گزارش «خبرگزاری دانشجو» از بازارچه خیریه آسایشگاه کهریزک؛

این فروشندگان ثواب می‌فروشند

200 بانوی نیکوکار تهرانی چند روزی است بازار کوچکی برپا کرده‌اند برای کمک به 1750 مددجوی آسایشگاه خیریه کهریزک، آنها روسری‌های رنگی، وسایل تزئینی، صنایع دستی، لوازم منزل و حتی غذاهای محلی می‌فروشند تا ...

کد خبر: ۲۲۹۷۲۲

چهارشنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۱ / February 27, 2013

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ از بازار که می‌گویی، نخستین چیزی که به ذهنت می‌رسد دریایی از اجناس رنگارنگ است که با مهارت خاصی سودهای فراوانی را به دست فروشندگان خود می‌رسانند.

اما اینجا در کوچه پس‌کوچه‌های باغ فردوس تجریش، بازار کوچکی برپا شده که با تمام بازارهایی که تا امروز دیده‌ای تفاوت دارد؛ فروشندگان این بازار به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند بدست آوردن سود شخصی است.

200 بانوی نیکوکار تهرانی چند روزی است بازار کوچکی برپا کرده‌اند برای کمک به 1750 مددجوی آسایشگاه خیریه کهریزک، آنها روسری‌های رنگی، وسایل تزئینی، صنایع دستی، لوازم منزل و حتی غذاهای محلی می‌فروشند تا شاید با اندک خریدی از طرف بازدید‌کنندگان یکی از مشکلات سالمندان و معلولان آسایشگاه خیریه کهریزک حل شود.

چند روزی از آغاز به کار چهلمین بازارچه خیریه بانوان نیکوکار تهرانی می‌گذرد و با وجود سرمای هوا و بارش متعدد باران، بسیاری از مردم خوب شهرمان با نیت‌های خیرشان برای خرید به بازارچه می‌آیند تا علاوه بر رفع مایحتاج زندگی در این کار خیر مشارکت داشته باشند.

سمیرا، یکی از بازدیدکنندگان می‌گوید: من اعتقاد خاصی به بازارچه‌های دفتر بانوان نیکوکار آسایشگاه خیریه کهریزک دارم؛ چون می‌دانم اینجا کسی به فکر سود خودش نیست و هر خرید و فروشی که انجام می‌شود با نیت خیر کمک به محرومان و سالمندان انجام می گیرد.

دفتر بانوان نیکوکار آسایشگاه خیریه کهریزک سالی دو بازارچه پاییزی و بهاری برگزار می‌کند؛ زهره مسگرها، مسئول بازارچه خیریه در این مورد می گوید: تمام سود و عواید حاصل از فروش اجناس بازارچه به آسایشگاه خیریه کهریزک می‌رسد، ما حتی با برگزاری هفتگی بازارچه اجناس دسته دوم، اجناس دور ریختنی مردم را با قیمتی مناسب به پول تبدیل می‌کنیم و همان پول را هم صرف مددجویان و سالمندان ساکن آسایشگاه می نماییم.

دوری که در بازار بزنی، می‌توانی تمام نیازمندی‌های زندگیت را پیدا کنی؛ اینجا حتی سبزی و میوه تازه هم پیدا می‌شود، اگر هوس نان‌های محلی آذربایجان یا کوفته تبریزی‌های خانگی را کرده باشی، می‌توانی آنها را با قیمت مناسب تهیه کنی و در این کار خیر و خداپسندانه شریک شوی.

مرجان تجریشی، بانوی جوانی است که در غرفه فروش وسایل تزئینی و فانتزی کار می کند؛ او با گل خشک و پارچه‌های رنگی، سفره هفت‌سین، کوسن و گل‌های رومیزی درست می‌کند و آنها را در بازارچه ارائه می‌دهد.

خودش در این مورد می گوید: از همان بچگی می‌دیدم که مادربزرگ و مادرم در کارهای خیریه دفتر بانوان نیکوکار مشارکت جدی دارند؛ من هم تصمیم گرفتم از هنرم برای کمک به مددجویان آسایشگاه استفاده کنم.

مادربزرگ مرجان که الان در غرفه سلامتی بازارچه مشغول به کار است، سال‌ها به آسایشگاه کهریزک می‌رفته و به معلولان قرآن خواندن یاد می داده است، اما مرجان می گوید: ‌من فرصت چندانی برای مراجعه حضوری به آسایشگاه را ندارم و بیشتر سعی می کنم با این گونه کارهای اقتصادی و شرکت در بازارچه های خیریه به سالمندان کمک کنم.

مرضیه سعیدی، بانوی مهربان دیگری است که در غرفه فروش روسری کار می کند؛ سابقه آشنایی خانم سعیدی با آسایشگاه خیریه کهریزک با روضه های امام حسین علیه السلام پیوند خورده؛ گویی عشق به مولایمان حسین علیه السلام برای همیشه پای خانم سعیدی را به کار خیر و خداپسندانه باز کرده که حالا دیگر تمام زندگی اش شده است.

او می گوید:‌ بچه که بودم همیشه در خانه مان روضه امام حسین علیه السلام برپا می شد؛ یک روز خانمی از آسایشگاه خیریه کهریزک به روضه مان آمد و آسایشگاه را به خانم ها معرفی کرد، از همان موقع تا کنون پدر و مادرم و بعد خودم به آسایشگاه کمک مالی می کنیم.

مرضیه سعیدی می گوید: با کمک به معلولان و سالمندان آسایشگاه بیشتر از همه خودم احساس آرامش و امنیت می کنم؛ وقتی با یک کار خیر مشکل کوچکی از زندگی آنها حل می شود، انگار از لحاظ روحی و روانی آرام می شوم.

بیش از 2000 بانوی نیکوکار تهرانی با انجام فعالیت های مختلف از معلولان و سالمندان آسایشگاه حمایت می کنند؛ مراجعه هفتگی به آسایشگاه، حمام دادن و دلجویی کردن از سالمندان تنها بخشی از کمک های این بانوان نیکوکار است.

شوکت زنجانی برایت از 15 سال پیش می گوید؛ همان روزی که به صورت کاملاً اتفاقی با بازارچه خیریه آشنا شد؛ او می گوید: از سال ها پیش مشکلی داشتم، نذر کردم که اگر مشکل حل شود، هر سال مبلغی پول به آسایشگاه هدیه دهم، سالها بود که به دفتر بانوان نیکوکار مراجعه می کردم، پولم را می دادم و می رفتم؛ یک بار آمدنم به دفتر و اهدای نذرم مصادف شد با یکی از بازارچه های خیریه؛ آن زمان بود که از مسئولان پیگیری کردم که من چه طور می توانم در این کار خیر شرکت کنم، تنها گفتند می توانی هر سال با همین پول که نذر کرده ای اجناسی خریداری کنی و در بازارچه بفروشی و آن را به آسایشگاه اهدا کنی.

او می گوید: 15 سال است که این را می کنم، هر چه تورم بیشتر می‌شود و اجناس گران‌تر، میزان اهدایی ما هم افزایش پیدا می‌کند.

بانوان نیکوکار دفتر بانوان آسایشگاه خیریه کهریزک بی هیچ ادعایی کار می‌کنند تا حاصل تلاششان زندگی را برای لحظه‌ای به کام معلولان و سالمندان آسایشگاه کهریزک شیرین کند.