگرانی ازبین بچه‌های جنگ بوجود آمدند. اما بعدازگذشت چند سال ما فکر کردیم دیگر مثل ما وجود ندارد و سرما مثل سرشاه است. تا دفاع مقدس 8 ماهه و بوجود آمدن نسل جدید عماریون فیلم ساز. سال اول که من درجشنواره عمار داور بودم تعداد کم بود. اما امسال ازبرکات این دفاع 8 ماهه بود که این عده با انگیزه و اعتقاد درجشنواره شرکت کردند... انشاء الله ازبین این 60 -70 نفر 10 فیلم ساز فُحول خواهیم داشت. یک درخواست هم داشتم. شما همیشه به سینما لطف داشته‌اید. سرصحنه فیلم‌ها حاضر شده‌اید. از تریبون داران مذهبی، علما، فق‌ها، ائمه جمعه و جماعات بخواهید مردم را سفارش کنند به دیدن فیلمهای خوب. ما الآن یک قشر سینما رو ثابت داریم. اما پتانسیل عظیم مردمی به سینما نمی‌آیند. جز فیلم‌های معدودی مثل اخراجی‌ها و قلاده‌های طلا که توانست عده‌ای را به سینما بیاورد، نیروهای جدید به سینما نمی‌آیند.

فرج الله سلحشور:

خدا را شاکرم که درمحضر مولای خودم، درباره حرکت‌های تازه فیلمسازی صحبت می‌کنیم. این حرکت‌ها مایه امید است. جوانان مستعدی که اگر فضای سالمی فراهم شود، وارد می‌شوند. سینما اسب چموش است به گفته شهیدآوینی و آقای نصیری، سوارش را به دلیل ثروت و شهرت و فسادهای مختلف با خود می‌برد... درسینمای جهان امروز چیزی بنام خدمت به خلق و خدا مطرح نیست... ما باید باید‌ها و نباید‌ها را تعریف کنیم که فیلم ساز متعهد بداند درچه چهارچوبی حرکت کند وباید نیرو‌ها را تربیت کنیم. من فیلم ساز را مبلغ اسلام می‌دانم. کاری کنیم که فیلم ساز ما مثل روحانی عاقبت بخیر شود.

محمدصادق باطنی (کارگردان مستند دوپینگی‌ها):

سلام خدمت مولای خودمان... خدا راهزار بار شاکرم. من فارغ التحصیل دانشگاه شریف هستم که برای ادامه تحصیل دانشگاه صداو سیما راانتخاب کردم. من و دوستان دیگرم درفضای رسانه‌ای کشور غور کردیم... ما متوجه شدیم که درسند چشم انداز 20 ساله کشور رسانه پررنگ نیست. ظرفیت پرداختن به نقشه جامع رسانه‌ای بین مفاهیم هنر و رسانه موجود است... مدیریت رسانه ما بیشتر مدیریت آنتن است نه مدیریت فرهنگ... الآن این مرکب چموش دست کسانی افتاده است که فضای رسانه‌ای را دردست گرفته‌اند و شکستن این فضا احتیاج به صف شکنی مثل عمار دارد... البته جشنواره عمار هم بیشتر به گردآوری پرداخته است... باید به ورودی‌ها درتربیت نیروهای کارآمدتوجه کرد. آموزشگاه‌ها و تعلیمات سینمایی کارآمد نیست. یک پیشنهاد هم دارم و آن اعتکاف سینمایی و رسانه‌ای است.

(درانت‌ها آقای باطنی شعری را که با گروه‌شان درباره فتنه گفته بودند قرائت می‌کند که من فرصت نوشتنش را پیدا نمی‌کنم)

آقا: اعتکاف سینمایی یعنی چه؟

باطنی: همه دریک مسجد یا جایی برای اعتکاف یا به شکل اعتکاف جمع شویم و حالت آموزشی و معرفتی داشته باشد.

آقا: خیلی خوب. طیب الله انفاسکم

گمان کنم حدود این لحظات کلیپی 5 دقیقه‌ای ازاکران‌های مردمی جشنواره عمار درسراسر کشور پخش می‌شود که آقا با دقت زیاد تماشا می‌کنند.

دکتر ابراهیم فیاض:

کاش قرآن می‌خواندیم. قرآن پر ازتصویر است. من به آقای جلیلی هم گفتم.

آقا: صبح خوانده‌اند.

(شک دارم آقا ابتدای جمله انشاء الله گفتند یانه؟)

هنر تمام داستان‌های بشری را درخود جمع می‌کند و تحویل می‌دهد... سینما رسانه بین کتاب و تلویزیون است... من حرف آوینی را درباره سینما قبول ندارم. تقلیل گراست... سینما سه وجه دارد. رسانه، هنر و تکنولوژی... امام دربهشت زهرا اشاره کردند که «سینما یکی از مظاهر تمدن است که باید در خدمت این مردم، در خدمت تربیت این مردم باشد»... تمدن بدون سینما نمی‌شود... ماشین هم اسب چموش است... تمام داستان‌های بشری به فرم هنر می‌تواند متجلی شود... ما به خاطر پول مفتِ نفت فقط به تکنولوژی سینما توجه می‌کنیم. باید بعد هنری و رسانه‌ای سینما دیده شود. درعمار به این ابعاد توجه شد... بوعلی سینا هم قصه می‌نویسد. ما سه مشکل داریم:

- هنوز نقش هنر دردانش ما مشخص نشده است.

- تلویزیون ما پول زیاد دارد اما نرم افزار ندارد.

- سازمان‌های سینمایی مثل فارابی و... آکادمی نیستند و فقط پول خرج می‌کنند. جشنواره عمار هم باید آکادمی داشته باشد. ما الآن انیمیشن کم داریم. اگر هنر تبدیل به آکادمی شود تولید و بازتولید منظم می‌شود. هنر یعنی آینده. اگر هنر نداشته باشیم، آینده نداریم. عمار رو به آینده است اما بقیه سینما روبه گذشته است.

وحید جلیلی:

ب

ا فرازی ازنهج البلاغه علی (ع) خطبه 108 شروع می‌کند:

«اَیْنَ اِخْوانِىَ الَّذینَ رَکِبُوا الطَّریقَ، وَ مَضَوْا عَلَى الْحَقِّ؟ اَیْنَ عَمّارٌ؟ وَ اَیْنَ ابْنُ التَّیِّهانِ؟ وَ اَیْنَ ذُوالشَّهادَتَیْنِ؟ وَ اَیْنَ نُظَراؤُهُمْ مِنْ اِخْوانِهِمُ الَّذینَ تَعاقَدُوا عَلَى الْمَنِیَّةِ، وَ اُبْرِدَ بِرُؤُوسِهِمْ اِلَى الْفَجَرَةِ؟!

کجایند آن برادرانم که راه را به حقیقت طى کردند، و بر اساس حق از دنیا گذشتند؟ عمّار، ابن تیِّهان وذوالشهادتین کجا هستند؟ و کجایند نظیران آنان از برادرانشان که بر جانبازى پیمان بستند، و سرهاى پاکشان براى تبهکاران فرستاده شد؟!»

این کلام مانیفیست بچه‌های فعال فرهنگی انقلاب است. یکی ازاتفاقات عمار این بود که فهمیدیم‌‌ همان روحیه‌های ابتدای انقلاب و دفاع مقدس دربچه‌های این نسل هم وجود دارد و وقتی یک عملیات واقعی باشد بچه‌ها هستند. البته ما اعتقاد داریم کار آنچنانی نسبت به ظرفیت‌های نظام صورت نگرفته است... ما آمده‌ایم خدمت قائدی که به او ایمان داریم. پرچمدار تاریخ شیعه دربرابر دنیای استکبار... ما یک گروهان و سربازان کوچک او هستیم. و صدای امیرالمؤمینین را می‌شنویم. امیدواریم به دعای مادران شهدا که دو نفر ازآن‌ها (مادرشهیدان... و مادر شهید رجب بیگی) اینجا هستند. خدا همت‌های ما را افزون کند و به ما اخلاص بدهد که بتوانیم سربازان خوبی دراین مسیر نورانی پرتلألؤ دینی باشیم.

وحید جلیلی تریبون را تحویل آقا می‌دهد. اما تا ایشان سربرمی گردانند، چند نفر دست بلند کرده‌اند.

آقا: آقایان صحبت نمی‌کنند؟

حاج سعید قاسمی می‌گوید نکته‌ای مانده که نگفتند و اگر اجازه بدهید بگویم.

حاج سعید قاسمی:

فتنه خیلی‌ها خاصه جنابعالی را اذیت کرد. ازاین می‌فهمیم که شما دائم به آن اشاره می‌کنید. اما فتنه برکاتی داشت. رویش جوانان و شکستن مونوپول یا مافیای مستند سازی.

حاج سعید خاطره‌ای ازعملیات والفجر مقدماتی نقل می‌کند و اشاراتی هم به وقایع اخیر و راهپیمایی 22 بهمن و درانت‌ها شعری می‌خواند. بین صحبت، حاجی اشاره می‌کند که درانت‌ها دو نکته دارم. نکته اول اشاره به پیچ تاریخی می‌کند و بعد شعرمی خواند و سخنانش را تمام می‌کند. آقا می‌گویند نکته دوم را نگفتید. همه لبخند می‌زنند به این نکته سنجی آقا. حاج سعید می‌گوید نکته دوم اینکه خیال می‌کنند می‌توانند مثل 598 را به شما تحمیل کنند. اینبار به قول خود شما ماجرا حسینی است.

جلیلی و طالب‌زاده اشاره می‌کنند که وقت کم است اما باز آقا اجازه صحبت می‌دهند.

نماینده بسیج خواهران چناران (یکی ازاکران کننده‌های مردمی عمار):

سلام مردم چناران و روستای اَخلَمَد را ابلاغ می‌کنم. من یکی ازاکران کننده‌های جشنواره هستم. به همه آقایان فیلم ساز می‌گویم که مادران شهدا همه فیلم نامه هستند و می‌شود ازهر کدامشان یک فیلم ساخت.

مصطفی رضوانی (کارگردان مستند مهارنشده):

این گزارش‌هایی که خدمت شما عرض می‌کنیم ازباب خودنمایی نیست و برای اینست که لبخندی برلبان شما نقش بندد. گزارشی ازگروه سفیر می‌دهد و او هم اشاره به نداشتن سند رسانه‌ای می‌کند. بعد می‌گوید 2 نکته و یک تقاضا دارم.

- دغدغه ما سینمای داستانی است اما بدنه سینما خراب است و ما مثل دیگران نمی‌توانیم به راحتی ازآن استفاده کنیم.

- تبیین درستی ازسینمای دینی وجود ندارد. درسینما نمی‌شود یک روحانی را آورد که منبر برود. سینما یک هنر است.

درخواستم اینست که زمینه‌ای برای بیشتر خدمت رسیدن فراهم کنید. ما ازدیگران به اندرزهای شما محتاج تریم.

یک سؤال هم دارم: الآن عرصه جهاد فرهنگی است. آیا می‌شود این عرصه را با جهاد نظامی مقایسه کرد و به زندگی شخصی تسرّی داد؟ مثلاً ما گاهی وقت‌ها درگیر کار هستیم و مثلاً یک هفته خانه نمی‌رویم. آیا درمورد خانواده‌ها می‌توانیم مثل رزمنده‌های دوران دفاع مقدس رفتار کنیم؟ [دو جمله آخر نقل به مضمون]

یاسر عرب (کارگردان مستندهای کدام مسجد و ننه قربون):

درباره مستند ننه قربون و مشکلات زن‌هایی که شیمیایی شدند تقاضای پیگیری آقا را دارد که ایشان همانجا به یکی ازمسؤولان بیت دستور پیگیری می‌دهند. عرب درانتها می‌گوید. ما باید برای بحران‌های آینده فیلم بسازیم. شما افق‌های آینده ما را بفرمایید.

برادران گرانقدر روابط عمومی دفترمقام معظم رهبری امروز عصر، 5 اسفند ماه تماس گرفتند و خواهش کردند؛ به دلیل اینکه به زودی متن کامل بیانات معظم له درجمع مسؤولان، داوران وبرگزیدگان جشنواره عمار دردسترس همگان قرار خواهد گرفت، متن سخنان آن رهبر فرزانه بطور موقت ازاین وبلاگ برداشته شود. ما و دوستان هنرمند و علاقه‌مند هنر انقلاب اسلامی منتظر آن روز می‌مانیم.