شعر جدید یوسفی در خصوص بهار؛

چقدر ریشه دواندی که شاخه بیش کنی

چقدر ریشه دواندی که شاخه بیش کنی/ که بسته‌ات به زمین، شوق آسمان کرده‌ست/ شکوفه ریخته‌ای روی گیسوانت باز/ کدام یوسف، عشقش تو را جوان کرده‌ست؟ ...

کد خبر: ۲۳۱۵۷۸

سه‌شنبه - ۲۲ اسفند ۱۳۹۱ / March 12, 2013

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، فریبا یوسفی، شاعر جوان کشورمان متناسب با حال و هوای نزدیک شدن به بهار شعری سروده و با نام «فروردین» در وبلاگ شخصی خود منتشر کرده است.

متن این شعر به شرحج ذیل است:

چه محشری پس از آن مرگ، باغبان کرده‌ست

به دست معجزه از خاک، ارغوان کرده‌ست

درختِ رختِ شکوفه، درختِ پولکِ برگ

به چترِ مخملِ گل ـ برگ سایبان کرده‌ست

درخت بودم شاید که باز فروردین

نیامده، دم گرمش مرا نشان کرده‌ست

درخت بودم و در گوش من نسیمی گفت:

تو بذر عشقی کز نور ریسمان کرده‌ست

چقدر پاییز با بادهای سرد تو را

به پایبندی این خاک امتحان کرده‌ست

چقدر ریشه دواندی که شاخه بیش کنی

که بسته‌ات به زمین، شوق آسمان کرده‌ست

شکوفه ریخته‌ای روی گیسوانت باز

کدام یوسف، عشقش تو را جوان کرده‌ست؟